Η εικονιζόμενη γυναίκα είναι δασκάλα στο δημοτικό σχολείο της πόλης...
Η Κατερίνα Μπλέτσα είναι δασκάλα ειδικής αγωγής. Τα τελευταία έξι
χρόνια διδάσκει στο τμήμα ένταξης του 2ου δημοτικού σχολείου
Τρικάλων τους μαθητές που έχουν ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.
Δεν θα άλλαζε τη δουλειά της με καμία άλλη στον κόσμο, γιατί αποσπά
μόνο αγάπη από τους μαθητές και τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς.
Το όνομα της δασκάλας ήρθε στην επικαιρότητα από μία φωτογραφία
Το όνομα της δασκάλας ήρθε στην επικαιρότητα από μία φωτογραφία
που ανέβασε στο Facebook στην οποία φαίνεται επάνω στο αναπηρικό
καροτσάκι αλλά και μία ακόμη με έναν φίλο της στο προαύλιο του
δημοτικού στο οποίο διδάσκει. Δεν την ενδιαφέρει η νίκη στο
διαγωνισμό Ειδικών Παθήσεων. Αδιαφορεί για την πρώτη
θέση, όπως λέει.
Το μόνο σημαντικό για εκείνη είναι «μπας και βοηθήσω στο να
Το μόνο σημαντικό για εκείνη είναι «μπας και βοηθήσω στο να
εξοικειωθούν οι άνθρωποι με την εικόνα της αναπηρίας», επισημαίνει.
Και τονίζει: «Δεν αξίζει να το βάζουμε κάτω για τίποτα γιατί όσο
κοινότυπο και να ακούγεται, το να έχεις την υγεία σου και να είσαι
καλά είναι το σημαντικότερο πράγμα».
Μετά τη δημοσιοποίηση της συγκεκριμένης φωτογραφίας, οι φίλοι
Μετά τη δημοσιοποίηση της συγκεκριμένης φωτογραφίας, οι φίλοι
της στο Facebook έχουν χαρεί με τη συμμετοχή της στο διαγωνισμό
και την υποστηρίζουν. «Έτσι λοιπόν εγώ είπα στη φίλη μου,
φωτογράφο, Λένα Μαγκούτα, να βγάλει μία φωτογραφία.
Στη φωτογραφία είμαι εγώ και ένας φίλος μου. Βγαίνουμε έξω
και απλά γελάμε. Δεν κάνουμε κάτι το ιδιαίτερο», αναφέρει
χαρακτηριστικά η δασκάλα ειδικής αγωγής.
ΦΩΤΟ από thessalianews.grΗ δασκάλα ειδικής αγωγής αναφέρεται στο πρόβλημα της υγείας της.
Τη νευροπάθεια που αντιμετωπίζει και μιλά ακόμη και για το πώς
αποφάσισε να ακολουθήσει το συγκεκριμένο
επαγγελματικό μονοπάτι.
«Και οι δύο γονείς μου είναι φιλόλογοι. Πάντα προωθούσαν και την
«Και οι δύο γονείς μου είναι φιλόλογοι. Πάντα προωθούσαν και την
αδερφή μου και εμένα στα εκπαιδευτικά επαγγέλματα, αλλά, εγώ,
ούτε καν είχα στο μυαλό μου ότι θα με ενδιέφερε ποτέ να γίνω δασκάλα
ειδικής αγωγής. Ούτε είχα ακούσει ότι υπάρχει αντίστοιχο επαγγελματικό κομμάτι», λέει και παραδέχεται ότι μέχρι την ενηλικίωσή της κανείς
δεν της είχε μιλήσει για την αναπηρία.
.png "English"){kind=small}
5 σχόλια:
μπραβο της που αγαπα αυτο που κανει αν και προσωπικα δεν θα συνηθησω ποτε αυτα τα παιδια
καλησπέρα και ευχαριστούμε πολύ
για το σχόλιο καλή μας φίλη
Είναι τρόπος ζωής και τι θέλει
να προσφέρει ο κάθε ένας μας και με
όποιον τρόπο μπορεί στο κοινωνικό σύνολο και στα παιδιά μας
μπράβο της και στο μεγαλείο της ψυχής της...πολύ καλή ανάρτηση μπράβο σας
ΔΕΛΦΙΝΑΚΙ συμφωνώ απόλυτα μαζί σου.
Η φίλη μας ποιο επάνω "παρατηρητης"
που γράφει το:"προσωπικά δεν θα συνηθίσω ποτέ αυτά τα παιδιά"
Αλήθεια δεν μπόρεσα να το καταλάβω.
Μήπως είναι λάθος η διατύπωση;
Δε ξέρω με ποιο τρόπο το εννοεί...
ίσως επειδή ειναι πιο ευαίσθητα αυτά τα παιδιά .. δε ξέρω
Δημοσίευση σχολίου