Θύμησες , Αναμνήσεις , The memory album

Στα σχολεία δημοτικό-Γυμνάσιο-Λύκειο μέχρι το 1982 υποχρεωτικές οι ποδιές για τα κορίτσια,
 μπλέ ποδιά με άσπρο γιακά και κορδέλα στα μαλλιά.
 Η διαφήμιση της εποχής, από την Πειραϊκή Πατραϊκή (Θεός συγχωρέστην..)

Ένα βίντεο από το 7ο Νηπιαγωγείο Ιεράπετρας Κρήτης, ένα βίντεο που  μας γυρίζει στα παιδικά μας χρόνια, τότε που χωρίς Barbie και Playmobile, αλλά με πάνινες κούκλες και διαπροσωπική επικοινωνία, μαθαίναμε μέσα από το παιχνίδι ρόλους και δεξιότητες που ήταν τα σκαλοπάτια για ν'ανεβούμε τη σκάλα της ζωής μας.
 Σήμερα, όλα αυτά λέγονται παιχνιδοθεραπεία, θεατροπαίχνιδο κλπ. Ημουν τυχερή που έκανα θεατροπαίχνιδο μόνη μου, παιζαμε καραγκιόζη, παίζαμε την οικογένεια, γινόμουν κομμώτρια και είχα αφανίσει τα μαλλιά των παιδιών κάτω από τη ροδιά(είχαμε και συγκεκριμένο χώρο για το κομμωτήριο), έραβα ρούχα για τις κούκλες μου(τρόπος του λέγειν έραβα, όσο μπορούσα) και τις έκανα μοντέλα. Ολα αυτά  χωρίς να νοιαστεί η μάνα μας να μας τρέχει δεξιά και αριστερά. Ανοίγαμε την πόρτα της αυλής και όλος αυτός ο θαυμαστός κόσμος, με εμπειρίες από χαρά-κλάμα-καυγάδες-αγκαλιές-γεννέθλια, ξετυλίγονταν μπροστά μας.
 Θυμάμαι ότι το 1972, ήταν οι Ολυμπιακοί του Μονάχου. Πρώτη φορά τους βλέπαμε στην τηλεόραση και όπως καταλαβαίνεται η μίμηση πήρε και έδωσε. Τι πόδια ματωμένα, τι μύτες ανοιγμένες... και καλά να βάλουμε πήχη σε κάτι δοκάρια απ'ένα γιαπί που ήταν παραδίπλα και να δένουμε το σπάγγο της μπουγάδας της κυρ-Αννας... που το έφερε ο γυιός της ο Ηλίας και μετά όταν ήρθε το βράδυ και είδε η ΄Αννα τα ρούχα της πλύσης (άνευ πλυντηρίου) να σέρνονται στην αυλή και το σχοινί της μπουγάδας να'ναι πήχης για να πηδάνε οι αθλητές... που σε πονεί και που σε πιάνει...  Ο Ηλίας την έβγαλε στη στάση του λεωφορείου να περιμένει τον μπαμπά του (σε  ρόλο Χαβιέ Πέρεζ ντε Κουέγιαρ (Xavier Perez de Cuellar) . Ασε δε που είχα κουμπαριάσει με τη μισή γειτονιά, διότι είχα βαφτίσει τις κούκλες των φιλενάδων... (οι άλλες μισές φιλενάδες, είχαν βαφτίσει τις δικές μου κούκλες, έπεφτε χειροφίλημα... είχαμε και ιερέα... για ράσο το μαύρο φόρεμα της κ.Σοφίας που ήταν χήρα, και για καλιμάφι το κονσερβοκούτι από την κομπόστα ροδάκινο που το είχαμε τυλίξει στη μαύρη μακό μπλούζα της γιαγιάς μου. Τι μπομπονιέρες με τα τριαντάφυλλα της αυλής και τα τούλια που είχαμε μαζέψει από το γάμο της Τούλας(μιας γειτόνισσας), έπαιρνα τις πετσέτες της μάνας μου, τον τσίγκινο κουβά της γιαγιάς μου που ήταν μεγάλος για κολυμπήθρα, τα ρούχα που έραβα για να ντύσουμε το μωρό, έβαζα τα τακούνια της μάνας μου και μια φορά το έσπασα και μετά ... πώς να της το πώ... και σταυρουδάκι με τα ξύλα από την κερασιά που ήταν κοντή και την έφτανα.
Ευχαριστώ που έζησα όλα αυτά τα παιχνίδια και με προετοίμασαν, μου έδειξαν τρόπους για να μπορώ ν'αντιμετωπίσω την ένταξή μου στην ενήλικη ζωή.
Για τα παραδοσιακά παιχνίδια των παιδιών στην Ελλάδα μπορείτε να δείτε εδώ μια πολύ αξιόλογη δουλειά από το γυμνάσιο Καρπενησίου
 http://gym-karpen.eyr.sch.gr/peribalodiki/ag_igias_06_07_traditional_games/traditional.htm


Και μιας και ξύπνησαν οι αναμνήσεις απ'τα παλιά να μοιραστούμε και μερικά αντικείμενα  και εικόνες από τη δεκαετία του '60 και του '70 που σίγουρα κάποιους από μας θα μας ταξιδέψουν και θα μας θυμίσουν πολλά

Η Ξανθιά αγαπημένη Παναγιά του Τόλη με την Μαρία-Ελένη Αγκαλιά

Το σήριαλ που έγραψε εποχή, "Ο ΄Αγνωστος Πόλεμος"
 με τον συνταγματάρχη Βαρτάνη , ακροαματικότητα 75%

 Στις 2 Ιουνίου 1971 έγινε στο Γουέμπλεϊ ο τελικός κυπέλλου πρωταθλητριών Ευρώπης μεταξύ Άγιαξ και Παναθηναϊκού. Ο Παναθηναϊκός μετά τις νίκες εναντίον της Σλόβαν Μπρατισλάβας και της Έβερτον, ήρθε αντιμέτωπος με τον Άγιαξ του Ρίνους Μίχελς. Ηττήθηκε με γκολ του Βαν Ντακ στο 5΄ και αυτογκόλ του Καψή στο 87΄.

Οι αστέρες που Παναθηναϊκού... είχαν πάει στο Λονδίνο στο Wembley, 2 Iουνίου 1971. Wembley Stadium

από τα πρώτα τηλέφωνα του Ο.Τ.Ε. με καντράν

το σιδέρωμα τότε γίνονταν με σίδερα που οι νοικοκυρές
 τα γέμιζαν με κάρβουνα ζεστά ....
 η stirella ήταν ακόμη μακράν