Σοφία Βέμπο (Στον πόλεμο βγαίνει ο Ιταλός)
Γ.Θίσβιου-Σ.Βέμπο
Απο την μουσική συλλογή του Ν.ΣΔΡΕΓΑ.
Στον πόλεμο βγαίν' ου Ιταλός
κι ο τσουλιάς του λέει
Έβγα Μουσουλί
μι του φστάν' του κουρουπλί
γιατί δεν βγαίνεις καταδώ
κι έχω όρεξ' να σι δω
Κι 'κει, σιαπάν στην Κορυτσά
λεν τα πιδιά μας ούλα
έλα παραδώ
ορέ, για να σι δω κι εγώ
γιατί δεν βγαίνεις να συ δω
όρε, γιατί μας κάνεις το λαγό
Καίει ο ήλιος, καίει
Καίει μανάρα μ' καίει
και αυτοί μιλάν' για χιόνια
λάσπες και βροχές
όρε, λάσπες και βροχές
Τον πόλεμο τι, μώρ' τι τον ήθελες
κι σι πιριγιλούνε οι άντρες σα συ δούνε
Παράτα την την παλικαριά
Τα τάνκς κι τα κανόνια
δεν είναι μακαρόνια
Που 'σαι ορέ Μπενίτο
κρυμμένος στη σπηλιά
όρε κατέβα παρακάτω
φοβάμαι τον τσολιά
έ ρε, φοβάμαι τον τσολιά
Οι στίχοι γράφτηκαν πάνω στην προϋπάρχουσα
μελωδία του τραγουδιού "Στη Λάρισα βγαίνει ο αυγερινός"
Σοφία Βέμπο(Μας χωρίζει ο πόλεμος)
Μουσική/ Στίχοι: Σουγιούλ Μιχάλης/Κοφινιώτης Κώστας.
Απο την μουσική συλλογή του Ν.ΣΔΡΕΓΑ.
Ούτ' ένα δάκρυ από τα μάτια ας μη κυλήσει
στου χωρισμού μας το πικρό τώρα φιλί
Πρέπει ο καθείς μας τώρα πια να πολεμήσει
αφού η γλυκιά μας η πατρίδα το καλεί
Είναι στιγμές που κι η αγάπη γονατίζει
για τα μεγάλα της φυλής ιδανικά
για μας η πιο όμορφη σελίδα τώρα αρχίζει
ναι, πίστεψέ με κι έλα γέλασε γλυκά
Μας χωρίζει ο πόλεμος
μα θεριεύει η ελπίδα
πως για τη γλυκιά πατρίδα
φεύγω τώρα εκδικητής
Μας χωρίζει ο πόλεμος
μα αν με νιώθει η ψυχή σου
φέρνε με στην προσευχή σου
να γυρίσω νικητής
Παρέα θέλω στη μανούλα μου να κάνεις
στη μάνα που 'χε το κουράγιο να μου πει
ή να γυρίσεις νικητής ή να πεθάνεις
κι ας είμαι η μόνη της χαρά μες στη ζωή
Συνθέτης Τούντας Έτος ηχογρ 1940
Στίχοι Χαράλαμπου Βασιλειάδη.
Ορχήστρα με δυο μπουζούκια, κιθάρα και μπαγλαμά.
Τον όρκο στην πατρίδα μας π' έκανα τον φυλάω
κι ώσπου να πάψει ο πόλεμος, εγώ θα πολεμάω.
Με τον γυλιό στον ώμο μου, το χέρι στη σκανδάλη,
θα γράφω με τη λόγχη μου καινούριες δόξες πάλι.
Ότ' έκανα στον Μόροβα και στου Ιβάν τη ράχη,
τώρα θα κάνω πιότερα κι αλλού αν τύχει μάχη.
Δε με φοβίζ' ο πόλεμος γι' αυτό και νύχτα-μέρα
με περηφάνια μάχομαι, φωνάζοντας αέρα.