Το δικό μου κανάλι

Το δικό μου κανάλι
You tube
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ορειβασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ορειβασία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 11 Φεβρουαρίου 2021

Ορειβασία Αντώνης Συκάρης:Αγαπητές μου φίλες, αγαπητοί μου φίλοι. Καλησπέρα σας απο το Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν. Είμαι καλά και επιστρέφω στη Αθήνα αύριο Παρασκευή 12 Φεβρουαρίου στις 11.15 με πτήση της Air Qatar απο την Doha.

Αντώνη φίλε μου δεν υπάρχει
μεγαλύτερο δώρο από αυτό
της σύντομης ζωής μας..
Η λογική πριτανευσε όχι
ο ενθουσιασμός και έχεις
βγει νικητής. 👌
Από τα λίγα λόγια που είπε
Ο Αντώνης μόλις κατάφερε
και επέστρεψε από τα 7440
μέτρα ύψος ήταν απόφαση ζωής..
Δυστυχώς 3 συνοδοιπόροι του
άλλων κρατών επέλεξαν να συνεχίσουν.. 
😢 Και δυστυχώς έχουν χαθεί οριστικά...
Π.Π.Ν.

 


Antonis Sykaris - Greek Alpinist


Αυτές τις ήμερες κατάλαβα γιατί οι αθλητές με γεμάτες εξέδρες αποδίδουν πολλαπλάσια απο ότι οι ίδιοι αθλητές σε άδειες,αυτές τις ημέρες κατάλαβα ότι τη θετική αύρα αυτών που σε σκέφτονται και νοιάζονται για σένα μπορεί να την αισθανθείς όσο μακριά και αν βρίσκεσαι από εκείνους που σου την στέλνουν και τέλος αυτές τις ημέρες κατάλαβα ποσό σπουδαίο, ποσό σημαντικό είναι να σε αγαπούν και ακόμα σπουδαιότερο να σου το δείχνουν, να σου το λένε.
Σας ευχαριστώ που ήσασταν μαζί μου, το
ένιωθα, το καταλάβαινα, ότι ήμασταν όλοι μαζί!
Σας ευχαριστώ πολύ για όλα!!!
Παρακάτω και στα επόμενα 2-3 post θα σας περιγράψω το τι συνέβη από τις 2 Φεβρουαρίου μέχρι σήμερα σε αυτήν την ανεπανάληπτη και αξέχαστη διεθνή αποστολή που είχα την τιμή να συμμετάσχω και που κόστισε την ζωή σε 2 σπουδαίους φίλους και συνορειβάτες μου.
Τον Sergio Mingote απο την Ισπανία ,τον Athana Skatof απο την Βουλγαρία και τους επίσης φίλους μου Μοχάμεντ Αλί Σαντπάρα από το Πακιστάν, Χουάν Πάμπλο Μοχρ από τη Χιλή και Τζον Σνόρι από την Ισλανδία που επίσημα μέχρι σήμερα αγνοούνται!
2 Φεβρουαρίου 2021
45η Ημέρα της αποστολής.
Η αγωνία ήταν στο κατακόρυφο, όλο το προηγούμενο βράδυ σκεφτόμουν την διαδρομή και τις δυσκολίες της. Επιτέλους ξημέρωσε και όλα ήταν έτοιμα για την εκκίνηση. Μίλησα στο δορυφορικό τηλέφωνο με την οικογένεια μου γέμισα με άφθονες ευχές και αισιοδοξία. Μετά το πρωινό ακολούθησαν οι πιο ζεστές αγκαλιές και ευχές από το υπέροχο προσωπικό της κουζίνας, τους Πακιστανούς δηλαδή, -Inshallah -Inshallah άκουγες ενώ σε έσφιγγαν στην αγκαλιά τους -ακολούθησε η καθιερωμένη προσευχή στο πέτρινο αυτοσχέδιο ναό των βουδιστών, ρίξαμε ρύζια στα κεφάλια μας και σταθήκαμε για ένα-δυο λεπτά ευλαβικά κοιτάζοντας την κορυφή του K2 μέσα από το φόντο των πολύχρωμων σημαιών των βουδιστών.
Ξεκίνησα με τον Noel Hanna 🇮🇪 ,τον Bernhard 🇩🇪 και τον Peter 🇧🇪,το κοίταγμα στο ρολόι για να υπολογίσουμε το χρόνο που θα μας πάρει για να φθάσουμε στο camp 1 ήταν απαραίτητο. Ένας καλός χρόνος θα ήταν 7.30 -8.00 ώρες γιατί οποίος θα έκανε περισσότερο χρόνο θα έπρεπε να υποχωρήσει στο BC, αφού αυτό θα ήταν ένδειξη ότι δεν είναι σε θέση να προχωρήσει παραπάνω, δεν θα είναι ικανοποιητικά γρήγορος, κινδυνεύει και θα πρέπει να γυρίσει πίσω.
Στην διαδρομή συνάντησα τον Elia τον Καναδό καμεραμάν, μαζί με τον Νεπαλέζο βοηθό του και με τράβηξε αρκετές φωτογραφίες. Φθάνοντας στο ABC μνήμες ,νωπές μνήμες απο το σημείο που κατέληξε ο άτυχος Sergi Mingote, μια μικρή στάση για να πιούμε λίγο τσαι δεν ήταν απλά επιθυμητό αλλά εντελώς απαραίτητο. Ίσως κάποιοι να νομίζουν ότι το κρύο απο μόνο του σε ενοχλεί, κρυώνεις δηλαδή, και αν ντυθείς καλά το θέμα θα λυθεί. Δεν είναι όμως έτσι, το ψύχος σε εξασθενεί σου προκαλεί δίψα και πείνα ώστε άμεσα να χρειάζεσαι να αναπληρώσεις τις θερμίδες που απότομα χάνεις. Ταυτόχρονα όμως, το μεγάλο υψόμετρο σου στέλνει μυνηματα ανορεξίας, όποτε πρέπει να βρεις την δύναμη να επιβάλλεις στο εαυτό σου κάτι να φας, κάτι να πιεις, ακόμα και αν δεν πηγαίνει κάτω.
Είναι, επίσης, δύσκολο γιατί όπως σκαρφαλώνεις πρέπει συνέχεια να βγάζεις το σακίδιο σου να βγάλεις το θερμό σου και να πίνεις ζεστό τσαι. Έτσι, αποφεύγεις να το κάνεις, συνεχώς το αναβάλεις και η κούραση και η εξάντληση αποτυπώνεται άμεσα στο σώμα και το μυαλό σου.
Ο Νόελ όπως αγχωμένο με βλέπει με το χρόνο, μου απαντά: «ξέχνα το περιορισμό του χρόνου Antonio, όσο κάνουμε, μην βιάζεσαι».
Μπήκαμε στα σταθερά σχοινιά, η πλαγιά είχε καλυφθεί απο περισσότερο και σκληρότερο πάγο από την τελευταία ανάβαση μας. Πήγαινα συνεχώς πρώτος. Φθάνοντας στο Japanese camp φάγαμε μισή σοκολάτα και ήπιαμε δυο φλιτζάνια τσαι. Τώρα πήγε πρώτος ο Βέλγος, ο Peter και σύντομα άρχισε να καθυστερεί, έτσι ο Νόελ από την Β.Ιρλανδία (9 φορές Έβερεστ ,Κ2 καλοκαίρι με την 4η φορά αλλά και 18 συνολικά κορφές - προσπάθειες και πετυχημένες -πάνω από τα 8.000m) φώναζε Antonio first ,Antonio first.
Έτσι σε κάποιο ρελέ ξανάπήγα πρώτος και μετά ακολουθούσαν ο Peter με τον Noel και τον Bernhard. Ανέβαινα αρκετά γρήγορα όμως σταδιακά έπεσε η απόδοση μου, ήταν φυσικό, είχαμε 17 περίπου μέρες μακριά από το μεγάλο υψόμετρο και ο εγκλιματισμός είχε αρχίσει να μειώνεται, αντίθετα η όρεξη μας για να φθάσουμε στην κορυφή δεν είχε μειωθεί καθόλου. Έφθασα με αρκετό κόπο στο camp 1, σε 7 ώρες και 55 λεπτά και πίσω, πάντα αλλά πολύ κοντά μου, ο Noel και o Peter. Μέσα στην σκηνή βρήκα την Josette, Ελβετίδα, διεθνης οδηγός βουνού IFMGA η οποία
πάντα σκαρφαλώνει με sherpa όπως κάνουν και οι περισσότεροι διεθνούς φημης ορειβάτες, έχουν μαζί τους Sherpa έναν ή και περισσότερους γιατί βοηθούνται κατά την άνοδο, μοιράζοντας κάποιο βαρος και σε αυτούς και έτσι η συνεργασία μαζί τους τους αυξάνει και τις πιθανότητες επιτυχίας.
Εγώ σε αυτή την αποστολή, ενώ είχα κανονίσει sherpa (κατά απαίτηση της οικογένειας μου) δεν τον είδα καθόλου εκτός από μια ήμερα.
Τα πάντα τα μετέφερα μόνος μου, υπνόσακο, υλικά, κάρι ματ, τρόφιμα, υγραέριο. Η μόνη παροχή που είχα ήταν ότι έβρισκα στημένη σκηνή στο camp 1 και 2 .
Σε αυτή την τελική προσπάθεια θα συναντούσα τον Sherpa μου στο camp 2 και θα με βοηθούσε να μεταφέρουμε κάποια πράγματα μαζί απο το camp 2 στο camp 3 και απο εκεί στην κορυφή.
Έτσι ενώ όλες τις προηγούμενες ημέρες σκαρφάλωνα με τον Ιταλό Mattia, αυτή την φορά είχα κανονίσει να διανυκτερεύσω με την Ελβετίδα
Jossete, η οποία είχε φύγει νύκτα από το BC και έτσι είχε φθάσει νωρίτερα, μαγειρέψαμε απο κοινού και η νύκτα κύλησε. Μαζί μας στην σκηνή, αργότερα, μπήκαν και 2 sherpa και έτσι ήμασταν 4 άτομα σε σκηνή δυο ατόμων.
Κοιμήθηκα με μόνο μια σκέψη: πότε θα φθάσω στην κορυφή το ήθελα παρά πολύ !
Συνεχίζεται..
Στην φωτογραφία αριστερά μου :
Ali Sadpara 🇵🇰 και δεξιά μου :John Snorri 🇮🇸
Ευχαριστούμε τους καταπληκτικούς χορηγούς μας
Μέγας Χορηγός
Χορηγοί
Optima Bank
@Melissa
Chemix Xoxacos Chemicals
και τους υπέροχους υποστηρικτές μας.
Εταιρεία
Ασφαλιστικών Πρακτόρων Κ2 –Νίκος Κεχαγιάογλου
#worldexplore #mountainlife

https://www.facebook.com/antonissykaris/

Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου 2021

Διεθνή Ορειβασία : Αντώνης Συκάρης δυστυχώς η προσπάθεια κατάκτησης της κορυφής Κ2 στα Ιμαλάια είναι σε μεγάλη δυσκολία…. στα 7440 μέτρα!!!! Λόγο δυσμενών καιρικών συνθηκών!!!



 




Antonis Sykaris - Greek Alpinist

Update
Ο Αντώνης αποφάσισε να μην συνεχίσει την προσπάθεια του για την κορυφή καθώς αυτή την στιγμή αντιμετωπίζει κρυοπαγήματα πιθανόν 3ου βαθμού στα δάχτυλα των ποδιών, καθώς επίσης ενημερώθηκε ότι ο καιρός αλλάζει και κάνει απαγορευτική την προσπάθεια του.
Συγκεκριμένα μας είπε:
" Έφτασα μέχρι εδώ με μεγάλη προσπάθεια ψυχική και σωματική. Οι περισσότεροι σερπα έχουν κρυοπαγήματα και προσπαθούμε όλοι να διορθώσουμε την ζημιά που έχει γίνει.
Δυστυχώς ο υπνόσακος μου είναι στο C2 και θα χρειαστεί να παραμείνω στα 7440μ όλο το βράδυ στους -38 C.
Από όλη την ομάδα έχουν ξεκινήσει 4 άτομα αλλά τα 2 επέστρεψαν λόγω του ψύχους."
Για οτιδήποτε νεότερο θα σας ενημερώσουμε.

Σχόλιο blog :

Άξια και γενναία η προσπάθεια
και η απόφαση σου......!
Με προσοχή και δύναμη καλή
επιστροφή στα αγαπημένα πρόσωπα σου...
🇬🇷🙏🌹🇬🇷🌹🙏🇬🇷💪

 

 

 

Antonis Sykaris - Greek Alpinist

UPDATE
Camp 3  7440m

Οι μισές σκηνές καταστράφηκαν με αποτέλεσμα επτά άτομα να τοποθετηθούν σε μία σκηνή καθιστώντας τρομερά δύσκολη την ξεκούραση τους για την τελική προσπάθεια.
Πέντε σέρπα έχουν πάθει κρυοπαγήματα και αμφιβάλλετε αν θα συνεχίσουν προς τα πάνω. Ο Αντώνης νιώθει εξαιρετικά δυνατός και πανέτοιμος για την τελική προσπάθεια μένει να ξεκαθαριστεί αν αυτό θα γίνει, λόγω του τρομερού ψύχους που φτάνει τους μείον 50 βαθμούς μιας και ήδη κινδυνεύει με κρυοπαγήματα.

Σχόλιο του Blog:

Δύσκολη και υπερανθρωπη προσπάθεια!!
Πριν λίγα λεπτά...... 🇬🇷🇬🇷🇬🇷🤔💪🤔
Αντώνη πρώτα θα υπολογίσεις την σωματική σου 
ακεραιότητα, ώστε να επιστρέψεις άρτιος και υγιής...
Αν αισθάνεσαι δυνατός και με πνεύμα καθάριο.... 
Η σκέψη μας μαζί σου....
 

 

 

 

Antonis Sykaris - Greek Alpinist 

Ο Αντώνης βρίσκεται στο Camp 3.
Αναμένουμε νεότερα για την εξέλιξη της αποστολής.
 
Σχόλιο του Blog:
Όλο και ποιο κοντά στο θρόνο του ΔΙΑ!!!!
Πέρασες ένα από τα δύσκολα κομμάτια της ανάβασης όπως ο ίδιος περιγράφεις..
Τόλμησε!!!!! Εφόσον φορτίσεις τις (μπαταρίες) και τα πνευμόνια με μπόλικο οξυγόνο που χρειάζεται....
Μπορείς Αντώνη....
Η σκέψη μας στον στόχο σου.....
Κ2 8611 μέτρα... 💪🤞👌
 

Antonis Sykaris - Greek Alpinist  

Παρασκευή 29 Ιανουαρίου 2021

Τραγωδία στον Όλυμπο: Αυτοί είναι οι δύο νεκροί ορειβάτες - Γιατροί στη μάχη με τον κορονοϊό

Οι δύο άτυχοι ορειβάτες νίκησαν τον κορονοϊό, όμως λύγισαν από τη χιονοστιβάδα που τους παρέσυρε στον Όλυμπο.

Σοκαρισμένη είναι η κοινωνία της Λάρισας με τον θάνατο των δύο ορειβατών, που παρασύρθηκαν από χιονοστιβάδα στον Όλυμπο, αγνοούνταν για ώρες και τελικά ανασύρθηκαν νεκροί.

Τα θύματα, των οποίων τα ίχνη χάθηκαν ενώ έκαναν ορειβασία στην περιοχή Ξερολάκι, ήταν 49 και 46 χρόνων. Ο ένας εργαζόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας ως παθολόγος-εντατικολόγος, και ο δεύτερος ως αναισθησιολογος στο ίδιο νοσοκομείο.

Σύμφωνα με το larissanet.gr, οι δύο άτυχοι γιατροί είναι ο Θεόδωρος Χατζόπ

ουλος, αναισθησιόλογος, και ο Τηλέμαχος Ζαφειρίδης παθολόγος, που εργάζονταν στη ΜΕΘ του ΓΝΛ, στην πρώτη γραμμή στη μάχη κατά του κορονοϊού.

Οι συνάδελφοί τους είναι συντετριμμένοι και κάνουν λόγο για υπέροχους ανθρώπους, αλλά και εξαίρετους επιστήμονες.

Ανακοίνωση εξέδωσε και ο Ιατρικός Σύλλογος Λάρισας:

"Ο Ιατρικός Σύλλογος Λάρισας εκφράζει την ανείπωτη θλίψη του για τον άδικο θάνατο δύο μάχιμων γιατρών, μετά από τραγικό ατύχημα στον Όλυμπο. Η ιατρική κοινότητα αλλά και η κοινωνία της Λάρισας είναι συγκλονισμένη. Ο πρόωρος θάνατος των δύο συναδέλφων ενός αναισθησιολόγου και ενός παθολόγου-εντατικολόγου, επιμελητών Α' της ΜΕΘ του Γ.Ν. Λάρισας, από πτώση χιονοστιβάδας στο βουνό των Θεών, κατά την άσκηση του αγαπημένου τους αθλήματος της ορειβασίας, μας συγκλονίζει και ταυτόχρονα μας προβληματίζει γιατί ο χαμός τους αφαιρεί από την πρώτη γραμμή της μάχης κατά του κορoνοϊού δύο αξιόλογους επιστήμονες. Θερμά συλλυπητήρια στις οικογένειές τους".

Το χρονικό της τραγωδίας

Οι δύο άτυχοι άντρες εντοπίστηκαν χωρίς τις αισθήσεις τους έπειτα από μεγάλη επιχείρηση της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας στη θέση Ξερολάκι του Ολύμπου. Την Πυροσβεστική Υπηρεσία κάλεσε τρίτο άτομο που βρισκόταν μαζί τους, ο οποίος είναι καλά στην υγεία του και παρέμεινε στο σημείο, περιμένοντας τους διασώστες.

Για τον εντοπισμό των δύο ορειβατών είχε απογειωθεί ελικόπτερο Super Puma από την Αθήνα, με τέσσερις εναέριους διασώστες. Επίσης, στο δύσβατο σημείο επρόκειτο να μεταβούν πυροσβέστες από την 2η ΕΜΑΚ Θεσσαλονίκης, την 8η ΕΜΑΚ Λάρισας και από τις Πυροσβεστικές Υπηρεσίες Κατερίνης και Ελασσόνας. Εντέλει, το βράδυ της Πέμπτης με ερπυστριοφόρο της 8ης ΕΜΑΚ ολοκληρώθηκε η μεταφορά των δύο νεκρών που παραδόθηκαν στο ΕΚΑΒ. 

Η Ελληνική Ομάδα Διάσωσης ανακοίνωσε ότι έχει ενημερωθεί για το συμβάν μέσω ασυρμάτου από το τρίτο μέλος της ορειβατικής παρέας, το οποίο βρισκόταν σε κατάσταση σοκ. Μέλη της ΕΜΑΚ από την Θεσσαλονίκη ετοιμάζονταν πριν γίνουν γνωστά τα τραγικά νέα να μεταβούν στο σημείο.

Ε/Π SuperPuma του Π.Σ. με 4 εναέριους διασώστες μεταβαίνει στη θέση Ξερολάκι Ολύμπου, για έρευνα και διάσωση ατόμων. Μεταβαίνουν επίσης 7 πυροσβέστες με 3 οχήματα από Π.Υ. Ελασσόνας και της Π.Υ. Κατερίνης, καθώς και οι ΟΟΕΔ της 2ης ΕΜΑΚ,8ης ΕΜΑΚ με 8 και 11 πυροσβέστες αντίστοιχα
Σε συνέχεια προηγούμενου μηνύματος εντοπίστηκαν 2 άτομα χωρίς τις αισθήσεις τους, από εναέριους διασώστες του Ε/Π SuperPuma του Π.Σ. και συνεχίζονται οι ενέργειες για την ανάσυρσή τους.
 
Ε/Π SuperPuma του Π.Σ. με 4 εναέριους διασώστες μεταβαίνει στη θέση Ξερολάκι Ολύμπου, για έρευνα και διάσωση ατόμων. Μεταβαίνουν επίσης 7 πυροσβέστες με 3 οχήματα από Π.Υ. Ελασσόνας και της Π.Υ. Κατερίνης, καθώς και οι ΟΟΕΔ της 2ης ΕΜΑΚ,8ης ΕΜΑΚ με 8 και 11 πυροσβέστες αντίστοιχα
 

Ιστορικό ορειβατικό κατόρθωμα- Για πρώτη φορά κατακτήθηκε μέσα στο καταχείμωνο η πιο φονική κορυφή του κόσμου, η θρυλική Κ2 των Ιμαλαΐων


THE NEW YORK TIMES / ADAM SKOLNICK, BHADRA SHARMA 25.01.2021 

Το απόγευμα του Σαββάτου 16 Ιανουαρίου, δέκα Νεπαλέζοι ορειβάτες με αρχηγό τον 37χρονο Νιρμάλ Πουρτζά έφτασαν στο Μπότλνεκ Κ2,τη δεύτερη υψηλότερη (8.611 μέτρα) κορυφή του κόσμου, η οποία ποτέ μέχρι τώρα δεν είχε κατακτηθεί τη χειμερινή σεζόν. Από το 1950, η κορυφή αποκαλείται και Αγριο Βουνό, με έναν στους τέσσερις ορειβάτες να χάνει τη ζωή του. 

Το μικρό περιθώριο σφάλματος φάνηκε το Σάββατο, όταν ο Ισπανός ορειβάτης Σέρτζι Μινγκότε, ο οποίος έχει κατακτήσει 10 από τις υψηλότερες κορυφές του κόσμου χωρίς χρήση οξυγόνου, έχασε τη ζωή του. 

Η τραγωδία συνέβη λίγες ώρες αφότου οι Νεπαλέζοι πέρασαν το Μπότλνεκ, μια χαράδρα που εκτείνεται κάτω από έναν ασταθή κρημνό πάγου που λέγεται σεράκ. 

Το σεράκ αποθέτει τεράστια κομμάτια πάγου και πριν ακόμη φτάσουν, οι ορειβάτες ήδη είχαν δει πεδία κορημάτων. «Κάποια κομμάτια ήταν τόσο μεγάλα σαν ένα σπίτι», δήλωσε ο Πουρτζά. «Αυτό σε τρομάζει. Αλλά είναι η μέρα σου.

Προσευχόμουν στο βουνό. Τη στιγμή που χρειαζόμασταν πρόσβαση, το βουνό μάς το επέτρεψε». Το παν ήταν να μη βιαστούν. Οποιος ορειβάτης βρεθεί στο Μπότλνεκ τη λάθος στιγμή έρχεται αντιμέτωπος με βέβαιους τραυματισμούς και πιθανό θάνατο, άμα όμως τρομάξει και κινηθεί γρήγορα, μπορεί να έχει έναν αργό θάνατο. 

Η μεγαλύτερη απειλή είναι το πνευμονικό οίδημα. Συνδεδεμένοι με ένα σχοινί, ο Πουρτζά και οι ορειβάτες συνάντησαν τεράστιες προκλήσεις. Σίγουρα βοήθησε το γεγονός ότι όλοι πλην του Πουρτζά χρησιμοποίησαν οξυγόνο, ωστόσο ακόμη και ορειβάτες με οξυγόνο γίνονται ληθαργικοί και δυσκίνητοι. «Και άμα σου τελειώσει η φιάλη οξυγόνου», δήλωσε ο ορειβάτης και κινηματογραφιστής Ρενάν Οτζούρκ, «μπορεί να κλείσεις για ένα δευτερόλεπτο τα μάτια σου και να μην ξυπνήσεις ποτέ». 

Η Κεντρική Ασία φιλοξενεί και τις 14 κορυφές άνω των 8.000 μέτρων. Ολες πλην της Κ2 έχουν κατακτηθεί χειμώνα και καλοκαίρι. Λόγω της απομακρυσμένης θέσης, των επιρρεπών σε χιονοστιβάδες πλαγιών και των ανέμων έντασης κυκλώνων, η ανάβαση τον χειμώνα παρέμενε η μεγαλύτερη πρόκληση για χιλιάδες ορειβάτες. Ακόμη και την άνοιξη ή το καλοκαίρι επιτυχείς αναβάσεις είναι σπάνιες. 

Λιγότεροι από 400 ορειβάτες έχουν βρεθεί στην κορυφή. Περισσότεροι άνθρωποι έχουν ταξιδέψει στο Διάστημα. Εχουν προηγηθεί έξι προσπάθειες χειμερινής ανάβασης. Οι Νεπαλέζοι ορειβάτες που ανέβηκαν το προηγούμενο Σαββατοκύριακο, είναι όλοι γεννημένοι στα Ιμαλάια και εννέα είναι Σέρπα. 

 

Φωτ. NIRMAL PURJA / NIMSDAI 

Οι Σέρπα Από τότε που οι Τενζίνγκ Νοργκάι και Εντμουντ Χίλαρι ανέβηκαν πρώτοι στο όρος Εβερεστ, το 1953, οι Σέρπα δούλευαν σαν οδηγοί, διαμεσολαβητές και συνεργάτες σε αναρίθμητα ιστορικά ορειβατικά κατορθώματα. Ωστόσο, συχνά ήταν αόρατοι από την παγκόσμια κοινότητα και σπάνια λάμβαναν την αναγνώρισή τους. 

Εμπειροι αλπινιστές ξέρουν πως οι Σέρπα είναι μεταξύ των πιο δυνατών ορειβατών και είναι ασύγκριτοι διότι έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει στον λεπτό αέρα, με μειωμένη περιεκτικότητα οξυγόνου. «Είναι πραγματικά δύσκολο να αντιληφθεί κάποιος την αντοχή τους», δήλωσε ο Τζίμι Τσιν, ορειβάτης και βραβευμένος από την Ακαδημία σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ «Free Solo». Το κίνητρο για το ριψοκίνδυνο εγχείρημα της ομάδας δεν ήταν το χρήμα, αλλά μόνο η ικανοποίηση των μελών της. 

Οι γραμμές που έφτιαξαν δεν ήταν για χρηματοδοτούμενους διεθνείς ορειβάτες, που αναζητούν δόξα και φήμη. Ηταν για να διεκδικήσουν ένα κομμάτι της Ιστορίας για τη χώρα τους. 

Χωρίς την ύπαρξη του κορωνοϊού, κανένας τους δεν θα ήταν εκεί. Η ανοιξιάτικη σεζόν αναβλήθηκε λόγω της πανδημίας. Χωρίς ξένους ορειβάτες και δίχως άλλον τρόπο να επιβιώσει, η νεπαλική ορειβατική κοινότητα ήταν εκνευρισμένη. 

Ο Μίνγκμα Σέρπα, πρόεδρος της Seven Summit Treks στην Κατμαντού, και οι αδελφοί του Τάσα και Τσανγκ Νταγουά έλυσαν το πρόβλημα και οργάνωσαν μια τολμηρή χειμερινή αποστολή στην Κ2. 

Τον Ιούνιο, δημοσίευσαν το σχέδιό τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και περισσότεροι από 24 διεθνείς ορειβάτες συμφώνησαν, καθώς και δύο ομάδες από το Νεπάλ, οι οποίες, σύμφωνα με τα αδέλφια, είχαν τις καλύτερες πιθανότητες επιτυχίας.

 Η ομάδα Νιμσντάι, με έξι ορειβάτες, οδηγήθηκε από τον Πουρτζά, πρώην στρατιώτη από το Νεπάλ και χειριστή των βρετανικών ειδικών δυνάμεων, ο οποίος αφού συνταξιοδοτήθηκε έκανε θεαματική είσοδο στην ορειβατική σκηνή το 2019, όταν σκαρφάλωσε και στις 14 κορυφές 8.000 μέτρων σε έξι μήνες και έξι ημέρες, αφαιρώντας περισσότερο από επτά χρόνια από το παγκόσμιο ρεκόρ. 

Ο Πουρτζά είναι Μαγάρ, αλλά δημιούργησε μια ομάδα με επτά Σέρπα. 

Συμμετείχαν επίσης ο Γκέλγεν Σέρπα, ο οποίος έχει ανέβει πολλές κορυφές των Ιμαλαΐων με τον Πουρτζά το 2019, και ο Μίνγκμα Ντέιβιντ Σέρπα, γνωστός για τη διάσωση 52 ορειβατών από τις πλαγιές του Εβερεστ σε μία σεζόν το 2016. 

Ο Μίνγκμα Γ Σέρπα, που ανέβηκε πέντε φορές στο Εβερεστ, δύο στην Κ2 και έχει κατακτήσει όλες τις κορυφές 8.000 μέτρων πριν από τα 30, οδήγησε ξεχωριστή ομάδα. Μαζί με αχθοφόρους από το Πακιστάν και βαρύ εξοπλισμό, ξεκίνησαν ένα εξωπραγματικό ταξίδι 60 μιλίων για μία εβδομάδα. 

Ολοι οι ορειβάτες θα ακολουθούσαν τη διαδρομή Αμπρούζι. 

Στις 26 Δεκεμβρίου 2020 , γέμισαν τα σακίδιά τους και ανέβηκαν προς το Καμπ Ι στα 6.100 μέτρα, για να ξεκινήσουν την πρώτη τετραήμερη περιστροφή και να εγκλιματιστούν. 

Την επομένη, μετακινήθηκαν στο Καμπ ΙΙ στα 6.700 μέτρα, όπου κάρφωσαν σκηνές για να έχουν καταφύγιο. 

Στις 28 Δεκεμβρίου, η ομάδα του Μίνγκμα Γ έφτιαχνε γραμμές και μέλη της ομάδας χρειάζονταν βοήθεια για να προλάβουν να τελειώσουν μέχρι το Καμπ ΙΙΙ. 

Τέσσερα μέλη της ομάδας Νιμσντάι ήταν κουρασμένα και κατέβηκαν στη βάση, αλλά ο Πουρτζά και ο Μίνγκμα συνέχισαν για να προσφέρουν βοήθεια. 

Μέχρι να επιστρέψουν όλοι στη βάση, την παραμονή Πρωτοχρονιάς, ο Πουρτζά είχε παγωμένα δάχτυλα. Οι δύο ομάδες ενώθηκαν. 

«Ολα μας τα βουνά είχαν πρώτα κατακτηθεί από ξένους. 

Γι’ αυτό και ήμασταν αποφασισμένοι να κατακτήσουμε την κορυφή Κ2 αυτόν τον χειμώνα», δήλωσε ένας από τους συμμετέχοντες στο τολμηρό εγχείρημα. 


 

Φωτ. NIRMAL PURJA / NIMSDAI 

Δοκιμασία και περηφάνια Την Πρωτοχρονιά ο καιρός επιδεινώθηκε. Από τις 5 Ιανουαρίου, ισχυροί άνεμοι έπλητταν την Κ2 με ταχύτητες μέχρι και 100 χλμ./ώρα. 

Ο Πουρτζά ανησυχούσε για τη ζημιά στο Καμπ ΙΙ, αλλά δεν μπορούσε να εκτιμήσει την κατάσταση μέχρι και τις 10 Ιανουαρίου. 

Μόλις έφτασαν, όλος ο εξοπλισμός είχε εξαφανιστεί. Ηταν θαμμένος κάτω από το χιόνι; Τινάχτηκε από τον αέρα μακριά από το βουνό; 

Δεν είχε σημασία, είχε χαθεί. 

Ωστόσο, ο Πουρτζά βλέπει τις ορειβατικές αποστολές όπως και μια στρατιωτική επιχείρηση. 

«Υπάρχει δεύτερο σχέδιο για το δεύτερο σχέδιο», δήλωσε. 

Επέστρεψαν στη βάση. 

«Προετοιμαζόμαστε για το χειρότερο και ευχόμαστε το καλύτερο». 

Τελικά, στις 13 Ιανουαρίου οι 10 Νεπαλέζοι ορειβάτες ξεκίνησαν την πρώτη απόπειρα για την κορυφή. 

Ο καθένας τους κουβαλούσε πάνω από 30 κιλά σε εξοπλισμό στον δρόμο για το Καμπ ΙΙ, όπου και πέρασαν τη νύχτα.

NIRMAL PURJA / NIMSDAI 

Η Μαύρη Πυραμίδα 

Την επομένη, διέσχισαν τη Μαύρη Πυραμίδα, μια περιοχή με εκτεθειμένες πλαγιές και ένα βαθύ χάσμα στον πάγο, με το όνομα Καμινάδα Σπιτιού. 

Αφού κατασκήνωσαν στο Καμπ ΙΙΙ, συνέχισαν να φτιάχνουν τις γραμμές μέχρι και το Καμπ IV στις 7.600 μέτρα, πριν κατέβουν για να περάσουν τη νύχτα. 

Δεν ξανακινήθηκαν μέχρι τις 2.30 το Σάββατο. 

Οταν βγήκαν από τις σκηνές, το κρύο ήταν εξωπραγματικό. 

«Το σώμα μου είχε μουδιάσει», δήλωσε ο Μίνγκμα Γ. 

«Ηθελα να εγκαταλείψω την αποστολή και άλλοι το είχαν ήδη αποφασίσει». 

Ο Πουρτζά τους έπεισε να συνεχίσουν. «Είχαμε όλοι μια κοινή περηφάνια, έναν κοινό σκοπό», είπε ο Πουρτζά. 

«Αυτό ήταν για το Νεπάλ». Βρήκαν καταφύγιο στο Καμπ IV πριν από την αυγή. 

Οταν ο άνεμος ηρέμησε και ανέτειλε ο ήλιος, ανυψώθηκε το ηθικό τους. 

«Περάσαμε το φράγμα του πόνου και ο ήλιος μάς έδωσε δύναμη», δήλωσε ο Πουρτζά. Τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο του Νεπάλ, έφτασαν στην κορυφή Κ2 λίγο πριν από τις 5 το απόγευμα και απόλαυσαν τη χειμερινή θέα, που κανείς άλλος δεν είχε δει μέχρι τώρα. 

«Ηταν μια στιγμή περηφάνιας», είπε ο Μίνγκμα Γ. «Ολα μας τα βουνά είχαν πρώτα κατακτηθεί από ξένους. 

Γι’ αυτό και ήμασταν απελπισμένοι να κατακτήσουμε την κορυφή Κ2 αυτόν τον χειμώνα».

 https://taxalia.blogspot.com/2021/01/2_26.html?m=1&fbclid=IwAR0USCeyzWpd0S8sEfvkGUmIg4MDXUSD1uBGLv7ojgEJm_biD6gaQAQehyc

Ιμαλάια : Ένας Έλληνας Αντώνης Συκάρης στο Κ2 Χειμώνας στόχος η κορυφή!!!!!

Aνάβαση προς την Κατασκήνωση 1 για εγκλιματισμό.

Ο Αντώνης Συκάρης, ο ορειβάτης των 133 διεθνών κορυφών, μετρά τις αντοχές του «στο βουνό των βουνών». 


«Όσοι δεν ασχολούνται με τα βουνά, στο Κ2 βλέπουν πέτρες και χιόνια. Εσείς τι βλέπετε;» ρωτάω τον Αντώνη Συκάρη, που βρίσκεται στην κατασκήνωση βάσης και μιλάω μαζί του μέσω δορυφορικού τηλεφώνου. «Αν ήταν κάποιο άλλο πρωινό, θα σας μιλούσα για τη θέα στην κορυφή που κόβει την ανάσα και τις δεκάδες αποχρώσεις του λευκού. Σήμερα όμως είμαστε πνιγμένοι στην ομίχλη. Κίτρινες σκηνές και ψιλό χιόνι που πέφτει!» μου λέει.

Υπάρχουν στιγμές που ακούγεται λαχανιασμένος, παρόλο που δεν περπατάει. Μου εξηγεί πως έχει -32 βαθμούς Κελσίου και βρίσκεται έξω από την κοινόχρηστη σκηνή της αποστολής, που λειτουργεί ως μαγειρείο και καθιστικό, έναν χώρο με σόμπα που επιτρέπει στη θερμοκρασία να ανέβει μέχρι τους 0-5 βαθμούς. «Για ύπνο πάμε στο ψυγείο», γελάει. «Η ανώτατη θερμοκρασία που έχω μετρήσει μέσα στη σκηνή είναι -19 βαθμοί Κελσίου. Το σώμα δεν ξεκουράζεται ποτέ».

Είναι Δευτέρα, δύο ημέρες μετά την επιτυχημένη ανάβαση της κορυφής από τους Νεπαλέζους και τον θάνατο του Ισπανού ορειβάτη Sergi Mignote. Η ομάδα βρίσκεται στην 30ή ημέρα της αποστολής. Ο ίδιος έχει ολοκληρώσει ένα βασικό κομμάτι της προσπάθειας, που είναι ο εγκλιματισμός – κάτι που επιτυγχάνεται με αναβάσεις και καταβάσεις (rotations) σε μεγαλύτερα υψόμετρα. Επικρατεί ενθουσιασμός στον δρόμο που ανοίχτηκε προς την κορυφή, αλλά ταυτόχρονα υπάρχει στάση αναμονής, καθώς εκκρεμεί συζήτηση περί αποχωρήσεων μετά την πτώση του Mignote. 

O ίδιος είναι ξεκάθαρος. Στόχος είναι η ολοκλήρωση της προσπάθειας. «Είναι ένα χρονοδιάγραμμα στο οποίο προσθέτεις την επόμενη μέρα και αφαιρείς την προηγούμενη. Μια μάχη με την ίδια σου την ύπαρξη. Δεν μπορείς να πεις ότι το διασκεδάζεις. Είναι η επιθυμία της κορυφής που σου δίνει υπομονή και κουράγιο. Δεν υπάρχει μέρα που δεν παλεύω με τη σκέψη της κανονικής ζωής. Είναι όμως συναισθήματα που έχω ξανανιώσει και ξέρω την απάντηση».

Την απάντηση αυτή, το γιατί είναι εκεί, την έχει διατυπώσει πολλές φορές σε αναρτήσεις του: Είναι το κυνήγι του ακατόρθωτου. Είναι και ο λόγος που, όταν δέχτηκε την πρόταση της SST να συμμετάσχει στην αποστολή στο Κ2, δεν είπε όχι. «Όσο απίθανο φαντάζει να φτάσει κανείς χειμώνα στην κορυφή του K2, άλλο τόσο απίθανο θα ήταν να μην το προσπαθήσω. Δεν με απασχολεί αν θα αποτύχω, θα με απασχολούσε όμως για το υπόλοιπο της ζωής μου εάν δεν είχα αρπάξει την ευκαιρία να το κάνω». 

Ο 58χρονος ορειβάτης είναι το μεγαλύτερο σε ηλικία μέλος της διεθνούς αποστολής στο Κ2. Είναι ο μοναδικός Έλληνας που έχει σκαρφαλώσει τις 4 από τις 14 οχτάρες κορυφές σε 7 προσπάθειες –Έβερεστ (2017), Κανγκτσεντζούνγκα (2018), Μανασλού (2018), Λότσε (2019)–, ενώ έχει κάνει προσπάθεια για Μακαλού και Νταουλαγκίρι. Είναι επίσης ο μοναδικός  Έλληνας που έχει σκαρφαλώσει 54 από τις 82 κορυφές άνω των 4.000 μ. στις Άλπεις. Στα 31 χρόνια της ορειβατικής του ζωής έχει κατακτήσει 133 κορυφές στο εξωτερικό και έχει πραγματοποιήσει 60 ορειβατικές αποστολές σε διάφορες χώρες του κόσμου. 


 

Στο αεροδρόμιο Skardu του Πακιστάν.

Ο Αντώνης Συκάρης είναι ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων. Το διακρίνεις παρακολουθώντας το προφίλ του στο Facebook, όπου αναρτά στιγμιότυπα και σκέψεις για την ανάβαση. Μοιράζεται την αλήθεια του χωρίς να προσποιείται τον «υπερορειβάτη». Δεν διστάζει να διατυπώσει τις αποτυχίες του ή τις αρνητικές σκέψεις του όταν η ανάβαση ζορίζει. «Στην ορειβασία δεν υπάρχει για μένα ρεκόρ. Δεν είναι πρωταθλητισμός. Ο στόχος είναι να ξεπεράσεις τον εαυτό σου». 

Όταν τον ρωτάω τι είναι αυτό που ανακάλυψε για τον εαυτό του σε αυτή την αποστολή, απαντά πως είναι η αγάπη του κόσμου. Και είναι αλήθεια. Η επικοινωνία του με το κοινό, ενώ βρίσκεται σε ένα τόσο απομονωμένο σημείο του πλανήτη, είναι συγκινητική. Ακόμα και ακραία, όπως όταν περίμενε να μιλήσει σε τηλεοπτική εκπομπή κρεμασμένος σε ένα ρελέ, ενώ οι οικοδεσπότες καθυστερούσαν σαχλά. Βρήκε ακόμα τον χρόνο να καταθέσει τις σκέψεις του επάνω στην κριτική που έχει δεχτεί από την ελληνική ορειβατική κοινότητα για το πόσο αυτόνομη είναι η προσπάθειά του. Η προσήλωσή του όμως στην επικοινωνία έχει στόχο. «Θέλω να εμπνεύσω τους ανθρώπους να ευχαριστηθούν τη μαγεία του φυσικού περιβάλλοντος. Δεν είναι ανάγκη να το κάνουν με τόσο ακραίο τρόπο».
 

Προσευχές για όλους, αλλά και ευχές για όσους έφυγαν. 

Κλείνω την κουβέντα μας ρωτώντας ποιο είναι το στιγμιότυπο που θα πάρει μαζί του από το ταξίδι στο Κ2. Αυτό που περιμένω να ακούσω είναι η ιστορική παρακαταθήκη, η δική του ορειβατική εξέλιξη, η άγρια ομορφιά του βουνού. Εκείνος όμως απαντά πως «τέτοια ώρα ακριβώς προχθές είδα έναν άνθρωπο να κυλά κάνοντας κωλοτούμπες σε μια πλαγιά. Ακόμα κι αν έχω ξαναδεί να συμβαίνει κάτι τέτοιο, αυτόν τον άνθρωπο τον γνώριζα, ήμασταν παρέα. Το μόνο που μπορεί να διώξει τη συγκεκριμένη εικόνα από το μυαλό μου είναι η κορυφή». Η απάντηση με επαναφέρει στον ρεαλισμό της σκληρής, σχεδόν ανελέητης, προσπάθειας για όλους όσοι επιδιώκουν το ακατόρθωτο. Εμείς του ευχόμαστε την κορυφή ολόψυχα. Με ασφάλεια.

* Παρακολουθήστε τις εξελίξεις της ανάβασης στα κοινωνικά δίκτυα του Antonis Sykaris The Greek alpinist και του ορειβατικού περιοδικού ΑΝΕΒΑΙΝΟΝΤΑΣ (anevenontas.gr).

 https://www.kathimerini.gr/k/travel/561243388/enas-ellinas-sto-k2/?fbclid=IwAR1iYBHxF1xyu9tGXW10vtpz7Q5kpSItxb5erE9lnd_DGl9VSkMApJTzq3c