ΤΑ ΚΑΣΑΠΙΘΚΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ : Τα κωλόπαιδα…!

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Παναγιώτης Κασάπης

 

Το χρονογράφημα του συνεργάτη

Παναγιώτη Δ. Κασάπη

 

"Τα κωλόπαιδα"…!

Θεέμ’ …. τι βλέπουν τα ματάκια μας και τι ακούν τ’ αφτιά μας….

Δυστυχώς γεμίσαμε κωλόπαιδα. Παιδιά του κώλου, παιδιά που κατά παρέκκλιση από το φυσιολογικό, έρχονται στη ζωή θαρρείς όχι από την κανονική γεννετήσια οδό μα από την οδό του απόπατου, κοινώς την οπή της αποβολής των περιττωμάτων. Γιατί μη απατόμαστε, στο βόθρο είναι η θέση τους, εκεί ανήκουν και μόνο εκεί θα πρέπει να βυθιστούν.

Γίναμε μάρτυρες από απανωτά κρούσματα απανθρωπιάς που μας συγκλόνισαν. Κρούσματα κτηνώδους συμπεριφοράς σε φιλήσυχους ανθρώπους από τέρατα. Από κτήνη με τη μορφή ανθρώπου. Κι εδώ θα’ θελα να μαλώσω τη φύση, να την επιπλήξω και να της βάλω τις φωνές.

Τι έκανες κυρά μου; πως μπόρεσες κι επέτρεψες τη γέννηση τέτοιων κτηνών, τέτοιων παράσιτων που το μόνο που έχουν να προσφέρουν στην κοινωνία είναι πόνος και καταστροφή;

Θα μου πει κάποιος ότι δε γεννήθηκαν έτσι κι ότι δε φταίνε μόνο αυτά αλλά οι άχρηστοι γονείς, το περιβάλλον, η άδικη κοινωνία, ο καπιταλισμός, η παγκοσμιοποίηση, οι πόλεμοι, η εκμετάλλευση των ισχυρών.

Θα μπορούσα να συμφωνήσω μα… και πάλι θα αντέλεγα ότι κι εμείς γεννηθήκαμε φτωχοί σε δύσκολες εποχές αλλά δε γίναμε τέτοια τέρατα.

Η οικογένεια Αντετοκούμπο, μετανάστες από την Αφρική, φτωχοί και πολύτεκνοι, μεγάλωσαν τα παιδιά τους με αρχές και τους προίκισαν με τα αγαθά της αγάπης και της ανθρωπιάς. Χαιρόμαστε για το δικό μας Γιάννη, το Θανάση, τον Κώστα… που μας κάνουν περήφανους.

Θα μπορούσα να αναφέρω πολλές ακόμα περιπτώσεις που από τα αγκάθια βγήκαν ρόδα, άνθρωποι γνήσιοι και χρήσιμοι.

Μάθαμε να σεβόμαστε, να αγαπάμε, να βοηθάμε και να προστατεύουμε τους ηλικιωμένους και ανήμπορους συνανθρώπους μας.

Όχι να τους χτυπάμε, να τους βασανίζουμε αλύπητα δεμένους στο κρεβάτι του φτωχόσπιτου για να αρπάξουμε την πενιχρή τους σύνταξη. Θέαμα απάνθρωπο… ο παππούς πεθαμένος και η γιαγιά δεμένη και ανήμπορη…

Ο εγγονός λέει ότι σκότωσε στο ξύλο τη γιαγιά του στο υπόγειο αφού προηγουμένως είχε δείρει και τον πατέρα του…

Στο μετρό της Αθήνας οι εικόνες συγκλονίζουν από τη βαναυσότητα και την κτηνώδη συμπεριφορά. Αυθόρμητα έρχεται στο στόμα μας η ερώτηση… γιατί; Γιατί τόσο μίσος και θυμός; γιατί η χειροδικία κι ο βανδαλισμός έγινε τελευταία μόδα στους νέους; Τι φταίει; Έχουμε ως κοινωνία ευθύνη ή πρόκειται απλά για τα λεγόμενα ΄΄κωλόπαιδα"

https://www.facebook.com/prwti.eidisi

  

ΠΡΩΤΗ Είδηση

Σχόλιο:

Είμαστε όλοι θεατές σε μια άγρια κοινωνία που όντως

έχει πιάσει ..απόπατο.!!!

Δάκρυα έχω μόνο για αυτό...!!!!!

Διότι η οργή μου δεν έχει κανένα αντίκρισμα και καμία δυναμική 

αυτά που βλέπουμε μόνο πληγές αφήνουν....

Όσο αφορά τον 25αρη που σκότωσε στο ξύλο την γιαγιά του και 

την έδερνε επανειλημμένος, και την τρέχανε στο νοσοκομείο αρκετές 

φορές μεγάλο έγκλημα έπρατταν οι γιατροί που σιωπούσαν…;

Και ο πατέρας του εμπρός στο ξύλο που έτρωγε διάλεξε τη φυγή ως άστεγος!!!!!

Βέβαια έπρεπε η γιαγιά να είναι νεκρή για να αντιδράσει 

η γειτονιά και οι (αρμόδιοι).....ΝΤΡΕΠΟΜΑΙ

Π.Π.Ν.

Περισσότερα...

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα) : ΤΑ ΚΑΣΑΠΙΘΚΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Εθνική επέτειος

 
Παναγιώτης Κασάπης

Εθνική επέτειος
Ξεφυλλίζοντας τα κιτάπια αυτής της σπάνιας χώρας
αίμα, δάκρυα κι αγώνες, πάμπολλα εσύ θα βρεις
όταν αστροπελέκια προμήνυαν τον ερχομό της μπόρας
κάποιοι με αγώνες θυσιάστηκαν ελεύθερος εσύ να ζεις.
Αν και μικρή μεγάλη είναι αυτή η παράξενη χώρα
με ένα λαό περίεργο, δύσκολο, μα συνάμα φοβερό
όσες φορές τον κάλεσε του λυτρωμού η ώρα
το καρυοφύλλι ζώστηκε ορμώντας στον εχθρό.
Η φουστανέλα ανέμισε σε λόγγους, πλάγια και βουνά
και ιαχές αντήχησαν, άστραψαν στον ήλιο τα σπαθιά
ελεύθερη πατρίδα, κληρονομιά σε μας δώρο ξανά
πώς να μη τιμήσουμε σήμερα αυτή τη λεβεντιά;

Της λευτεριάς μας τους καρπούς ας τους γευτούμε
κι όλοι μας μαζί με μια φωνή να πούμε…
Αθάνατοι θα ζείτε στις καρδιές
αιώνια σύμβολα… θα βρείτε μιμητές…
Χρόνια πολλά συνέλληνες….

Παναγιώτης Δ. Κασάπης  

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα)  

Περισσότερα...

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα) : ΤΑ ΚΑΣΑΠΙΘΚΑ του ΠΑΝΑΓΙΏΤΗ "Διδυμότειχο μπλουζ"

 

Παναγιώτης Κασάπης 

"Διδυμότειχο μπλουζ"

Κάποτε, θυμάμαι στις καλές εποχές, που όρεξη καθώς και διάθεση είχαμε περισσότερη, με το κορμί πιο υπάκουο και με τις τσέπες φυσικά γεμάτες, που το χουβανταλίκι διακατείχε τους λάτρεις των ταξιδιών και της διασκέδασης, μπλέξαμε με μια τρομερή παρέα από αξιόλογους φίλους και διοργανώναμε συχνά εκδρομές. Συνήθως διήμερα ή τριήμερα ταξιδάκια σε όμορφα μέρη κυρίως της Μακεδονίας μας.
Την πρώτη και τη δεύτερη βραδιά, μετά τις τουριστικές περιπλανήσεις και επισκέψεις, καταλήγαμε σε μουσικές ταβέρνες για φαγητό και διασκέδαση. Το δίναμε και καταλάβαινε με ποτό, φαί και φυσικά χορό. Το κλου της βραδιάς ήταν το μπλουζ μεταξύ των ζευγαριών και με ένα καβαλιέρο να έχει σα ντάμα ένα σκουπόξυλο. Σε συνεννόηση με την ορχήστρα ξαφνικά σταματούσαν κάθε τόσο τα όργανα και υποχρεωτικά μέσα σε δευτερόλεπτα άλλαζαν οι καβαλιέροι ντάμα και τανάπαλιν. Η αλλαγή έπρεπε να γίνεται γρήγορα προς αποφυγή του μουντζούρη- σκούπας. Εδώ ήταν τα αστείο της υπόθεσης καθώς ο καθένας ζευγάρωνε χωρίς να βλέπει ποιον αρπάζει με μοναδικό σκοπό να αποφύγει το σκουπόξυλο και γίνει βορά πειραγμάτων από τους άλλους. Έβλεπες δυο άντρες μαζί, δυο γυναίκες, νέους με ηλικιωμένους, κοντούς με ψηλές και το αντίθετο, ένα αστείο ανακάτωμα ανθρώπων αλλά με ένα κοινό στοιχείο, την διάθεση για κέφι, γέλιο και τη διασκέδαση.
Κάτι παρόμοιο αλλά γραφικό και πολλάκις τραγικό παρακολουθούμε τα τελευταία χρόνια να διαδραματίζεται στη χώρα μας. Ένα διδυμότειχο μπλουζ με ανθρώπους εταιρόκλητους, κωμικοτραγικές φιγούρες της πολιτικής ζωής που το μόνο που τους ενώνει δεν είναι το γλέντι και η διασκέδαση αλλά η δίψα για εξουσία. Σάπια φρούτα από τα τελάρα, όπως λέει και το λαϊκό άσμα, που ταιριάσανε και συμπεθεριάσανε και έσκασαν μούρη με τον ψεύτη ντελάλη να διαλαλεί για την άριστη ποιότητα των προϊόντων. Όμως πηγαίνοντας ο πελάτης στο σπίτι διαπιστώνει ότι τα περισσότερα των προϊόντων είναι ακατάλληλα προς βρώση. Πολλά τα πετάει και από μερικά διαλέγει το καλό κομμάτι γιατί αφού τα πλήρωσε λυπάται να τα ρίξει στον κουβά. Αφρίζει ξαφρίζει τα τρώει ο φουκαράς μιας και του απαλλοτριώσανε την τσέπη οι χορτάτοι καβαλιέροι της συμφοράς. Επανέρχομαι στο πολιτικό μπλουζ της αταίριαστης παρέας και βλέπω αγκαλιές και φιλιά στην πίστα αλλά μαλλιοτραβήγματα το βράδυ στην κρεβατοκάμαρα. Χαϊδολογήματα λάγνα μπρος το κοινό αλλά γρονθοκοπήματα και σφαλιάρες πίσω στο σπίτι. Όμως οι μαζοχιστές δε χωρίζουν, υπομένουν τον αδιάντροπο έρωτά τους γιατί αν το κάνουν θα χάσουν τη μαμαλίγκα τους, την έρμη κουτάλα και την καρέκλα της εξουσίας. Μέχρι την τελευταία σταγόνα θα φαν και θα πιουν τον καρπό του παράνομου έρωτά τους. Τα σάπια φρούτα αλλάζουν τακτικά καφάσι για να κρυφτούν και να αφομοιωθούν σε άλλα. Ένα γελοίο αλισβερίσι και μεταγραφικό παζάρι που θα το ζήλευαν οι επαγγελματίες πραματευτάδες της λαϊκής.
Εμείς τι κάνουμε; Θα συνεχίσουμε να αγοράζουμε σάπια φρούτα; Θα ανεχόμαστε να ξεπουλάν τζάμπα την περιουσία μας, τη γη μας, τη Μακεδονία μας; Θα ανεχόμαστε τη ρετσινιά του ακροδεξιού όταν διαφωνούμε με αυτούς; Τα παρά φύση ζευγάρια πρέπει να χωρίζουν, τα σάπια φρούτα να πετιούνται κι εμείς να βάλουμε λίγο μυαλό παραπάνω στο κεφάλι μας. Όχι στο μουντζούρη....Ας χορέψουμε ένα μπλουζ όμορφο, αισθησιακό, χαρούμενο.
………ντιμπέι ρε ντιμπέι…. ( Αλέφαντος).

Παναγιώτης Δ. Κασάπης

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα)  

Περισσότερα...

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα) : ΤΑ ΚΑΣΑΠΙΘΚΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ -"Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΜΕ ΡΙΜΕΣ"

Παναγιώτης Κασάπης 

"Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΜΕ ΡΙΜΕΣ"

Στου Παγγαίου την πλαγιά
Έχει κάμποσα χωριά
Κρηνίδα, Πρώτη, Ροδολίβος
Όλα με το ίδιο ύφος

Όλα έχουν αρχοντιά
Καλντερίμια και στενά
Ολοκάθαρες αυλές
Παστρικές νοικοκυρές.
Μα όπως όλοι κι εγώ
Δε μπορώ να μη το πω
Το δικό μου το χωριό
Είναι το ξεχωριστό
Τ’ονομάζαν εβδομίστα
Πάν’ απ’ τη μικρή Αγγίστα
Είχε ανθρώπους φοβερούς
Μα πολύ εργατικούς
Ήρθαν χρόνια με σκλαβιά
Από την τουρκοκρατιά
Κιούπκιοϊ τ’ονομάσαν τούτοι
Απ’τα κιούπια πούχαν ούλοι
Επεράσαν οι χρονιές
Ήρθαν άλλες εποχές
Μέσα στην ελευθερία
Πήρε άλλη ονομασία
Πρώτη τώρα τ’ονομάζουν
Και οι γύρω του τρομάζουν
Είναι δε ιστορικό
Και πολύ ξεχωριστό
Είναι όμορφο χωριό
Με ψηλό καμπαναριό
Έχει άνεση και κάλλη
Κι πλατεία πολύ μεγάλη
Οι άνθρωποί του σοβαροί
Και πολύ εργατικοί
Νοικοκύρηδες βαρβάτοι
Ικανοί κι’ανοιχτομάτοι
Εργαστήκαν στα καπνά
Δύσκολη πολύ δουλειά
Κουραστήκαν , υποφέραν
Τελικά τα καταφέραν
Όλοι φτιάξαν σπιτικά
Διώροφα αρχοντικά
Όλα έχουνε αυλές
Καθαρές και λαμπερές.
Εγεννήσανε παιδιά
Άξια και ικανά
Μεγαλώσαν με αρχές
Όπως σ’ άλλες εποχές
Επιστήμονες πολλοί
Άξιοι πολιτικοί
Ικανότατοι τεχνίτες
Κάμποσοι κοσμοπολίτες
Έχει και ομάδα ‘’Άρη’’
όπου κάθε παλληκάρι
αγωνίζεται θαρρείς
είναι ένας μαχητής
Έχει και φιλαρμονική
Μπάντα παραδοσιακή
Παιανίζουν στις γιορτές
Αλλά και σ’ Αποκριές
Έχει πρότυπο μουσείο
Της Λαδιάς το μεγαλείο
Έχει γούστο έχει χάρη
Γεια σου Βάσω παλληκάρι
Οι Πρωταίοι είναι ανθρώποι
Που όλο θε να είναι πρώτοι
Ας σχωρέσουν ολ’ αυτοί
Που δεν είναι από κει.

Παναγιώτης Δ Κασάπης

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα)  

Περισσότερα...

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα) : ΤΑ ΚΑΣΑΠΙΘΚΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ - Οι ταχύτητες.

Παναγιώτης Κασάπης

Οι ταχύτητες.
Πριν από σαράντα- πενήντα χρόνια, που για μας τους μεγαλύτερους μοιάζουν σα να ήταν μόλις χτες, που πέρασαν θαρρείς και ήταν ένα ανοιγόκλειμα των κουρασμένων ματιών μας, η ταχύτητα βρισκόταν στο γρήγορο βάδισμα ανθρώπων αλλά και τετράποδων. Αγχωμένοι και νευρικοί εραστές της μάνας γης, δουλευταράδες χωρικοί, πάμφτωχοι κατακτητές του άγονου χώματος, ολημερίς και ολονυχτίς έτρεχαν σε ένα αγώνα δρόμου χωρίς σταματημό, χωρίς έπαθλο νικητή, χωρίς δαφνοστέφανα για την πύρρειο νίκη τους. Νίκη για αυτούς ήταν η επιβίωση, το ένα κομμάτι ψωμί, η μία ακόμη μέρα με μισογεμάτο στομάχι, η ελπίδα, το όνειρο.
Καραβάνια κατέβαιναν τα ζωντανά στον κάμπο και ανάλογα με το αφεντικό τους έμαθαν κι αυτά άλλα να πηγαίνουν αργά και άλλα γρήγορα χωρίς φλας προσπεράσματος αλλά με ένα απλό τράβηγμα του χαλιναριού.
Τα αυτοκίνητα σπάνια για την εποχή. Ένα τρακτέρ του αγροτικού συνεταιρισμού, ένα αγοραίων ταξί, κανα δυο φορτηγά και εκείνα τα παλιά λεωφορεία με τη σχάρα στην οροφή. Θυμάμαι το παιδομάνι που μαζεύονταν τριγύρω όταν οι μουντζούρηδες ταλαιπωρημένοι οδηγοί τους έβγαζαν τα λάστιχα για να μπαλώσουν τις τρύπιες σαμπρέλες. Με βαριοπούλες και μοχλούς βαρούσαν ασταμάτητα τις ρόδες ενώ ο ιδρώτας έτρεχε αλύπητα στα λιπόσαρκα μαυρισμένα από τον ήλιο κορμιά τους.
Σήμερα γέμισε ο τόπος αυτοκίνητα, σύγχρονα, γρήγορα, εντυπωσιακά με αιρ- κοντίσιον , με τέσσερις, πέντε αλλά και έξι ταχύτητες, που κάνουν το ταξίδι άνετο και γρήγορο για τον ταξιδιώτη.
Όμως η ταχύτητα δε είναι χαρακτηριστικό μόνο των οχημάτων, των δίποδων και των τετράποδων. Είναι ένα όχημα ανάπτυξης και προόδου των λαών και των κρατών τους. Κάποια κράτη με εξατάχυτο σασμάν τρέχουν με ιλιγγιώδη ταχύτητα το δρόμο της ανάπτυξης, του εκσυγχρονισμού, της βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των λαών τους, του εξωραϊσμού δομών λειτουργίας τους, της περιβαλλοντικής προστασίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των πολιτών τους. Με ανεπτυγμένο το αίσθημα της αγάπης για την πατρίδα τους , την τήρηση των νόμων και των υποχρεώσεών τους, δόμησαν τα κράτη τους και λειτουργούν με κανόνες και αρχές προς όφελος του κοινωνικού τους συνόλου. Οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των πολιτών είναι συνειδητώς συνδεδεμένα με σκοπό την πρόοδο του συνόλου της κοινωνίας και του κράτους με αποτέλεσμα να ωφελούνται ατομικά και οι ίδιοι.
Τουναντίον εμείς οι Έλληνες προτάσσουμε το προσωπικό συμφέρον εις βάρος του συνόλου και της κοινωνίας. ‘’ας βολευτώ εγώ και οι άλλοι ας πάνε να πνιγούνε’’ λέει ο εξυπνάκιας ο Έλληνας. Προστρέχουμε σε πολιτικούς και πολιτικάντηδες για το ρουσφέτι προσπαθώντας να προσπεράσουμε άλλους με προσόντα περισσότερα από τα δικά μας. Αλλά τι να διδαχτούμε από τους νομείς της εξουσίας που άρπαξαν τα ύπατα αξιώματα με ψεύτικες υποσχέσεις και ταξίματα και κοιτάζουν να βολέψουν εαυτούς και το συγγενολόι τους σε θέσεις περιζήτητες και υψηλά αμειβόμενες.
Περνάνε οι τετραετίες, το ένα κόμμα διαδέχεται το άλλο, οι υποσχέσεις μένουν κενού γράμματος, η ελπίδα εξαντλείται, ο λαός αγριεύει, γίνεται ξενοφοβικός και συντηρητικός, απαξιώνει τους νόμους και το ίδιο το άδικο κράτος και…. έτσι ο κατήφορος της παρακμής μας οδήγησε στα μνημόνια, στη φτώχια, στην απαξίωση.
Οι ταχύτητές μας χαμηλές, το σασμάν της κρατικής μηχανής τρίζει χωρίς βαρβολίνες και το όχημα που λέγεται Ελλάδα ανεβαίνει την ανηφόρα σκούζοντας και αγκομαχώντας βγάζοντας από την εξάτμιση μαύρο καπνό από τα καμένα λάδια της ταλαιπωρημένης μηχανής. Πρώτη, δεύτερη, τρίτη το πολύ και μετά όπισθεν ολοταχώς, πίσω στη μιζέρια και στα προβλήματα.
Όμως η ελπίδα πεθαίνει τελευταία και… ίσως κάποτε κάποιοι βάλουν στο όχημα της χώρας καινούρια μηχανή και πατήσουν γκάζι οδηγώντας με ταχύτητες μεγάλες στην πρόοδο και την ευημερία. Εκσυγχρονισμός, επανίδρυση, ανάπτυξη για μια Ελλάδα σύγχρονη και δυνατή.
Καλό βόλι λοιπόν φίλοι μου στις επερχόμενες εκλογές με την ελπίδα ότι το όχημα θα πάει μπροστά.

Συγνώμη για την απουσία μου....

Παναγιώτης Δ. Κασάπης 

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα)  

Περισσότερα...

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα) : ΤΑ ΚΑΣΑΠΊΘΚΑ του ΠΑΝΑΓΙΏΤΗ -"ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΣΚΙΡΤΗΜΑΤΑ"

 Παναγιώτης Κασάπης

"ΤΗΣ ΑΝΟΙΞΗΣ ΣΚΙΡΤΗΜΑΤΑ"

Επειδή η Άνοιξη παιδιά πολλά καλά μας φέρνει,
ανοίγει την καρδούλα μας, μ’ αγάπη γυροφέρνει
διαβάστε και στο ταίρι σας λίγα απ’αυτά τα λόγια
να δείξτε την αγάπη σας σαν τα παλιά τα χρόνια.

Να γίνουμε και λίγο ρομαντικοί!!!!
Tο χέρι μου απλώνω αγάπη να σου δώσω
ανοίγω τα φτερά μου για να σε ανταμώσω
μα εσύ σκληρή σκοτώνεις την καρδιά μου
τα βέλη σου πετάς και φεύγεις μακριά μου.
Τα λούλουδα της Άνοιξης πρωί-πρωί θα κόψω
με τη δροσούλα της αυγής θα τρέξω να στα δώσω
μην τ’ αρνηθείς αγάπη μου, ένα φιλί σου δώσμου
θα είναι για εμένα νε τα πλούτη όλου του κόσμου.
Με κόκκινα τριαντάφυλλα το βάζο θα στολίσω
με μαργαρίτες όμορφες τα πάντα θα γεμίσω
τα μυρωδάτα γιασεμιά θ’απλώσω στην ποδιά σου
γαρούφαλλα και πασχαλιές μπουκέτο στην καρδιά σου.
Κι αν καθόλου δε πειστείς, πως λέω την αλήθεια
και ψέματα σου φαίνονται της φύσης τα στολίδια
του Παραδείσου τα προικιά για σένα θε να φέρω
και τότε μόνο κούκλα μου ίσως σε καταφέρω.

Παναγιωτης Δ. Κασάπης 

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα)  

Περισσότερα...

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα) :"ΤΑ ΚΑΣΑΠΙΘΚΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ "-Ο φταίξας του φταίξαντος.

Μετά από την πολυήμερη απουσία μου
με έπιασε πάλι η μανία του γραψίματος….
και να’ μαι…... 
Παναγιωτης Κασάπης 

Ο φταίξας του φταίξαντος.
Φταις ρε… δε προσέχεις;
Εγώ; δεν είσαι καλά… εσύ φταις ρε μαλάκα που μου ζητάς και τα ρέστα.
Άντε και γα@@@σου καθίκι που τα ρίχνεις σε μένα, στραβούλιακα, πρόσεχε θα με σκοτώσεις..
Συχνά πυκνά γινόμαστε μάρτυρες παρόμοιων περιστατικών στην καθημερινή μας ζωή. Για τον Έλληνα φταίνε συνεχώς οι άλλοι. Για κάθε αναποδιά, για κάθε δική μας αβλεψία, για κάθε πρόβλημα που συναντούμε φταίνε οι άλλοι. Φταίνε οι φονιάδες των λαών οι Αμερικανοί, οι Γερμαναράδες, οι ψυχροί βοριοευρωπαίοι, οι Σκοπιανοί, οι Αλβανοί, οι Τούρκοι και οι Βούλγαροι. Φταίνε οι καπιταλιστές, οι κουμουνιστές, οι ακροδεξιοί, οι αναρχικοί, οι ψεύτες και οι κλέφτες… και δεν αναρωτιόμαστε γιατί; Φταίνε οι πολιτικοί, τα κόμματα, οι πλούσιοι εκμεταλλευτές του λαού, ζηλεύουμε την ακριβή μερσεντές και βαφτίζουμε λαμόγιο αυτόν που την πήρε σπάζοντάς την. Φταίει ο εφοριακός, ο μπάτσος, ο προϊστάμενος χωρίς να σκεφτούμε ότι ίσως φταίμε κι εμείς.
Του μικροτσούτσουνου του φταίνε οι μακριές τρίχες, του τεμπέλη το κράτος, του κλέφτη η ανεργία και η πείνα. Για την κακή πορεία της ομάδας μας φταίει πάντα ο προπονητής ή ο διαιτητής, τη μια ο παίκτης γίνεται παικταράς και την άλλη νούμερο, ανίκανος, παλτό. Φταίει η γκαντεμιά μας, η ατυχία μας, ο καιρός, το κρύο και η ζέστη. Μας φταίνε όλα εκτός από μας τους ίδιους.
Φταίς εσύ ρε μάνα που με γέννησες και γι΄αυτό είσαι υποχρεωμένη να με ταϊζεις, να με ντύνεις, να με ανέχεσαι….
Το ίδιο κάνουν και οι πολιτικοί και τα κόμματά τους. Φταίει ο προηγούμενος για την κατάντια της κοινωνίας, για την καμένη γη, για τα ελλείμματα, για τη διάλυση του κράτους. Γινόμαστε θεατές σε ένα θέατρο του παραλόγου καθημερινά στα τηλεοπτικά κανάλια, ακούγοντας ένα σωρό μαλακίες τις οποίες προσπαθούν να μας κάνουν να τις πιστέψουμε, ωσάν να μην έχουμε δική μας κρίση και μυαλό.
Επιτέλους θα πρέπει να αλλάξουμε ρότα και συμπεριφορές. Αν θέλουμε να ευημερήσουμε, να προοδεύσουμε, να γίνουμε Ευρωπαίοι θα πρέπει να σταματήσουμε την κλάψα, τη μιζέρια και την εσωστρέφεια που μας διακατέχει. Να σκύψουμε στη δουλειά με όρεξη και παραγωγική διάθεση. Να αυτοκριτικάρουμε συνεχώς τον εαυτόν μας αποδεχόμενοι τα λάθη μας προσπαθώντας να τα διορθώσουμε χωρίς να τα επαναλαμβάνουμε. Να γίνουμε υπεύθυνοι πολίτες σεβόμενοι τους καλύτερους αλλά και τους κατώτερους από μας. Να πειθαρχούμε στους νόμους του κράτους και στους κανόνες της κοινωνίας. Να συμπεριφερόμαστε με σωφροσύνη και δικαιοσύνη προς όλους. Να είμαστε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας απέναντι όλων πληρώνοντας τους φόρους , τις εισφορές προς τα ταμεία, επιστρέφοντας τα δανεικά σε φίλους και συγγενείς. Να μη χαλάμε φιλίες χρόνων κανακεύοντας αυτούς που μας συμφέρει ατομικά…. διακατεχόμενοι από άκρατο φανατισμό.
Όλα αυτά είναι απλά στα λόγια αλλά δύσκολα στην πράξη γιατί έχουμε στο DNA μας βαθιά το σύνδρομο του ραγιαδισμού.
Ας κάνουμε μια καινούργια αρχή στις εκλογές που έρχονται επιλέγοντας όχι με βάση το συναίσθημα και το ατομικό συμφέρον αλλά με βάση τη λογική , το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου και της πατρίδας.
Και θα το πετύχουμε αυτό μόνο εάν τολμήσουμε να πούμε ο καθένας μας στον εαυτό του….. εγώ φταίω…

Παναγιώτης Δ. Κασάπης

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα)  

Περισσότερα...

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα) : "ΤΑ ΚΑΣΑΠΙΘΚΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ "-Το πάτημα.

Στη ζωή μας ρίχνουμε πολύ περπάτημα. Από τότε που η μάνα μας έφτιαξε την περπατόπιτα έχουμε κάνει χιλιόμετρα χαλώντας σόλες και παπούτσια, χαράσσοντας την πορεία της ύπαρξής μας προς το τέρμα της.
Περπατήσαμε στα καλντερίμια του χωριού με τις παραδοσιακές απελέκητες κοτρώνες που με ιδρώτα και πολύ κόπο φτιάξανε οι μάστορες της εποχής.
Περπατήσαμε χωματόδρομους ματώνοντας τα πόδια μας από τα τριβόλια, τα αγκάθια και τις κοφτερές πέτρες που κυριαρχούσαν παντού. Η αφθονία τους ήταν τόση που οι πιτσιρικάδες έβρισκαν μπόλικα πολεμοφόδια για τον καθημερινό πετροπόλεμο. Τα κεφάλια άνοιγαν, το αίμα έτρεχε αλλά τα χαμόγελα δεν έλλειπαν από τα χείλη.
Περπατήσαμε σε πόλεις και μεγαλουπόλεις, σε δρόμους έρημους και πολύβουους, σε μονοπάτια και πεζόδρομους, σε ποδηλατόδρομους ,σε πλατείες και στενά, σε εμπορικούς και κακόφημους δρόμους, κάνοντας εμείς οι άντρες τη λεγόμενη μπουρδελότσαρκα στα λεγόμενα κόκκινα φανάρια που ανθούσαν κάποτε σε κάθε πόλη και στενό της. Στην οδό Αθηνάς , στα λαδάδικα, στα κακόφημα μπαράκια που μύριζαν τον ιδρώτα της νιότης και της φτηνής κολόνιας, κάνοντας τις νεανικές καρδιές να σπαρταρούν γλυκά στην προσμονή της ολοκλήρωσης του άντρα.
Σ’ αυτό το μακροχρόνιο περπάτημα πατήσαμε άλλους ανθρώπους κυριολεκτικώς και μεταφορικώς θέλοντας και μη, μας πάτησαν και την πατήσαμε γενικώς.
Όποιος δε την πάτησε ερωτικά λέει ψέματα ή έχασε αυτό το υπέρτατο δώρο της ζωής.
Πολλές φορές πατήσαμε την πεπονόφλουδα κάνοντας λάθη τα οποία και πληρώνουμε ακριβά.
Αλλά και σκατά πατήσαμε πολλές φορές βρίζοντας τα καημένα τα σκυλάκια και όχι τα δίποδα κοπρόσκυλα αφεντικά τους.
Την πατήσαμε με λανθασμένες επιλογές για τις οποίες αργότερα μετανιώσαμε, με προδοτικά χτυπήματα ακόμα και από άσπονδους φίλους και συγγενείς.
Πατείς με πατώσε κάθε πρωί στη στάση περιμένοντας το αστικό να πάμε στη δουλειά μας και μέσα στο στριμωξίδι μας πατάνε και τον κάλο κάποιοι αγενείς μάγκες χωρίς να ζητήσουν ούτε συγνώμη.
Πάτα φρένο μπαμπά…. τρομαγμένο το παιδί συνεφέρνει τον ζαλισμένο από τα προβλήματα πατέρα.
Θυμάμαι που ο πατέρας μου, μου ζητούσε να ανέβω στην πλάτη του και να τον πατήσω. Το ίδιο ανακουφιστικό πάτημα έκανε και σε μένα η μικρή μου κόρη. Πόσο με ανακούφιζε… και μου λείπει τώρα.
Το παραδοσιακό πάτημα των σταφυλιών στο πατητήρι ήταν η πεμπτουσία της οινοποιητικής διαδικασίας για την παρασκευή του οίνου που ευφραίνει καρδίας.
Το πάτημα των κάρβουνων στα αναστενάρια της Αγίας Ελένης Σερρών, του Λαγκαδά και άλλων περιοχών, δείχνουν τη δύναμη του ανθρώπου να τα βάλει με το υπερφυσικό, το αδύνατο, το λογικό και το παράλογο.
Πάτησε ο Κύριος Χριστός μας το θάνατο και αναστηθείς χάρισε σε μας την αιώνια ζωή και το μέγα έλεος.
Με τόσο πάτημα και περπάτημα παιδιά κουράστηκα και σας χαιρετώ, ευχόμενος να μην την πατήσετε…. ξανά.

Παναγιώτης Δ Κασάπης

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα)  

Περισσότερα...

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα) : "ΤΑ ΚΑΣΑΠΙΘΚΑ του ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ- ‘’Το εμπάργκο’’.

 Ευθυμογράφημα :
-Αλέξηηη έλα να παίξουμεεε.
-Δεν έρχομαι, δεν έρχομαι, δεν έρχομαι…
-Μα γιατί θα είναι και φίλος σου ο Κυριάκος…
-Ο Κυριάκος… κι από πού ως πού φίλος μου… ξέχασες που τόσο καιρό με βρίζει, με κοροϊδεύει και θέλει να μου πάρει τα παιχνίδια μου; Μάλιστα ζηλεύει την καρέκλα μου που με τόσο κόπο και ψέματα κατάφερα να αποκτήσω από τον μπατίρη το Λε(α)ό. Θέλει σώνει και καλά να κάτσει αυτός πάνω της, να την τουρκέψει για τέσσερα χρόνια και μετά αν είμαι ακόμη μάγκας να μου τη δώσει πίσω.
Το κωλόπαιδο ο Κυριάκος δε με λυπάται καθόλου, με ζηλεύει, με μισεί, θέλει να με διώξει από το Μαξιμόσπιτο για να θρονιαστεί αυτός εκεί παίρνοντας και απολαμβάνοντας όλα τα καλούδια που έχω εγώ. Ξέρεις τι ωραίο πράγμα είναι, χωρίς να έχεις δουλέψει ποτέ στη ζωή σου να απολαμβάνεις τσάμπα τέτοια καλοπέραση δουλεύοντας με παπαρολογίες αυτούς που εργάζονται κανονικά;
-Να έλθω κι εγώ να παίξω μαζί σας; ακούστηκε μια κοριτσίστικη φωνή από δίπλα τους.
Γύρισαν οι δυο φίλοι και αντίκρισαν μια στρουμπουλή κοπελίτσα που τους κοίταζε με λαχτάρα να τη δεχτούν στο παιχνίδι.
-Ποια είσαι εσύ καλέ, πώς τολμάς να μας διακόπτεις και πετιέσαι σα τσουτσού στη σοβαρή αγορίστικη συζήτηση που κάνουμε;
-Είμαι η Φωφώ βρε, δε με θυμάσαι Αλέξη που μου πήρες όλους μου τους φίλους, τους άλλαξες την πράσινη φορεσιά τους και τους έντυσες στα πορτοκαλιά σαν να είναι παρδαλά γιουσουφάκια που σου χορεύουν το χορό της κοιλιάς για να σου φτιάξουν το κέφι; Εσύ δε μπήκες στο μαγαζί του μπαμπά μου και πήρες την καρέκλα κι όλα τα δικά μου παιχνίδια;
-Την κοίταξε ο Αλέξης απορημένος με ένα βλοσυρό βλέμμα και ετοιμάστηκε να τη σιχτιρίσει αλλά μια πονηρή σκέψη του καρφώθηκε στο μυαλό και ένα πονηρό χαμόγελο χαράχτηκε στα πανιασμένα χείλη του.
-Ελα καλέ, έλα να παίξουμε μαζί το ‘’γιατρό’’, να τα βρούμε, να αγαπηθούμε πάλι, να κάνουμε μαζί μια ομάδα για να νικήσουμε τον πούστη τον Κυριάκο. Έλα γλυκιά μου θα σε κεράσω ότι θέλεις κι αν θες και κοκό θα σου δώσω κι από αυτό.
-Πριτς δε σου δίνω τίποτε άλλο, ούτε τους λιγοστούς φίλους μου, ούτε το κορμί μου το ζουμερό. Αν μου τα δώσεις πίσω τα κλεψιμέϊκα τότε κάτι μπορεί να γίνει.
-Μαλάκας είμαι να σου τα δώσω; της απάντησε νευριασμένος ο Αλέξης που αρνήθηκε την πρότασή του. Βλέπεις τόσον καιρό είχε συνηθίσει και σα γόης που ήταν, να μη του φέρνουν αντίρρηση και να γίνεται το δικό του. Νευρίασε, φούντωσε και με άγριες διαθέσεις όρμησε να την αρπάξει. Θα σε διαλύσω… θα σε ρημάξω… θα στα πάρω όλα…
-Θα μου πάρεις τη χαμένη παρθενιά μου αλητάμπουρα που δεν ξέρεις να φέρεσαι σωστά σε μια κοπέλα. Πέρασε το νταηλίκι σου και οι ψευτομαγκιές σου. Αυτά να τα κάνεις στις ομορφονιές που μάζεψες από τα καλάθια της λαϊκής και στους ψευτονταήδες που σε περιτριγυρίζουν. Εγώ είμαι καπάτσα και δε φτουράς με μένα. Θα δεις βρε ότι θα έλθει μια μέρα που θα σου τα πάρω πάλι όλα πίσω.
-Ε….ε…. παιδιά μη μαλώνετε επενέβη ο τρίτος της παρέας κάνοντας το διαιτητή. Να φωνάξουμε τον Κυριάκο και κάτι άλλα λεβεντόπαιδα να συζητήσουμε το θέμα, να βρούμε λύσεις, να παίξουμε μαζί πολιτισμένα κι όμορφα και…. όποιος νικήσει με γεια του με χαρά του.
-Δεν έρχομαι πουθενά μαζί σας, κάνω εμπάργκο σε σας και στο Σκαϊσμένο φίλο σας που νομίζει ότι μπορεί να με νικήσει. Κι αν το κάνει… γρήγορα θα του κάνω ρελάνς και θα το βάλω πάλι από κάτω.
Ο Κυριάκος τους άκουγε πίσω από την πόρτα αμίλητος. Άχνα δεν έβγαζε. Τη μια γελούσε και την άλλη κατσούφιαζε.
-Λες να τα βρω μπαστούνια; μουρμούρισε ανήσυχος. Λες να κουραστώ, να ζαλιστώ, να απαυτωθώ, να γαμ@@@θώ όπως αυτός εκεί; Μήπως θα είναι καλύτερα να μη νικήσω και να τον αφήσω να βγάζει μόνος του τα κάστανα από τη φωτιά; Θα κάνω καμιά μαλακία πάνω στο παιχνίδι και …ότι γίνει. Αν κερδίσω… κέρδισα (αμάν μανούλα μου), κι αν χάσω έχασα. Θα συνεχίσω την ξάπλα όπως μέχρι τώρα.
Εσείς τι λέτε παιδιά; Εσείς θα το αποφασίσετε…

Παναγιώτης Δ Κασάπης

"ΠΡΩΤΗ είδηση" (ηλεκτρονική εφημερίδα)  

Περισσότερα...