Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014 - 08:44
Νέες φωτογραφίες από ευρήματα στον αρχαιολογικό χώρο στην Αμφίπολη δόθηκαν στην δημοσιότητα από το υπουργείο Πολιτισμού.
Όσο προχωρούν οι αρχαιολογικές έρευνες τόσο έρχονται στην επιφάνεια νεά εκπληκτικά ευρήματα από τον Τύμβο Καστά.
Όπως αναφέρει η ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού: «Συνεχίζονται οι ανασκαφικές εργασίες στον τύμβο Καστά, στην Αμφίπολη, από την ΚΗ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων. Αφαιρέθηκε και ο τελευταίος δόμος από τον τοίχο σφράγισης, που έκλεινε την πρόσοψη του ταφικού μνημείου, αποκαλύπτοντας τη συνέχεια του ψηφιδωτού δαπέδου.
Στο κέντρο και μπροστά από την είσοδο, αποκαλύπτεται βοτσαλωτό δάπεδο, που αποτελείται από ορθογώνια και τετράγωνα σχήματα, πλαισιωμένα από ασπρόμαυρους ρόμβους.
Στο κάτω μέρος της πρόσοψης εμφανίζεται στη νωπογραφία ταινία, μπλε χρώματος, η οποία παρακολουθείται και στους πλευρικούς τοίχους.
Συνεχίζεται η αφαίρεση των χωμάτων από τον προθάλαμο, σε πλάτος δυο μέτρων περίπου, από τον τοίχο της εισόδου. Ο εσωτερικός χώρος, καλύπτεται ακόμη από όγκο χωμάτων, ο οποίος θα αφαιρείται, με ιδιαίτερη προσοχή, στις επόμενες μέρες. Επίσης, πραγματοποιούνται, συστηματικά, εργασίες συντήρησης και στερέωσης τόσο της πρόσοψης του μνημείου, όσο και του εσωτερικού του αποκαλυπτόμενου χώρου.
Παράλληλα με την πρόοδο της ανασκαφικής έρευνας δημιουργούνται οι εργοταξιακές υποδομές, που θα εξασφαλίσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας στους εργαζόμενους και ασφαλέστερη προστασία στο ταφικό μνημείο από τις καιρικές συνθήκες. Σήμερα, ολοκληρώθηκε και η τοποθέτηση του προσωρινού στεγάστρου, που καλύπτει εξωτερικά το μνημείο.
.
Τέλος, υπό την διεύθυνση της κ. Κ. Περιστέρη δημιουργήθηκε διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από τις ειδικότητες πολιτικού μηχανικού, αρχιτέκτονος, γεωτεχνικού, τοπογράφου, συντηρητή και γεωλόγου, η οποία θα παρέχει την αναγκαία τεχνική υποστήριξη σε επίπεδο μελετών και εργασιών, που απαιτούνται για την διασφάλιση του μνημείου. Δόθηκε προτεραιότητα στις μελέτες και εργασίες για την απορροή των ομβρίων, για την στατική ενίσχυση των αποκαλυπτομένων τοίχων, για την συντήρηση επιφανειών, ποικίλης υφής, και των
χρωμάτων.
Οι ανωτέρω εργασίες θα απασχολήσουν την διεπιστημονική ομάδα εργασίας τις αμέσως επόμενες μέρες. Με την πρόοδο της αποκάλυψης του μνημείου θα εκδοθεί νέο δελτίο τύπου.»
http://www.toxwni.gr/ellada/item/23849-fotografies-nea-entyposiaka-evrimata-stin-amfipoli
Όπως αναφέρει η ανακοίνωση του υπουργείου Πολιτισμού: «Συνεχίζονται οι ανασκαφικές εργασίες στον τύμβο Καστά, στην Αμφίπολη, από την ΚΗ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασσικών Αρχαιοτήτων. Αφαιρέθηκε και ο τελευταίος δόμος από τον τοίχο σφράγισης, που έκλεινε την πρόσοψη του ταφικού μνημείου, αποκαλύπτοντας τη συνέχεια του ψηφιδωτού δαπέδου.
Στο κέντρο και μπροστά από την είσοδο, αποκαλύπτεται βοτσαλωτό δάπεδο, που αποτελείται από ορθογώνια και τετράγωνα σχήματα, πλαισιωμένα από ασπρόμαυρους ρόμβους.
Στο κάτω μέρος της πρόσοψης εμφανίζεται στη νωπογραφία ταινία, μπλε χρώματος, η οποία παρακολουθείται και στους πλευρικούς τοίχους.
Συνεχίζεται η αφαίρεση των χωμάτων από τον προθάλαμο, σε πλάτος δυο μέτρων περίπου, από τον τοίχο της εισόδου. Ο εσωτερικός χώρος, καλύπτεται ακόμη από όγκο χωμάτων, ο οποίος θα αφαιρείται, με ιδιαίτερη προσοχή, στις επόμενες μέρες. Επίσης, πραγματοποιούνται, συστηματικά, εργασίες συντήρησης και στερέωσης τόσο της πρόσοψης του μνημείου, όσο και του εσωτερικού του αποκαλυπτόμενου χώρου.
Παράλληλα με την πρόοδο της ανασκαφικής έρευνας δημιουργούνται οι εργοταξιακές υποδομές, που θα εξασφαλίσουν καλύτερες συνθήκες εργασίας στους εργαζόμενους και ασφαλέστερη προστασία στο ταφικό μνημείο από τις καιρικές συνθήκες. Σήμερα, ολοκληρώθηκε και η τοποθέτηση του προσωρινού στεγάστρου, που καλύπτει εξωτερικά το μνημείο.
.
Τέλος, υπό την διεύθυνση της κ. Κ. Περιστέρη δημιουργήθηκε διεπιστημονική ομάδα αποτελούμενη από τις ειδικότητες πολιτικού μηχανικού, αρχιτέκτονος, γεωτεχνικού, τοπογράφου, συντηρητή και γεωλόγου, η οποία θα παρέχει την αναγκαία τεχνική υποστήριξη σε επίπεδο μελετών και εργασιών, που απαιτούνται για την διασφάλιση του μνημείου. Δόθηκε προτεραιότητα στις μελέτες και εργασίες για την απορροή των ομβρίων, για την στατική ενίσχυση των αποκαλυπτομένων τοίχων, για την συντήρηση επιφανειών, ποικίλης υφής, και των
χρωμάτων.
Οι ανωτέρω εργασίες θα απασχολήσουν την διεπιστημονική ομάδα εργασίας τις αμέσως επόμενες μέρες. Με την πρόοδο της αποκάλυψης του μνημείου θα εκδοθεί νέο δελτίο τύπου.»
Επιστολή - καταπέλτης της κόρης του αρχαιολόγου που έκανε ανασκαφές στην Αμφίπολη: «Ζούμε την εθνικιστική παράκρουση της Αμφίπολης»
Η μεγάλη αγάπη του διάσημου αρχαιολόγου Δημήτρη Λαζαρίδη ήταν η Αμφίπολη.
Η κόρη του αείμνηστου Δημ. Λαζαρίδη, ενός άντρα που αφιερώθηκε στις
ανασκαφές της Αμφίπολης και έκανε το 1964 την πρώτη τομή στον τύμβο
Καστά αποκαλύπτοντας 41 μέτρα της ταφικής περιβόλου, γράφει ένα άρθρο
στην έντυπη έκδοση της «Εφημερίδας των Συντακτών», ενοχλημένη, όπως
ισχυρίζεται, από την εθνικιστική παράκρουση, τον όψιμο ζήλο και την
αμετροέπεια της ηγεσίας του ΥΠΠΟ, που θα 'πρεπε να είναι πιο
συγκρατημένη. Ωστόσο, εύχεται ο τάφος να μην είναι συλημένος και να
προκύψει κάτι σημαντικό για την αρχαιολογική έρευνα.
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρο το άρθρο
Κανείς δεν γνώριζε την Αμφίπολη, μέχρι, μεσούντος του Αυγούστου, ο πρωθυπουργός μας εμφανίστηκε, αυτή τη φορά σε ρόλο Ιντιάνα Τζόουνς. Πρόκειται για ένα χωριό, το οποίο δύσκολα βρίσκεις, καθώς η ταμπέλα στην Εγνατία γράφει προς Πρώτη Σερρών, πατρίδα του εθνάρχη, άρα σημαντικότερη. Ο πατέρας μου Δημήτρης Λαζαρίδης, κλασικός αρχαιολόγος, εγκαταστάθηκε, μετά τον πόλεμο και τις σπουδές του στη Σαλονίκη, στην Καβάλα. Το πεδίο έρευνάς του ήταν εξαιρετικά ευρύ και περιελάμβανε όλη την Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη. Σαν παιδί τον ακολουθούσα στις ανασκαφές της Θάσου και της Σαμοθράκης, κάνοντας επικίνδυνα ταξίδια στη θάλασσα, τα πρώτα χρόνια με γρι-γρι.
Εστησε το νέο Μουσείο Καβάλας, Θάσου, Αμφίπολης. Εκανε ανασκαφές στα Αβδηρα και τη Μαρώνεια, όπου στο μουσείο υπάρχει αίθουσα «Δημήτρη Λαζαρίδη». Αναστήλωσε τα αρχαία Θέατρα Θάσου και Φιλίππων κ.λπ. Η χούντα τον απομάκρυνε για 7 χρόνια. Οταν επέστρεψε αφιερώθηκε στις ανασκαφές της Αμφίπολης, σημαντικής αποικίας των Αθηναίων, λόγω του χρυσοφόρου Παγγαίου. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στις ανασκαφές του χρησιμοποιούσε σαν πολύτιμο οδηγό τον ιστορικό Θουκυδίδη, εξόριστο τότε στη σκαπτή ύλη Παγγαίου.
Το ενδιαφέρον του για την Αμφίπολη είχε αρχίσει απ' το 50. Εσκαψε τούμπες με μακεδονικούς τάφους και σημαντικά ευρήματα. Οι πολιτικοί τότε δεν ενδιαφέρονταν για τις ανασκαφές. Με μία εξαίρεση. Το '54 η Φρειδερίκη κι ο Παύλος Γλίξμπουργκ επισκέφθηκαν το Μουσείο Θάσου. Ο πατέρας μου είχε βρει ένα αγαλματάκι με ένα δελφινάκι, την Αφροδίτη στην πλάτη του και τον Ερωτα να παίζει στην ουρά του. Η Φρειδερίκη το 'θελε για την προσωπική της συλλογή. Ο πατέρας μου, επιστρατεύοντας τη διπλωματικότητά του, της είπε ένα έμμεσο μεν, πλην σαφέστατο «όχι». Το «όχι» αυτό και καταγράφηκε και πληρώθηκε το ακριβό του τίμημα.
Ως φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής απ' το '70-'75, τον βοήθησα με αποτυπώσεις στο τείχος της πόλης, μήκους 7 χλμ., της αρχαίας πασσαλόπηχτης γέφυρας στον Στρυμώνα, απ' όπου και το όνομα Αμφι-πολη, ελληνιστικά σπίτια, τον κατασκευασμένο τύμβο Καστά, όπου η πρώτη του ανασκαφική τομή ήταν πάνω στον εν λόγω τάφο, αλλά δεν είχε λεφτά να συνεχίσει. Βρήκε ωστόσο ένα νεκροταφείο της γεωμετρικής εποχής.
Ανάμεσα στις πολλές βοηθούς του που πέρασαν, ήταν και η μαθήτριά του Καίτη Περιστέρη. Ο πατέρας μου ήταν γενναιόδωρος άνθρωπος και γενικά μοίραζε τομείς στις βοηθούς του, υπό την αδιάκοπη γκρίνια της μάνας μου, στην οποία απαντούσε στερεότυπα ότι δεν του φτάνουν 10 ζωές για να δημοσιεύσει τα ευρήματά του. Ισως διαισθανόταν πως θα πεθάνει νέος. Ισως, εκ των υστέρων η μάνα μου να 'χε δίκιο.
Φέτος το καλοκαίρι, εκτός των άλλων, ζήσαμε την εθνικιστική παράκρουση της Αμφίπολης. Με φρίκη έβλεπα τον πρωθυπουργό, τους κ.κ. Τασούλα και Μενδώνη και τα ΜΜΕ να επιβλέπουν την ανασκαφή. Γιατί τόσος όψιμος ζήλος; Κι από πού κι ώς πού, κι αυτό αποτελεί ύβριν, της οποίας επέρχεται τιμωρία, το επιστημονικό έργο συντελείται σε καθεστώς άγρυπνης παρακολούθησης από άσχετους προς το επάγγελμα; Ο καταβασανισμένος λαός μας χρειάζεται μια μεγαλειώδη αφήγηση, μιας μεγαλειώδους ιστορίας, που εξικνείται ώς τον Σαγγάριο, όπου πνίγηκε μεθυσμένος ο Μεγαλέξανδρος, την Αίγυπτο, τη Σαμαρκάνδη, τη Βακτριανή κ.λπ.;
Εύχομαι ο τάφος να μην είναι συλημένος και να προκύψει κάτι στην αρχαιολογική έρευνα. Εδώ θέλω να θυμίσω έναν άλλο μεγάλο αρχαιολόγο, τον Γιώργο Χουρμουζιάδη, προϊστορικό αρχαιολόγο, ο οποίος δημιούργησε μια σχολή αρχαιολόγων για τους οποίους ένα λιοκούκουτσο του 7000 π.Χ. είναι εξίσου σημαντικό από αρχαιολογική σκοπιά μ' ένα χρυσό στεφάνι.
Οι λόγοι που με τσίγκλισαν να γράψω τα παραπάνω είναι:
• Φόρος τιμής στη μνήμη του πατέρα μου.
• Οργή και αγανάκτηση για το υπερθέαμα και την αμετροέπεια ανθρώπων, που λόγω βεληνεκούς όφειλαν να 'ναι πιο συγκρατημένοι.
• Θυμός, γιατί πολιτικοί που απαξιώνουν τον πολιτισμό και ξεπουλούν αρχαιολογικές περιοχές (Ναός Ζωσιμαίου Απόλλωνα στον Αστέρα Βουλιαγμένης, Αμνισός, Ισσός, κ.λπ.), που απολύουν έμπειρους μαρμαροτεχνίτες, σχεδιαστές, συντηρητές, εργάτες ανασκαφών κ.λπ. και αγνοούν τη λεπτή και προσεκτική ανασκαφική διαδικασία, που γίνεται με πενιχρά οικονομικά και αγάπη για τη δουλειά, λησμονιούνται.
*Αναστασία Λαζαρίδου - Αρχιτέκτων
Διαβάστε παρακάτω ολόκληρο το άρθρο
Κανείς δεν γνώριζε την Αμφίπολη, μέχρι, μεσούντος του Αυγούστου, ο πρωθυπουργός μας εμφανίστηκε, αυτή τη φορά σε ρόλο Ιντιάνα Τζόουνς. Πρόκειται για ένα χωριό, το οποίο δύσκολα βρίσκεις, καθώς η ταμπέλα στην Εγνατία γράφει προς Πρώτη Σερρών, πατρίδα του εθνάρχη, άρα σημαντικότερη. Ο πατέρας μου Δημήτρης Λαζαρίδης, κλασικός αρχαιολόγος, εγκαταστάθηκε, μετά τον πόλεμο και τις σπουδές του στη Σαλονίκη, στην Καβάλα. Το πεδίο έρευνάς του ήταν εξαιρετικά ευρύ και περιελάμβανε όλη την Ανατολική Μακεδονία και τη Δυτική Θράκη. Σαν παιδί τον ακολουθούσα στις ανασκαφές της Θάσου και της Σαμοθράκης, κάνοντας επικίνδυνα ταξίδια στη θάλασσα, τα πρώτα χρόνια με γρι-γρι.
Εστησε το νέο Μουσείο Καβάλας, Θάσου, Αμφίπολης. Εκανε ανασκαφές στα Αβδηρα και τη Μαρώνεια, όπου στο μουσείο υπάρχει αίθουσα «Δημήτρη Λαζαρίδη». Αναστήλωσε τα αρχαία Θέατρα Θάσου και Φιλίππων κ.λπ. Η χούντα τον απομάκρυνε για 7 χρόνια. Οταν επέστρεψε αφιερώθηκε στις ανασκαφές της Αμφίπολης, σημαντικής αποικίας των Αθηναίων, λόγω του χρυσοφόρου Παγγαίου. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι στις ανασκαφές του χρησιμοποιούσε σαν πολύτιμο οδηγό τον ιστορικό Θουκυδίδη, εξόριστο τότε στη σκαπτή ύλη Παγγαίου.
Το ενδιαφέρον του για την Αμφίπολη είχε αρχίσει απ' το 50. Εσκαψε τούμπες με μακεδονικούς τάφους και σημαντικά ευρήματα. Οι πολιτικοί τότε δεν ενδιαφέρονταν για τις ανασκαφές. Με μία εξαίρεση. Το '54 η Φρειδερίκη κι ο Παύλος Γλίξμπουργκ επισκέφθηκαν το Μουσείο Θάσου. Ο πατέρας μου είχε βρει ένα αγαλματάκι με ένα δελφινάκι, την Αφροδίτη στην πλάτη του και τον Ερωτα να παίζει στην ουρά του. Η Φρειδερίκη το 'θελε για την προσωπική της συλλογή. Ο πατέρας μου, επιστρατεύοντας τη διπλωματικότητά του, της είπε ένα έμμεσο μεν, πλην σαφέστατο «όχι». Το «όχι» αυτό και καταγράφηκε και πληρώθηκε το ακριβό του τίμημα.
Ως φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής απ' το '70-'75, τον βοήθησα με αποτυπώσεις στο τείχος της πόλης, μήκους 7 χλμ., της αρχαίας πασσαλόπηχτης γέφυρας στον Στρυμώνα, απ' όπου και το όνομα Αμφι-πολη, ελληνιστικά σπίτια, τον κατασκευασμένο τύμβο Καστά, όπου η πρώτη του ανασκαφική τομή ήταν πάνω στον εν λόγω τάφο, αλλά δεν είχε λεφτά να συνεχίσει. Βρήκε ωστόσο ένα νεκροταφείο της γεωμετρικής εποχής.
Ανάμεσα στις πολλές βοηθούς του που πέρασαν, ήταν και η μαθήτριά του Καίτη Περιστέρη. Ο πατέρας μου ήταν γενναιόδωρος άνθρωπος και γενικά μοίραζε τομείς στις βοηθούς του, υπό την αδιάκοπη γκρίνια της μάνας μου, στην οποία απαντούσε στερεότυπα ότι δεν του φτάνουν 10 ζωές για να δημοσιεύσει τα ευρήματά του. Ισως διαισθανόταν πως θα πεθάνει νέος. Ισως, εκ των υστέρων η μάνα μου να 'χε δίκιο.
Φέτος το καλοκαίρι, εκτός των άλλων, ζήσαμε την εθνικιστική παράκρουση της Αμφίπολης. Με φρίκη έβλεπα τον πρωθυπουργό, τους κ.κ. Τασούλα και Μενδώνη και τα ΜΜΕ να επιβλέπουν την ανασκαφή. Γιατί τόσος όψιμος ζήλος; Κι από πού κι ώς πού, κι αυτό αποτελεί ύβριν, της οποίας επέρχεται τιμωρία, το επιστημονικό έργο συντελείται σε καθεστώς άγρυπνης παρακολούθησης από άσχετους προς το επάγγελμα; Ο καταβασανισμένος λαός μας χρειάζεται μια μεγαλειώδη αφήγηση, μιας μεγαλειώδους ιστορίας, που εξικνείται ώς τον Σαγγάριο, όπου πνίγηκε μεθυσμένος ο Μεγαλέξανδρος, την Αίγυπτο, τη Σαμαρκάνδη, τη Βακτριανή κ.λπ.;
Εύχομαι ο τάφος να μην είναι συλημένος και να προκύψει κάτι στην αρχαιολογική έρευνα. Εδώ θέλω να θυμίσω έναν άλλο μεγάλο αρχαιολόγο, τον Γιώργο Χουρμουζιάδη, προϊστορικό αρχαιολόγο, ο οποίος δημιούργησε μια σχολή αρχαιολόγων για τους οποίους ένα λιοκούκουτσο του 7000 π.Χ. είναι εξίσου σημαντικό από αρχαιολογική σκοπιά μ' ένα χρυσό στεφάνι.
Οι λόγοι που με τσίγκλισαν να γράψω τα παραπάνω είναι:
• Φόρος τιμής στη μνήμη του πατέρα μου.
• Οργή και αγανάκτηση για το υπερθέαμα και την αμετροέπεια ανθρώπων, που λόγω βεληνεκούς όφειλαν να 'ναι πιο συγκρατημένοι.
• Θυμός, γιατί πολιτικοί που απαξιώνουν τον πολιτισμό και ξεπουλούν αρχαιολογικές περιοχές (Ναός Ζωσιμαίου Απόλλωνα στον Αστέρα Βουλιαγμένης, Αμνισός, Ισσός, κ.λπ.), που απολύουν έμπειρους μαρμαροτεχνίτες, σχεδιαστές, συντηρητές, εργάτες ανασκαφών κ.λπ. και αγνοούν τη λεπτή και προσεκτική ανασκαφική διαδικασία, που γίνεται με πενιχρά οικονομικά και αγάπη για τη δουλειά, λησμονιούνται.
*Αναστασία Λαζαρίδου - Αρχιτέκτων
Αμφίπολη: Αγώνας δρόμου για να σωθούν τα χρώματα των αρχαιολογικών ευρημάτων!
Στη στερέωση και συντήρηση των αρχαιολογικών ευρημάτων πρόκειται να
αφοσιωθούν τις επόμενες ημέρες οι αρχαιολόγοι στον Τύμβο Καστά, στην
Αρχαία Αμφίπολη, προκειμένου να τα προστατεύσουν. «Ένα μνημείο βγαίνει
και παράλληλα συντηρείται αλλιώς το χάσαμε» δήλωσε στο Αθηναικό
Πρακτορείο η επικεφαλής της ανασκαφής, αρχαιολόγος, Κατερίνα Περιστέρη.
Παρότι η ανασκαφή από την ΚΗ' Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών
Αρχαιοτήτων προχωρά με γρήγορους ρυθμούς, οι αρχαιολόγοι δίνουν
προτεραιότητα στις ανάγκες υποστύλωσης και συντήρησης των ευρημάτων,
αλλά και στη διάσωση των ιχνών των χρωμάτων που βρέθηκαν στον
χώρο. «Πρέπει να καταφέρουν να διατηρήσουν τα χρώματα που βρέθηκαν πάνω
στα αρχαιολογικά ευρήματα και χρειάζονται ειδικές θερμοκρασίες ψύχους,
αλλιώς θα χαλάσουν αμέσως» επισημαίνει η αρχιτέκτονας, πρόεδρος του
τμήματος Αρχιτεκτονικής Τοπογραφίας και Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ
Κεντρικής Μακεδονίας, Λίνα Θεοδωρίδου, παραπέμποντας στα ευαίσθητα
χρώματα, που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες ζωγράφοι.
Η ιστορία των χρωμάτων
Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, το μαύρο χρώμα που χρησιμοποιούσαν οι ζωγράφοι της εποχής ήταν ο άνθρακας, το κάρβουνο, το σπουδαιότερο χημικό στοιχείο που χρησιμοποιήθηκε ως χρώμα και το έπαιρναν οι ζωγράφοι της αρχαιότητας, από την καύση οστών, ενώ το καλύτερο μαύρο έβγαινε από το καμένο φίλντισι. Μαύρο έπαιρναν επίσης και από καύση ξύλων. Το καλύτερο ξυλοκάρβουνο θεωρείτο ότι προέρχεται από νέα βλαστάρια κλήματος αμπέλου. Ξυλοκάρβουνα χρησιμοποιούνταν με τη μορφή λεπτών ράβδων για τη σχεδίαση. Για να χρησιμοποιηθεί σαν χρώμα μετατρεπόταν σε σκόνη. Καλής ποιότητας μαύρο προερχόταν από το κουκούτσι του ροδάκινου και τα κελύφη των αμυγδάλων. Άλλο μαύρο ήταν το φούμο (καπνιά), που μετατρεπόταν σε μελάνι με την ανάμιξή του με κόμμι. Για την παραγωγή του άφηναν μια φλόγα να παίζει κάτω από μια ψυχρή επιφάνεια και μάζευαν την καπνιά που συσσωρευόταν σ' αυτήν. Η φλόγα συνήθως δημιουργείτο από λαμπάδα από κερί μέλισσας.
Το πορφυρό χρώμα, γνωστή ως πορφύρα από αρχαιοτάτων χρόνων σαν βασιλική βαφή, ήταν η ωραιότερη και ακριβότερη βαφή. Η πορφύρα θεωρήθηκε από την αρχή ευγενές χρώμα και σύμβολο των θεών και βασιλιάδων. Η λέξη πορφύρα είναι το συνολικό όνομα μιας ομάδας οικογενειακών κοχυλιών, ενώ η παραγωγή τους ήταν πολύ επίπονη και απαιτούνταν μεγάλος αριθμός κοχυλιών και άλλων μαλακίων που συγκεντρώνονταν σταγόνα σταγόνα.
Το μπλε χρώμα που χρησιμοποιείτο από την κλασική αρχαιότητα είναι ο αζουρίτης, από τον λαζουρίτη (lapis lazuli), που σημαίνει πέρα από τις θάλασσες, διότι υπήρχε αποκλειστικά στην Περσία. Για την παραγωγή του απαιτούνταν περίπλοκες μέθοδοι, γι' αυτό και ήταν ακριβό υλικό και μέσον για πολυτέλεια. Άλλη μια ομάδα μπλε είναι οι ενώσεις χαλκού με αμμωνία, ενώ το μπλε κοβαλτίου χρησιμοποιήθηκε ευρέως καθώς επίσης και το λαζούρι- έτσι ονομαζόταν το ινδικό, που είναι το χρώμα μαβί, φυτικό και το έφερναν από την Ινδία.
«Ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής, που είναι στην ομάδα της Κατερίνας Περιστέρη, γνωρίζει απόλυτα την προστασία που χρειάζονται όλα όσα έχουν μέχρι τώρα αποκαλυφθεί» τονίζει η Λίνα Θεοδωρίδου, επισημαίνοντας ότι το τμήμα Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ Σερρών συνεργάστηκε στενά το 2010 με την προϊσταμένη της ΚΗ Εφορείας Κατερίνα Περιστέρη, όταν στις ανασκαφές της κοντά στον Τύμβο Καστά χρειάστηκε να χρησιμοποιηθεί το γεωραντάρ που διαθέτει το τμήμα.
Όπως εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Αρχιτεκτονικής Τοπογραφίας και Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ Κωνσταντίνος Παπαθεοδώρου, «μέχρι στιγμής, δεν έχει ανακοινωθεί κανένα αποτέλεσμα γεωφυσικής έρευνας που να σχετίζεται με την πρόσφατη σημαντική ανακάλυψη στο χώρο του λόφου Καστά» και «σε κάθε περίπτωση, οποιαδήποτε έρευνα, γίνεται μόνο σε συνεργασία με την κ. Περιστέρη, η οποία είναι η μόνη αρμόδια να κάνει σχετικές ανακοινώσεις».
«Η έρευνα, σε συνεργασία με το ΤΕΙ Σερρών, περιορίστηκε το 2010 στην περιοχή αρχαιοτήτων της νεκρόπολης που εφάπτεται με τον Τύμβο Καστά, σε εντελώς όμως αντίθετη πλευρά με αυτή της ανασκαφής που πραγματοποιείται τώρα και δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή ανασκαφή που γίνεται στο συγκεκριμένο σημείο. Η έρευνα δεν σχετιζόταν ούτε με τον περίβολο ούτε με τον τάφο που ανασκάπτεται αυτή την ώρα. Επρόκειτο για παιδικούς τάφους που είχαμε βρει τότε» διευκρινίζει, από την πλευρά της, η Κατερίνα Περιστέρη.
Η ιστορία των χρωμάτων
Σύμφωνα με ιστορικές πηγές, το μαύρο χρώμα που χρησιμοποιούσαν οι ζωγράφοι της εποχής ήταν ο άνθρακας, το κάρβουνο, το σπουδαιότερο χημικό στοιχείο που χρησιμοποιήθηκε ως χρώμα και το έπαιρναν οι ζωγράφοι της αρχαιότητας, από την καύση οστών, ενώ το καλύτερο μαύρο έβγαινε από το καμένο φίλντισι. Μαύρο έπαιρναν επίσης και από καύση ξύλων. Το καλύτερο ξυλοκάρβουνο θεωρείτο ότι προέρχεται από νέα βλαστάρια κλήματος αμπέλου. Ξυλοκάρβουνα χρησιμοποιούνταν με τη μορφή λεπτών ράβδων για τη σχεδίαση. Για να χρησιμοποιηθεί σαν χρώμα μετατρεπόταν σε σκόνη. Καλής ποιότητας μαύρο προερχόταν από το κουκούτσι του ροδάκινου και τα κελύφη των αμυγδάλων. Άλλο μαύρο ήταν το φούμο (καπνιά), που μετατρεπόταν σε μελάνι με την ανάμιξή του με κόμμι. Για την παραγωγή του άφηναν μια φλόγα να παίζει κάτω από μια ψυχρή επιφάνεια και μάζευαν την καπνιά που συσσωρευόταν σ' αυτήν. Η φλόγα συνήθως δημιουργείτο από λαμπάδα από κερί μέλισσας.
Το πορφυρό χρώμα, γνωστή ως πορφύρα από αρχαιοτάτων χρόνων σαν βασιλική βαφή, ήταν η ωραιότερη και ακριβότερη βαφή. Η πορφύρα θεωρήθηκε από την αρχή ευγενές χρώμα και σύμβολο των θεών και βασιλιάδων. Η λέξη πορφύρα είναι το συνολικό όνομα μιας ομάδας οικογενειακών κοχυλιών, ενώ η παραγωγή τους ήταν πολύ επίπονη και απαιτούνταν μεγάλος αριθμός κοχυλιών και άλλων μαλακίων που συγκεντρώνονταν σταγόνα σταγόνα.
Το μπλε χρώμα που χρησιμοποιείτο από την κλασική αρχαιότητα είναι ο αζουρίτης, από τον λαζουρίτη (lapis lazuli), που σημαίνει πέρα από τις θάλασσες, διότι υπήρχε αποκλειστικά στην Περσία. Για την παραγωγή του απαιτούνταν περίπλοκες μέθοδοι, γι' αυτό και ήταν ακριβό υλικό και μέσον για πολυτέλεια. Άλλη μια ομάδα μπλε είναι οι ενώσεις χαλκού με αμμωνία, ενώ το μπλε κοβαλτίου χρησιμοποιήθηκε ευρέως καθώς επίσης και το λαζούρι- έτσι ονομαζόταν το ινδικό, που είναι το χρώμα μαβί, φυτικό και το έφερναν από την Ινδία.
«Ο αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής, που είναι στην ομάδα της Κατερίνας Περιστέρη, γνωρίζει απόλυτα την προστασία που χρειάζονται όλα όσα έχουν μέχρι τώρα αποκαλυφθεί» τονίζει η Λίνα Θεοδωρίδου, επισημαίνοντας ότι το τμήμα Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ Σερρών συνεργάστηκε στενά το 2010 με την προϊσταμένη της ΚΗ Εφορείας Κατερίνα Περιστέρη, όταν στις ανασκαφές της κοντά στον Τύμβο Καστά χρειάστηκε να χρησιμοποιηθεί το γεωραντάρ που διαθέτει το τμήμα.
Όπως εξηγεί ο αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος Αρχιτεκτονικής Τοπογραφίας και Γεωπληροφορικής του ΤΕΙ Κωνσταντίνος Παπαθεοδώρου, «μέχρι στιγμής, δεν έχει ανακοινωθεί κανένα αποτέλεσμα γεωφυσικής έρευνας που να σχετίζεται με την πρόσφατη σημαντική ανακάλυψη στο χώρο του λόφου Καστά» και «σε κάθε περίπτωση, οποιαδήποτε έρευνα, γίνεται μόνο σε συνεργασία με την κ. Περιστέρη, η οποία είναι η μόνη αρμόδια να κάνει σχετικές ανακοινώσεις».
«Η έρευνα, σε συνεργασία με το ΤΕΙ Σερρών, περιορίστηκε το 2010 στην περιοχή αρχαιοτήτων της νεκρόπολης που εφάπτεται με τον Τύμβο Καστά, σε εντελώς όμως αντίθετη πλευρά με αυτή της ανασκαφής που πραγματοποιείται τώρα και δεν έχει καμία σχέση με τη σημερινή ανασκαφή που γίνεται στο συγκεκριμένο σημείο. Η έρευνα δεν σχετιζόταν ούτε με τον περίβολο ούτε με τον τάφο που ανασκάπτεται αυτή την ώρα. Επρόκειτο για παιδικούς τάφους που είχαμε βρει τότε» διευκρινίζει, από την πλευρά της, η Κατερίνα Περιστέρη.
ΒΟΜΒΑ απο την ΑΜΦΙΠΟΛΗ: Ο τάφος ενδεχομένως να ανήκει σε δυο σπουδαίες γυναίκες
Βήμα βήμα προχωρούν οι αρχαιολόγοι τις ανασκαφές στην περιοχή της
Αρχαίας Αμφίπολης, ενώ τα ερωτηματικά για τον μεγάλο αρχαίο τύμβο
εξακολουθούν να πληθαίνουν...
Το crashonline.gr μίλησε με τον συγγραφέα Γιώργο Λεκάκη, ο οποίος και
επιχειρεί να ρίξει φως στις πρόσφατες ανακαλύψεις, οι οποίες έχουν
αφήσει άφωνη την παγκόσμια κοινότητα.
Ο ίδιος, ωστόσο, θέτει εξαρχής δύο θεμελιώδη ερωτήματα. Κατ΄ αρχήν, σημειώνει, "γιατί άργησε τόσο το υπουργείο Πολιτισμού να μπει στον τάφο ο οποίος είναι γνωστός από τη δεκαετία του ΄60; Γιατί τώρα;".
Και, δεύτερον, "γιατί οι μέχρι σήμερα κυβερνώντες είχαν στρέψει το ενδιαφέρον στη Βεργίνα και όχι στην Αμφίπολη, όταν η τελευταία είχε δώσει εξίσου σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα από παλιότερα;". Επισημαίνει, δε, πως "ένας τόσο μεγάλος τάφος μας παραπέμπει σε πολύ μεγάλο ηγέτη (βασιλιά ή αξιωματούχο), ο οποίος, βάσει του μεγέθους, είναι σπουδαιότερος και από τον βασιλιά Φίλιππο.
Και ποιος άλλος σπουδαιότερος υπάρχει εκτός από τον Μέγα Αλέξανδρο; Βάσει μεγέθους μπορούμε να ισχυριστούμε ότι πρόκειται για τον τάφο ή το κενοτάφιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου". Ένα επιπρόσθετο επιχείρημα είναι – όπως σημειώνει ο Γ. Λεκάκης – ότι "στην περιοχή της Αμφίπολης δολοφονήθηκαν η σύζυγος του Αλεξάνδρου, η Ρωξάνη καθώς και ο γιος του Αλέξανδρος Δ΄ και τάφηκαν στην περιοχή.
Οι τάφοι τους δεν έχουν βρεθεί και είναι πιθανόν να είναι αυτός ο τάφος, στον οποίο να επέστρεψαν και τα οστά του Μεγάλου Αλεξάνδρου προκειμένου να ταφεί μαζί με το γιο και τη σύζυγό του, κατά παραγγελία της μητέρας του Ολυμπιάδος". Όπως τονίζει, "οι γραπτές μαρτυρίες για τον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου είναι εξαιρετικά συγκεχυμένες, πράγμα λογικό, καθώς ήθελαν να προστατεύσουν τον τάφο από πιθανή σύληση".
Και υπογραμμίζει: "Το γεγονός ότι στον τάφο έχουμε δύο σφίγγες σημαίνει ότι εκεί έχουν ταφεί δύο σπουδαίες γυναίκες, ενώ η ύπαρξη ενός λέοντα, συμβολικά απεικονίζει τον τάφο ενός σπουδαίου άνδρα.
Αυτό σημαίνει ότι πιθανόν εκτός από τη Ρωξάνη να έχει θαφτεί εκεί και η μητέρα του Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδα. Άρα και συμβολικά, ο τάφος ανήκει σε έναν σπουδαίο άνδρα και δύο σημαντικές γυναίκες". Ο Γ. Λεκάκης, καλεί επίσης τους επιγραφολόγους να μελετήσουν τις γραφές – χαράγματα που υπάρχουν στη βάση των σφιγγών. Έντονα ερωτηματικά προκαλεί, επίσης, σύμφωνα πάντα με τον συγγραφέα, το γεγονός ότι δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα ή δεν έχει γίνει μία γεωφυσική έρευνα της εν λόγω περιοχής.
Αναφορικά με την περιοχή, υπογραμμίζει πως το κοινό πρέπει να έχει υπόψη του ότι το μνημείο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο χώρο (από την Ασπροβάλτα μέχρι την Καβάλα) γεμάτο με αρχαία μνημεία, ενώ στην περιοχή βρίσκονται και τα χρυσοφόρα μεταλλεία του Παγγαίου...
Ο Γ. Λεκάκης, υπενθυμίζει ότι το 1940 όταν γίνονταν οι αρχαιοκαπηλίες των Γερμανών κατακτητών, τα Κερδύλλια – χωριό της περιοχής – καταστράφηκε τελείως από τους Γερμανούς οι οποίοι έψαχναν τους θησαυρούς του Μ. Αλεξάνδρου στην περιοχή...
Ο ίδιος, ωστόσο, θέτει εξαρχής δύο θεμελιώδη ερωτήματα. Κατ΄ αρχήν, σημειώνει, "γιατί άργησε τόσο το υπουργείο Πολιτισμού να μπει στον τάφο ο οποίος είναι γνωστός από τη δεκαετία του ΄60; Γιατί τώρα;".
Και, δεύτερον, "γιατί οι μέχρι σήμερα κυβερνώντες είχαν στρέψει το ενδιαφέρον στη Βεργίνα και όχι στην Αμφίπολη, όταν η τελευταία είχε δώσει εξίσου σπουδαία αρχαιολογικά ευρήματα από παλιότερα;". Επισημαίνει, δε, πως "ένας τόσο μεγάλος τάφος μας παραπέμπει σε πολύ μεγάλο ηγέτη (βασιλιά ή αξιωματούχο), ο οποίος, βάσει του μεγέθους, είναι σπουδαιότερος και από τον βασιλιά Φίλιππο.
Και ποιος άλλος σπουδαιότερος υπάρχει εκτός από τον Μέγα Αλέξανδρο; Βάσει μεγέθους μπορούμε να ισχυριστούμε ότι πρόκειται για τον τάφο ή το κενοτάφιο του Μεγάλου Αλεξάνδρου". Ένα επιπρόσθετο επιχείρημα είναι – όπως σημειώνει ο Γ. Λεκάκης – ότι "στην περιοχή της Αμφίπολης δολοφονήθηκαν η σύζυγος του Αλεξάνδρου, η Ρωξάνη καθώς και ο γιος του Αλέξανδρος Δ΄ και τάφηκαν στην περιοχή.
Οι τάφοι τους δεν έχουν βρεθεί και είναι πιθανόν να είναι αυτός ο τάφος, στον οποίο να επέστρεψαν και τα οστά του Μεγάλου Αλεξάνδρου προκειμένου να ταφεί μαζί με το γιο και τη σύζυγό του, κατά παραγγελία της μητέρας του Ολυμπιάδος". Όπως τονίζει, "οι γραπτές μαρτυρίες για τον τάφο του Μ. Αλεξάνδρου είναι εξαιρετικά συγκεχυμένες, πράγμα λογικό, καθώς ήθελαν να προστατεύσουν τον τάφο από πιθανή σύληση".
Και υπογραμμίζει: "Το γεγονός ότι στον τάφο έχουμε δύο σφίγγες σημαίνει ότι εκεί έχουν ταφεί δύο σπουδαίες γυναίκες, ενώ η ύπαρξη ενός λέοντα, συμβολικά απεικονίζει τον τάφο ενός σπουδαίου άνδρα.
Αυτό σημαίνει ότι πιθανόν εκτός από τη Ρωξάνη να έχει θαφτεί εκεί και η μητέρα του Αλεξάνδρου, Ολυμπιάδα. Άρα και συμβολικά, ο τάφος ανήκει σε έναν σπουδαίο άνδρα και δύο σημαντικές γυναίκες". Ο Γ. Λεκάκης, καλεί επίσης τους επιγραφολόγους να μελετήσουν τις γραφές – χαράγματα που υπάρχουν στη βάση των σφιγγών. Έντονα ερωτηματικά προκαλεί, επίσης, σύμφωνα πάντα με τον συγγραφέα, το γεγονός ότι δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα ή δεν έχει γίνει μία γεωφυσική έρευνα της εν λόγω περιοχής.
Αναφορικά με την περιοχή, υπογραμμίζει πως το κοινό πρέπει να έχει υπόψη του ότι το μνημείο εντάσσεται σε έναν ευρύτερο χώρο (από την Ασπροβάλτα μέχρι την Καβάλα) γεμάτο με αρχαία μνημεία, ενώ στην περιοχή βρίσκονται και τα χρυσοφόρα μεταλλεία του Παγγαίου...
Ο Γ. Λεκάκης, υπενθυμίζει ότι το 1940 όταν γίνονταν οι αρχαιοκαπηλίες των Γερμανών κατακτητών, τα Κερδύλλια – χωριό της περιοχής – καταστράφηκε τελείως από τους Γερμανούς οι οποίοι έψαχναν τους θησαυρούς του Μ. Αλεξάνδρου στην περιοχή...
http://www.toxwni.gr/ellada/item/23849-fotografies-nea-entyposiaka-evrimata-stin-amfipoli
Ανάρτηση από:dimiourgia-epikinonia.blogspot.gr
.png "English"){kind=small}
.gif)
