Δυόμιση
λεπτά "Baltakos-Gate" ήταν αρκετά για να φέρουν στην επιφάνεια –όχι πως
δε το ξέραμε- το ιδεολογικοπολιτικό σύμφυρμα στο οποίο έχουν περιπέσει
απαξάπαντες οι κομματικοί σχηματισμοί εν Ελλάδι, απόρροια μιας μακρόβιας
διαφθοράς (αρπαχτής) και σήψης (παρακμής), και ένεκα, φυσικά, Μνημονίου
(ή και αλλιώς, διατεταγμένης υπηρεσίας).
Ποια είναι η πολιτική περιπλοκή; Ότι
ουδένα από τα κόμματα του ελληνικού κοινοβουλίου γνωρίζει σε τι θεό
πρεσβεύει, και όσοι ευλαβείς υπάρχουν εντός της... αιθούσης του θρόνου
της δημοκρατίας αρνούνται (από φόβο;-από ντροπή;-από συγκυρίες;-από
ενοχές;-από συμπλέγματα;) να υποστηρίξουν τη πίστη τους. Τοιουτοτρόπως,
μπλέξανε οι «πλατφόρμες» και τα «υπόβαθρα», τα «συνταγματικά τόξα» και
οι «συνιστώσες», οι «άξονες» και οι «γραμμές», με αποτέλεσμα –έλα Θεέ
και Κύριε!- η Αριστερά μ' έναν ομολογουμένως επι-δεξιό τρόπο να
υπερασπίζεται τα δικαιώματα της ισονομίας και της ισοπολιτείας με
επίκεντρο τις διώξεις εναντίον της Χρυσής Αυγής!!! Και η Δεξιά –ξαναέλα
Θεέ και Κύριε στην Ελλάδα- να κατηγορεί την Αριστερά για
συμπόρευση-ταύτιση με τον πιο μαύρο ολοκληρωτισμό-ναζισμό στη χώρα
μας!!! Μετά από αυτό, δεν αποκλείω, τουναντίον το θεωρώ σφόδρα πιθανό να
συμβεί, η Χρυσή Αυγή να συνηγορήσει σε τυχόν αξιώσεις ισηγορίας των
κομμουνιστών, και τότε άπαντες θα αποτρελαθούμε εντελώς. Και εκεί που θα
σαλτάρουμε παντελώς, είναι όταν θα δούμε να τιμάται από κοινού, από
τους Κνίτες και τους Χρυσαυγίτες, ο Γράμμος και ο Μελιγαλάς...
Προσωπικά δεν εκπλήσσομαι για τα όσα
μπερδεμένα βλέπουνε τα όμματά μου, και για τα όσα ακόμη θα δουν σ' ένα
πεπτωκός πολιτικό σύστημα, με λείχοντες και έρποντες πολιτικούς. Θα μου
πείτε ίσως, ποια είναι η «Δεξιά» και ποια είναι η «Αριστερά» στην
Ελλάδα; Δεν θα έχετε άδικο. Η κατ' ευφημισμό δεξιά-συντηρητική ΝΔ, παρά
τους αντικομμουνιστές αστέρες στις τάξεις της, χρόνια τώρα δεν κατάφερε
να αντιπαραταχθεί ιδεολογικά απέναντι στην Αριστερά (προς τι αλήθεια η
ενοχή;), θα τα καταφέρει σήμερα - μετά την αδεξιότητα του υπερδεξιού κ.
Μπαλτάκου, του συνομιλητή της ακροδεξιάς - που θα επιδιώξει εξ' ανάγκης
τον πολιτικό της εξαγνισμό στις κεντρογενείς δυνάμεις του μεσαίου χώρου;
Και ποιος είναι ο μεσαίος-αστικός χώρος; Μήπως αυτός που είχε ως
«ραχοκοκαλιά» (κάποτε) και τον απώλεσε λόγω της μνημονιακής πολιτικής
της, εξοντώνοντας τον οικονομικά; (αυτό τουλάχιστον απέδειξε το 18% της
ΝΔ στις εκλογές του Μαΐου, το 2012). Και πως τώρα θα προσελκύσει ως
αφερέγγυα ούσα το... απολωλός πρόβατο;
Φυσικά θα αστειευτεί κανείς εάν εντάξει
το ΠΑΣΟΚ, παρά την ψιμυθιωμένη προσπάθεια ωραιοποίησης του και ενδύσεως
του μετά κλώνων ελαίας, στην κεντροαριστερά του πολιτικού φάσματος∙ το
οποίο ΠΑΣΟΚ- αφού αποκάθαιρε το λοιμικό-ληστρικό παρελθόν του (μίζες)
στο «πλυντήριο» της Νέας Δημοκρατίας, που είχε αναπτύξει σ' ένα άκρως
νεοφιλελεύθερο καθεστώς πελατειακών σχέσεων που είχε εγκαταστήσει κατά
την μονοκομματική πολυετή διακυβέρνηση του- έγινε παράρτημα της
τελευταίας, συγκυβερνώντες αντάμα.
Όσο για την Αριστερά, αυτή μετατράπηκε
με τον άκαμπτο και παρατεταμένο δογματισμό της σε ακραία συντήρηση,
γινόμενη συστημικότερη του συστήματος (με ποικίλη νομή και απολαβή),
φέρουσα το αξίωμα της προστάτιδας ιδεολογικής δυνάμεως (αλίμονο εάν δεν
έχεις υποκύψει) του αστικού μεταπολιτευτικού καθεστώτος. Και τώρα,
επιχειρεί με τις διάφορες αμφίσημες συνιστώσες της την κατάληψη της
πεποικιλμένης εξουσίας, ταλαντευόμενη ανάμεσα στην επανάσταση και το
αστικό καθεστώς (άντε να βγάλεις άκρη, δηλαδή).
Λένε ότι στη Δημοκρατία δεν υπάρχουν
αδιέξοδα. Για να το δούμε στις επερχόμενες εκλογές, ορόσημο για τυχόν
ραγδαίες εξελίξεις και ανακατατάξεις, σύμφωνα με τους επαΐοντες. Θα
λυθεί το κουβάρι ή θα μπερδευτεί περισσότερο; Ίδωμεν. Να είστε καλά και
καλή σας εβδομάδα.
.png "English"){kind=small}
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου