Ο Ρονάλντο δεν έδωσε το «παρών» στα βραβεία της FIFA, όπως ακριβώς
δεν είχε εμφανιστεί ούτε στην κλήρωση του Champions League στα βραβεία
της UEFA. Πολλοί είπαν ότι πίσω από αυτό φαίνεται η πίκρα του CR7 για το
γεγονός ότι δεν αναδείχθηκε νικητής, με τον Πορτογάλο να... σπάει τη
σιωπή του μέσω Instagram. Ο Ρονάλντο κάνοντας live μετάδοση, έδωσε συγχαρητήρια στους
Μόντριτς και Σαλάχ για τα βραβεία του καλύτερου παίκτη και του καλύτερου
γκολ, ωστόσο επισήμανε ότι το ψαλιδάκι του στο παιχνίδι της Γιουβέντους
με τη Ρεάλ ήταν καλύτερο! Παράλληλα τόνισε ότι τα βραβεία δεν έχουν
καμία αξία στο τέλος της ημέρας και ότι ο ίδιος άλλωστε έχει ήδη ένα
βραβείο Πούσκας στο μουσείο του! Αυτό που μετράει μάλιστα σύμφωνα με τον
Ρονάλντο είναι η φυσική του κατάσταση και το γεγονός ότι διατηρείται
στο υψηλότερο επίπεδο.
«Τα Παγκόσμια Κύπελλα, τα γκολ, τα τρόπαια, δεν πειράζει. Το πιο
σημαντικό είναι να δίνεις τον καλύτερό σου εαυτό, να είσαι καλά και
χαρούμενος. Τα βραβεία είναι βραβεία. Έχω πολλά μηνύματα για το βραβείο
του Πούσκας. Έλα, δεν υπάρχει πρόβλημα. Έχω ήδη ένα στο μουσείο μου. Ο
Σαλάχ το άξιζε, ήταν ένα καλό γκολ. Και συγχαρητήρια στον Μόντριτς που
νίκησε. Πολύ καλός. Αλλά το ψαλιδάκι μου ήταν ένα εξαιρετικό γκολ. Ας
είμαστε ειλικρινής. Φυσικά και το δικό μου γκολ ήταν το καλύτερο. Αλλά
δεν χαλιέμαι, έτσι είναι η ζωή. Κάποιες φορές κερδίζεις, κάποιες χάνεις.
Το πιο σημαντικό είναι να διατηρώ το επίπεδό μου για 15 χρόνια. Συνεπώς
είμαι χαρούμενος. Πρέπει όλοι να προσέχουμε τους εαυτούς μας. Αυτό
είναι το πιο σημαντικό. Να διατηρώ το επίπεδο. 15 χρόνια στο υψηλότερο
επίπεδο», ήταν τα λόγια του Κριστιάνο
Cristiano Ronaldo talks about Salah , Modric and 2018 Puskas
Το γράφημα που δείχνει σε real time την πορεία και την εξέλιξη του καιρικού φαινομένου
Ο κυκλώνας Ζορμπάς σαρώνει την Καλαμάτα
Δημιουργήθηκε τελικά ο Μεσογειακός Κυκλώνας στο Ιόνιο και το ενδιαφέρον στρέφεται στην πορεία που θα ακολουθήσει. Η κακοκαιρία
με το όνομα «Ξενοφώντας», που πλήττει με σφοδρότητα τις τελευταίες ώρες
τη χώρα, εξελίσσεται σε μεσογειακό κυκλώνα με το ίδιο όνομα (ή
«Ζορμπάς» σύμφωνα με ξένα δίκτυα), όπως αναφέρει η μετεωρολογική
υπηρεσία του Εθνικού Αστεροσκοπείου.
Στοιχεία για την εξέλιξη του φαινομένου του μεσογειακού κυκλώνα συνεχίζουν να συλλέγουν οι επιστήμονες.
Νέα δεδομένα, ωστόσο, προέκυψαν για την εξέλιξη του κυκλώνα που
αναμένεται τις επόμενες ώρες και έχει σημάνει συναγερμό στον κρατικό
μηχανισμό, σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις της ΕΜΥ, τις οποίες
έθεσε στη διάθεση όλων των φορέων, κατά την ευρεία σύσκεψη που
ολοκληρώθηκε αργά τη νύχτα της Παρασκευής, υπό τον γενικό γραμματέα
Πολιτικής Προστασίας, Γιάννη Ταφύλλη και παρουσία της υπουργού
Προστασίας του Πολίτη Όλγας Γεροβασίλη, στο Κέντρο Επιχειρήσεων της
Πυροσβεστικής στο Χαλάνδρι.
Όπως αναφέρουν τα τελευταία στοιχεία, οι μοναδικές περιοχές της χώρας
που δεν θα επηρρεάσει ο κυκλώνας, θα είναι το Βόρειο Ιόνιο, η Ήπειρος
και η Δυτική Μακεδονία, ενώ θα επηρεαστούν το Βόρειο Αιγαίο, η Ανατολική
Μακεδονία και η Θράκη, που αρχικά φαινόταν ότι δεν κινδύνευαν.
Στην Αττική το κύμα της κακοκαιρίας, με ισχυρούς ανέμους και βροχοπτώσεις, αναμένεται σήμερα Σάββατο μετά το μεσημέρι.
Οι διαφοροποιήσεις στις προβλέψεις διαμορφώνουν και τις ενέργειες του
κρατικού μηχανισμού, που βρίσκεται σε πλήρη ετοιμότητα και θα υπάρξουν
μετακινήσεις δυνάμεων από την Πυροσβεστική, με την συνδρομή της ΕΥΔΑΠ,
των Περιφερειών και όλων των φορέων και υπηρεσιών, στις περιοχές που
αναμένεται ότι θα χτυπήσει η κακοκαιρία.
Η αναλυτική παρουσίαση των μέτρων έγινε την Παρασκευή το βράδυ στη
σύσκεψη στην Πυροσβεστική, σύμφωνα με τον σχεδιασμό της Γενικής
Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας που στοχεύει στην αποτελεσματική
αντιμετώπιση των κινδύνων και των προβλημάτων που θα δημιουργηθούν.
Σε ότι αφορά την πορεία του κυκλώνα, προβλέπεται ότι, από την νύχτα
μέχρι το Σάββατο το πρωί το βαρομετρικό χαμηλό θα ξεκινήσει από το Νότιο
Ιόνιο, με ανέμους 9-10 μποφόρ και ισχυρές βροχές, αλλά κυρίως στην
θάλασσα και στην συνέχεια θα επεκταθεί στην Δυτική Πελοπόννησο.
Στη συνέχεια θα κινηθεί προς την Κεντρική και Ανατολική Πελοπόννησο,
όπου τα φαινόμενα θα είναι πιο έντονα, ενώ η πιο δύσκολη κατάσταση
αναμένεται στα Κύθηρα.
Ταυτόχρονα, το κύμα κακοκαιρίας θα κινηθεί προς την Κρήτη, τα νησιά
του Αιγαίου και αργότερα στην Αττική. Τα ξημερώματα της Κυριακής θα
κατευθυνθεί στο Βόρειο Αιγαίο, την Μακεδονία και την Θράκη.
Λεπτομέρειες για τα σημεία και τις ώρες που πρόκειται να εκδηλωθούν
τα έντονα καιρικά φαινόμενα, θα ανακοινώνονται συνεχώς από την ΕΜΥ, ενώ
οι νεότερες προβλέψεις θα υπάρξουν κατά πάσα πιθανότητα σήμερα το πρωί.
Τα ακραία καιρικά φαινόμενα στην Ελλάδα βρίσκονται σε εξέλιξη, ενώ όλα δείχνουν ότι ακόμη δεν έχουν φτάσει στην κορύφωσή τους.
Σύμφωνα με το Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, την πρωτιά κατέχει η Παξιμάδα Καρύστου με ταχύτητα που μετρήθηκε στα 140 χλμ/ώρα.
Από το μεσημέρι της Πέμπτης η ΕΜΥ έκρινε ότι θα πρέπει να εκδοθεί
έκτακτο δελτίο επικίνδυνων καιρικών φαινομένων καθώς στα ανοιχτά του
Ιονίου άρχισε να δημιουργείται ένα βαρομετρικό χαμηλό κοντά στις ακτές
της Βόρειας Αφρικής και το οποίο θα μας επηρεάσει τις επόμενες ημέρες.
Σύμφωνα με τον Θοδωρή Κολυδά, διευθυντή της ΕΜΥ, το βαρομετρικό
χαμηλό καθώς στροβιλίζεται ανοιχτά του Ιονίου θα διατηρήσει ενισχυμένους
τους ανέμους στα νότια πελάγη (νότιο Ιόνιο, θάλασσα Κυθήρων) με μέγιστη
ένταση τα 9 με 10 μποφόρ.
Ο στροβιλισμός των ανέμων είναι εμφανής και γίνεται εύκολα αντιληπτό
το κέντρο του χαμηλού, όπου οι εντάσεις του ανέμου μέχρι το βράδυ του
Σαββάτου φτάνουν οριακά τα 9 με 10 μποφόρ.
Η κίνηση του κυκλώνα αναμένεται να ακολουθήσει ανατολική πορεία,
επηρεάζοντας με ισχυρές βροχές και πολύ θυελλώδεις ανέμους μεγάλο τμήμα
της Πελοποννήσου και της Κρήτης το πρωινό του Σαββάτου 29/09, στη
συνέχεια την Αττική, Εύβοια και Κυκλάδες και μέχρι το πρωί της Κυριακής
30/09 τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και πιθανόν τα Δωδεκάνησα
Οι
μεγαλύτερες ριπές του ανέμου, όπως κατεγράφησαν από το δίκτυο αυτόματων
μετεωρολογικών σταθμών του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, έως τις 17:30
της Πέμπτης 27 Σεπτεμβρίου 2018
Σε αυξημένη ετοιμότητα καλεί η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας
Σε αυξημένη ετοιμότητα πολιτικής προστασίας έχει ενημερώσει να
βρίσκονται τις αρμόδιες υπηρεσιακά εμπλεκόμενες κρατικές υπηρεσίες,
καθώς και τις περιφέρειες και τους δήμους της χώρας, η Γενική Γραμματεία
Πολιτικής Προστασίας (www.civilprotection.gr) του υπουργείου Προστασίας
του Πολίτη, προκειμένου να αντιμετωπίσουν άμεσα τις επιπτώσεις από την
εκδήλωση των έντονων καιρικών φαινομένων.
Παράλληλα, η Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας συνιστά στους
πολίτες να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, μεριμνώντας για τη λήψη μέτρων
αυτοπροστασίας από κινδύνους που προέρχονται από την εκδήλωση των
έντονων καιρικών φαινομένων.
Ειδικότερα, σε περιοχές όπου προβλέπεται η εκδήλωση έντονων βροχοπτώσεων, καταιγίδων ή θυελλωδών ανέμων:
Να ασφαλίσουν αντικείμενα τα οποία αν παρασυρθούν από τα έντονα
καιρικά φαινόμενα ενδέχεται να προκαλέσουν καταστροφές ή τραυματισμούς.
Να βεβαιωθούν ότι τα λούκια και οι υδρορροές των κατοικιών δεν είναι φραγμένα και λειτουργούν κανονικά.
Να αποφεύγουν να διασχίζουν χειμάρρους και ρέματα, πεζή ή με όχημα,
κατά τη διάρκεια καταιγίδων και βροχοπτώσεων, αλλά και για αρκετές ώρες
μετά το τέλος της εκδήλωσής τους.
Να αποφεύγουν τις εργασίες υπαίθρου και δραστηριότητες σε θαλάσσιες
και παράκτιες περιοχές κατά τη διάρκεια εκδήλωσης των έντονων καιρικών
φαινομένων.
Να προφυλαχτούν αμέσως κατά τη διάρκεια μιας χαλαζόπτωσης. Να
καταφύγουν σε κτίριο ή σε αυτοκίνητο και να μην εγκαταλείπουν τον ασφαλή
χώρο, παρά μόνο όταν βεβαιωθούν ότι η καταιγίδα πέρασε. Η χαλαζόπτωση
μπορεί να είναι πολύ επικίνδυνη και για τα ζώα.
Να αποφύγουν τη διέλευση κάτω από μεγάλα δέντρα, κάτω από
αναρτημένες πινακίδες και γενικά από περιοχές, όπου ελαφρά αντικείμενα
(π.χ. γλάστρες, σπασμένα τζάμια κλπ.) μπορεί να αποκολληθούν και να
πέσουν στο έδαφος (π.χ. κάτω από μπαλκόνια).Να ακολουθούν πιστά τις
οδηγίες των κατά τόπους αρμοδίων φορέων, όπως Τροχαία κλπ.
Για πληροφορίες και ανακοινώσεις σχετικά με την επικρατούσα κατάσταση
και την βατότητα του οδικού δικτύου λόγω εισροής πλημμυρικών υδάτων σε
αυτό, οι πολίτες μπορούν να επισκεφθούν την ιστοσελίδα της ΕΛ.ΑΣ.
www.astynomia.gr.
Για περισσότερες πληροφορίες και οδηγίες αυτοπροστασίας από τα έντονα
καιρικά φαινόμενα, οι πολίτες μπορούν να επισκεφθούν την ιστοσελίδα της
Γενικής Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας στην ηλεκτρονική διεύθυνση
www.civilprotection.gr.
Κουβαλάει ο καθένας τους γονείς του. Αυτό μας κάνει να είμαστε σε
τρίγωνο συνέχεια. Όταν πάμε να κάνουμε μία σχέση -φιλική, ερωτική,
επαγγελματική, κτλ- συναντούμε έναν άλλον άνθρωπο απέναντι που κουβαλάει
κι αυτός το τριγωνό του. Έτσι είμαστε τουλάχιστον έξι όταν
συναντιόμαστε.
Οι σχέσεις δεν είναι τόσο απλές ούτε στην δομή τους, ούτε στην λειτουργία τους. Αυτό συμβαίνει
επειδή πάντοτε μέσα σε μία σχέση υπάρχουν στοιχεία από τις σχέσεις
μεταξύ τουλάχιστον τριών ατόμων. Μπαμπάς μαμά παιδί. Αυτό είναι το
φαντασιακό μας τρίγωνο που κάθε άνθρωπος κουβαλάει μέσα του σαν
«γονίδιο». Ένα γονίδιο που θέλει να εκφραστεί και βρίσκει την ευκαιρία
να το κάνει στις σχέσεις.
Ο μπαμπάς μου, η μαμά μου κι εγώ ως
παιδί, συναντούμε τον μπαμπά σου, τη μαμά σου κι εσένα ως παιδί.
Αναπόφευκτα λοιπόν όταν χρειάζομαι τρυφερότητα, ψάχνω σε σένα την μαμά
μου. Αν η δική σου μαμά απέφευγε να εκφράσει τρυφερότητα, τότε φοβάσαι
να μου τη δώσεις. Είναι η σχέση μέσα σου με τη μαμά σου που σε
εμποδίζει.
Το εγώ, η έννοια του εγώ, δεν υπάρχει χωρίς σχέση.
Είναι τρομακτικό αλλά δεν υπάρχουμε χωρίς τον άλλον. Αν υπάρχω ψυχικά
πνευματικά αλλά και σωματικά, αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει κάποιος
άλλος με τον οποίο είμαι σε σχέση. Στην αρχή της ζωής η έλλειψη του
άλλου σημαίνει θάνατο. Οπότε είναι ζωτικής σημασίας να μπορεί να κάνει
κανείς σχέσεις.
Συνάπτουμε λοιπόν σχέσεις, και ασυνείδητα
-χωρίς να το καταλαβαίνουμε- ξαναζούμε την σχέση μας με τους γονείς μας.
Ακόμα κι όταν κάποιος μεγάλωσε σε μονογονεϊκή οικογένεια, ακόμα και
τότε η σχέση που ζει κανείς μέσα του δεν είναι μόνο με τον ένα γονέα
αλλά και με την «έλλειψη» του άλλου.
Η έλλειψη του άλλου μας
μαθαίνει να ζούμε με τη ματαίωση. Στην αρχή της ζωής όμως δεν πρέπει να
λείπει η μητρική φιγούρα. Γιατί μετά το παιδί βάζει μέσα του την απουσία
(μητρική φιγούρα μπορεί να είναι και ο μπαμπάς αν έχει τη δυνατότητα να
παίξει αυτό το ρόλο). Το να λείπει η μαμά για πάρα πολύ όταν είμαι
μωρό, είναι από τα πιο τρομακτικά ψυχικά γεγονότα. Με πρώτο στη λίστα να
είναι η «μή απάντηση». Όταν δηλαδή δεν σου απαντάει η μαμά. Είναι το
χειρότερο για ένα μωρό. Ο κόσμος είναι πάρα πολύ φοβιστικός, από παντού
ξεπηδάνε τρομακτικές σκιές, εικόνες, φωνές. Το εγώ δεν μπορεί εκεί να
είναι συμπαγές.
Άρα ότι κουβαλάει ο καθένας από τις σχέσεις
του με τη μητέρα του και τον πατέρα του (και την σχέση που έχουν μεταξύ
τους οι γονείς) το φέρνει στην σχέση αυτόματα. Αυτό κάνει την σχέση να
διαμορφώνεται ως ένα σύστημα πολλαπλών σχέσεων που μπερδεύονται μεταξύ
τους. Αν βάλουμε και τις σχέσεις με τα αδέρφια καθώς και τα διάφορα
γεγονότα που συμβαίνουν στην ζωή, τότε όλα γίνονται πιο πολύπλοκα.
Στην θεραπεία, ο εκπαιδευμένος θεραπευτής αυτό το γνωρίζει. Δουλειά του
είναι να έχει κάνει ο ίδιος εκπαίδευση, και θεραπεία. Εκτός από τις
θεωρητικές σπουδές ψυχολογίας, ψυχιατρικής, ψυχοθεραπείας κτλ. Να ξέρει
το δικό του τρίγωνο καλά, πως επηρεάζει τον ίδιο και τις σχέσεις του. Η
πολύχρονη αυτή διαδικασία τον φέρνει στην θέση να μπορεί αφενός να μην
μπλέκει το δικό του τρίγωνο στην θεραπεία του άλλου (αν το μπλέξει δεν
πάει καλά η θεραπεία) και αφετέρου να μπορεί να δει σε ποιο σημείο
συγκρούονται μεταξύ τους οι σχέσεις των ασθενών με τους γονείς τους.
Αυτό συμβαίνει έτσι κι αλλιώς είτε στην ατομική θεραπεία, είτε στην
θεραπεία ζεύγους, είτε στην ομαδική θεραπεία. Έτσι λοιπόν οι φίλοι όσο
και αν έχουν διάθεση να βοηθήσουν, δεν μπορούν. Πολύ περισσότερο οι
ίδιοι οι γονείς βέβαια δεν μπορούν να το κάνουν αυτό.
Στην
καθημερινή μας ζωή ως ένα σημείο κάνουμε διορθωτικές κινήσεις με τους
άλλους. Είναι μια μορφή θεραπείας αλλά δεν είναι η σωστή. Σε κάποια
σημεία διδασκόμαστε κάτι αν ο άλλος έχει λύσει κάποια θέματα ή αν ειχε
σχετικά ομαλή ανάπτυξη. Αλλά αυτό είναι δύσκολο γιατί έτσι κι αλλιώς
πάντα υπάρχουν πράγματα που είναι ασυνείδητα.
Το μεγαλύτερο
μέρος της ζωής μας είναι ασυνείδητο. Δεν το γνωρίζουμε. Οπότε θα ήταν
σημαντικό εάν μπορούσαμε να βοηθάμε τα παιδιά να γνωρίζουν την ψυχική
τους ζωή. Να είναι σε επαφή με αυτή. Έτσι καταλαβαίνει κανείς γιατί
αισθάνεται μίσος, γιατί αισθάνεται ότι θέλει να δώσει, γιατί δεν μπορεί
να αντιδράσει όταν δέχεται επίθεση, γιατί του αρέσει να πονάει τους
άλλους, γιατί αποτυγχάνει ενώ έχει πραγματικές δεξιότητες, γιατί δεν
μπορεί να ολοκληρώσει ποτέ μια δουλειά, γιατί αναβάλλει συνέχεια όσα
θέλει να κάνει, γιατί βγάζει ανταγωνισμό, γιατί γίνεται επιθετικός,
γιατί διαλέγει σχέσεις που οι άλλοι αδιαφορούν, και δεκάδες αλλά
πράγματα που είναι μέσα μας αλλά τα αγνοούμε.
Για να γίνει
όμως αυτό με τα παιδιά, θα πρέπει να βρούμε τον τρόπο εμείς οι ενήλικες
να ψάξουμε τον εαυτό μας. Πρώτα εμείς. Και μετά μπορούμε να μεγαλώσουμε
σωστά τα παιδιά μας. Έχω πολλούς γονείς που μέσα σε διάστημα ενός δυο
ετών άλλαξαν προς το καλύτερο την σχέση τους με τα παιδιά τους, γιατί
βρήκαν τί τους εμπόδιζε στην επικοινωνία τους. Είναι πολλοί οι γονείς
που αγαπάνε μέσα τους τα παιδιά τους και που δεν μπορούν να τους το
δείξουν. Και πολλά ζευγάρια που μόλις είδαν δυο τρία πράγματα που δεν
πήγαιναν καλά μεταξύ τους, κατάφεραν να πλησιάσουν αυτές τια δυσκολίες.
Φωτίσαμε λίγο το ασυνείδητο δηλαδή. Είδαν οι άνθρωποι την ζωή που ζουν
μέσα τους με τους δικούς τους γονείς κι έτσι βρήκαν τον τρόπο να λύσουν
προβλήματα που τους ταλαιπωρούσαν και απειλούσαν τη σχέση.
Η
τριγωνική δομή των σχέσεων είναι σημαντική γιατί δίνει ασφάλεια στο
άτομο. Είναι ο μπαμπάς και η μαμά που μέσα μας μας προστατεύουν. Ωστόσο
όταν κάτι είναι άλυτο εκεί, όταν κάτι είναι μπερδεμένο, όταν δεν το
ξέρουμε δηλαδή, τότε είναι εύκολο να επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά.
Θυμώνει ο άλλος και δε μπορεί να καταλάβει γιατί. Παθαίνει κατάθλιψη δεν
ξέρει γιατί. Έπαθε κρίση πανικού, νιώθει ότι τρελαίνεται, δεν ξέρει
γιατί. Φωνάζει στο παιδί του, δεν ξέρει γιατί. Μετά έρχονται οι ενοχές, η
ντροπή, η τιμωρία, βαραίνει κανείς.
Οπότε αν προσπαθούμε να
τα λύσουμε όλα αυτά είναι για να ζούμε πιο εύκολα. Ουσιαστικά δηλαδή πιο
συνειδητά. Οι σχέσεις μετά γίνονται ευχάριστες, όπως πρέπει να είναι.
Τα παιδιά μας, μεγαλώνουν καλύτερα. Και όλοι μας μαθαίνουμε ότι μπορούμε
να προσπαθήσουμε για να καταλαβαίνουμε και τον άλλον. Αυτό αν συμβεί
στην οικογένεια, τότε μετά θα συμβεί και στην κοινότητα, και στην
πολιτεία.
Ας προσπαθήσουμε να κατανοήσουμε καλύτερα τον εαυτό
μας. Δεν είναι τα συμπτώματα το πρόβλημα. Τα συμπτώματα θεραπεύονται.
Εκείνο στο οποίο χρειάζεται να δώσουμε μεγαλύτερη σημασία, είναι οι
σχέσεις μεταξύ μας.
Αυτή είναι η πραγματική θεραπεία στην
ουσία της. Εκεί που μπορούμε να βρούμε πραγματικά νόημα σε αυτό τον
δύσκολο και μάταιο κόσμο αλλά και σε έναν κόσμο μέσα στον οποίο μας
δόθηκε η τρομερή ευκαιρία να υπάρξουμε, να ζήσουμε και να συσχετιστούμε.
Μιχάλης Πατεράκης Ψυχολόγος Ψυχοθεραπευτής University of Indianapolis University of Middlesex Καρνεάδου 37, Κολωνάκι (δίπλα στον Ευαγγελισμό) Δέχεται Κατόπιν Ραντεβού Τηλ: 211 715 1801 www.psychotherapy.net.gr
Σαν σήμερα, πριν 82 χρόνια, καταστράφηκε από σεισμό 7,1 Ρίχτερ η όμορφη καστροπολιτεία της Ιερισσού [i].
Με αφορμή την θλιβερή αυτή επέτειο η ομάδα του «Κυττάρου Ιερισσού» παραθέτει την προσωπική εμπειρία του Ιερισσιώτη Αλκιβιάδη Κούμαρου [ii], αυτόπτη μάρτυρα της καταστροφής.
«26 Σεπτεμβρίου 1932... Αυτές τις μέρες γινόταν βουλευτικές εκλογές .Το Λαϊκό Κόμμα με τον Τσαλδάρη και το Φιλελεύθερο με τον Βενιζέλο[iii]. Ο Βασίλης Βασιλικός ήταν βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος στη Χαλκιδική[iv].
Χάρη στο επίθετο του έβγαινε πάντα βουλευτής. Όλοι οι βασιλικοί τον
ψήφιζαν γιατί αυτός ήταν βασιλικός. Εάν και είχαμε Δημοκρατία όταν
γινόταν αυτός βουλευτής ,μαζευόταν όλοι οι βασιλικοί πίναν και χόρευαν
και τραγουδούσαν «Του αητού ο γιος» και φώναζαν «Ζήτω ο Βασιλιάς».
Εκείνη τη βραδιά πολλοί άνδρες του χωριού μαζεύτηκαν στην αγορά να
μάθουν τα αποτελέσματα. Δεν υπήρχαν τηλέφωνα, μόνο του Ταχυδρομείο και
της Αστυνομίας, από αυτούς θα ερχόταν τα νέα. Όταν νικούσε ο Τσαλδάρης
θ’ άρχιζαν το γλέντι. Ο πατέρας μου ήταν και αυτός στην αγορά μαζί με
τους άλλους.
Μόλις άρχιζε να σουρουπώνει η μάνα μου έστρωσε στο πάτωμα ένα
τραπεζομάντηλο, μια τάβλα, έκοψε ψωμί, έβαλε και φαγητό και καθίσαμε όλα
τα παιδιά, εγώ ,3 κορίτσια και αυτή με τον μικρό αδερφό μας[v]
.Μετά το φαγητό, μας έστρωσε για ύπνο. Εγώ κοιμόμουνα πάνω σε ένα
ξύλινο κρεβάτι, τα κορίτσια στη σειρά στο πάτωμα .Η μάνα μου όταν
τελείωσε ο τρύγος διάλεξε ένα πανέρι σταφύλια για να τρώμε και το πανέρι
το έβαζε κάτω από το κρεβάτι μου. Μόλις κοιμήθηκαν όλοι εγώ γλίστρησα
από το κρεβάτι μου και στριμώχθηκα δίπλα στην αδερφή μου και έπαιρνα
σταφύλια από το πανέρι και έτρωγα. Εκεί με πήρε ο ύπνος….
Δε ξέρω πόσο κοιμήθηκα ,όταν κάποιες φωνές με ξύπνησαν, ένοιωσα το
πάτωμα να κουνιέται και τον πατέρα μου να φωνάζει «Βοήθεια». Τρόμαξα…
Το πάτωμα κουνιόταν συνέχεια, έκαμα να σηκωθώ και το κεφάλι μου χτύπησε
σε κάτι σκληρό. Εκείνη τη στιγμή μου φάνηκε ότι το σπίτι μας
γκρεμίστηκε, μόνον το δικό μας. Σκοτάδι παντού. Άρχισα έρποντας να
πηγαίνω προς τη φωνή. Οι αδερφές μου ακόμα κοιμόταν. Πέρασα από πάνω
τους και πήγα κοντά στον πατέρα μου. Κρατούσε στην αγκαλιά του τον μικρό
αδερφό μου, δίπλα ήταν η μάνα μας και αυτός φώναζε βοήθεια. Εκεί που
στεκόταν ήταν το παράθυρο και δίπλα η πόρτα. Κοίταξα κατά κει, δεν
υπήρχε τίποτα. Ο τοίχος ήταν γκρεμισμένος, κοίταξα προς τα έξω παντού
σκοτάδι. Αντίκρισα το δρόμο, ήταν γεμάτος από πέτρες κεραμίδια και ξύλα,
όλα τα σπίτια της γειτονιάς ήταν ένας σωρός από πέτρες. Ένας νέος από
τη γειτονιά ήρθε κοντά μας και πήρε τον αδερφό μου και τον έβαλε πάνω
στις πέτρες.
«Μπάρμπα Κώστα[vi] έγινε μεγάλος σεισμός, το χωριό δεν υπάρχει».
Ο νέος έφυγε. Παντού φωνές και κλάματα. Δρασκέλισα τον τοίχο και βρέθηκα
πάνω στα ερείπια. Τα κορίτσια ξύπνησαν και τα έφερνε ο πατέρας μου. Τα
έπαιρνα ένα- ένα και τα πήγαινα εκεί που ήταν ο μικρός. Μετά κατέβηκε η
μάνα μου. Μια φωνή άκουσα μέσα από το σπίτι.«Η γιαγιά, πήγαινε φέρε τη
γιαγιά».
Φώτο: 1932 σεισμός. Δεξιά φαίνονται τα βυζαντινά τείχη της πόλης και ξεχωρίζει το καμπαναριό της εκκλησίας.
Σε λίγο βρεθήκαμε όλοι μαζί να καθόμαστε πάνω στα ερείπια. Η δόνηση δε
σταματούσε. Ήταν τόσος ο φόβος που δεν τολμούσαμε να μπούμε μέσα στο
ερείπιο να πάρουμε ένα σκέπασμα ή μια κουβέρτα να τυλιχτούμε για να μην
κρυώνουμε. Μια φωνή ακούστηκε. «Ελάτε όλοι εδώ, απόψε χανόμαστε».
Σηκωθήκαμε και πήγαμε. Εκεί στη μικρή πλατεία στις Γούβες[vii],
έτσι την ονόμαζαν. Εδώ οι κοπέλες της γειτονιάς χόρευαν τις γιορτές.
Απόψε δεν άκουγες τραγούδια, μόνον κλάματα. Όλοι οι γειτόνοι ήταν
μαζεμένοι εδώ. Δε μπορώ να περιγράψω τον πόνο που ένοιωθε ο καθένας.
Ένας φώναζε να φύγουμε από δω. Εάν πέσουν αυτοί οι τοίχοι[viii]
που στέκονται ακόμα όρθιοι θα μας σκοτώσουν. Σηκωθήκαμε όλοι, ένας πίσω
από τον άλλο βαδίζαμε πάνω στα ερείπια γεμάτα παγίδες, κανείς δε
μιλούσε και φτάσαμε στην πλατεία του σχολείου.
Εκεί ήταν πολλοί μαζεμένοι, φοβισμένοι, τρομαγμένοι. Η γη κουνιόταν
συνέχεια. Κάποιος φώναζε να φύγουμε και να πάμε στο αλώνι του Σωτηράκη[ix]. «Εδώ μπορεί να έρθει η θάλασσα και να μας πνίξει[x].»Όλοι
αρχίσαμε να βαδίζουμε για να ανεβούμε στο λόφο που ήταν το αλώνι. Εκεί
βρήκαμε και άλλους. Καθίσαμε ένας δίπλα στον άλλον και κλαίγαμε τη μοίρα
μας.
Δίπλα άκουγα κλάματα. Μια γυναίκα φώναζε τη Σωτηρούλα της που ήταν κάτω
από τα ερείπια. Άλλη μια γυναίκα πονούσε και φώναζε εάν υπάρχει καμιά
μαμή. Πήγε η γιαγιά μου ,ήταν μαμή. Μετά από λίγο ήρθε και μας είπε ότι
γεννήθηκε ένα κοριτσάκι.
Μια τρομερή δόνηση και ακούστηκε ένα γκρέμισμα. Γκρεμίστηκε το σχολείο[xi]
και ότι άλλο ήταν όρθιο μέσα στο χωριό. Ως το πρωί οι δονήσεις δε
σταμάτησαν. Ζαρωμένοι και παγωμένοι, ένας δίπλα στον άλλο περιμέναμε να
ξημερώσει.
Φώτο: Η πλατεία του δημοτικού σχολείου και το γκρεμισμένο σχολείο.
Όταν ύστερα από πολλές ώρες ήρθε το φως και άρχισε να βγαίνει ο ήλιος
αντικρίσαμε ένα φοβερό θέαμα. Αυτή η γραφική Ιερισσός ,με τόσες ιστορίες
,με τις όμορφες γειτονιές και τα στενά σοκάκια με την εκκλησία πάνω στο
κάστρο ,με το καμπαναριό της, τις 7 καμπάνες που όταν σήμαιναν
ακουγόταν μακριά και ξυπνούσαν τους χωριανούς να πάνε στην εκκλησιά ,όλα
αυτά δεν υπήρχαν. Υπήρχε μόνο ένας σορός από ερείπια. Μόνο λίγα σπίτια
ήταν όρθια, αυτά ήταν ξηλόπηχτα και άντεξαν το σεισμό.
Σιγά-σιγά όλοι άρχισαν να συνέρχονται και πήραν το δρόμο για τα ερείπια.
Ο πατέρας μου έφυγε μαζί με άλλους να βγάλουν τη θεία μου που ήταν κάτω
από τα ερείπια. Όταν τη φέραν εκεί στο αλώνι ήταν αναίσθητη. Το ένα
της πόδι ήταν σπασμένο σε άσχημη κατάσταση. Έχασε πολύ αίμα και όταν την
πήγαιναν μαζί με άλλους με ένα πολεμικό καράβι[xii] πέθανε στο δρόμο.
Όταν κατέβηκα στην πλατεία αντίκρισα ένα φοβερό θέαμα. Κουβαλούσαν τους
νεκρούς στο νεκροταφείο, πάνω σε κουρελούδες χωρίς παπάδες και ξεφτέρια
.Ένας βάδιζε μπροστά με έναν καζμά και φτυάρι, τέσσερις κουβαλούσαν τον
νεκρό και άλλοι κλαίγαν. Είδα ένα δυστυχισμένο πατέρα να έχει το
σκοτωμένο παιδί του στη αγκαλιά του και να βαδίζει σκυφτός προς το
νεκροταφείο.
Η 27η Σεπτέμβρη ήταν η πιο δύσκολη μέρα γεμάτη πόνο, απελπισία και κλάμα.
Εκεί που γυρνούσα είδα τον δάσκαλο μου τον Νικόλαο Πέτρου[xiii]
σε άσχημη κατάσταση, ξυπόλητος, μόνον με τη φανέλα ,τα μαλλιά του
ακατάστατα και να φωνάζει τον γιο του τον Κώστα. Ήρθε κοντά μου ,με
αγκάλιασε και με ρωτούσε εάν είδα τον μοναχογιό του τον Κώστα. «Εψές
παίζαμε μαζί εκεί στις Γούβες. Εγώ έφυγα νωρίς, αυτός έμεινε εκεί με
άλλα παιδιά». Την άλλη μέρα έμαθα ότι ο φίλος μου σκοτώθηκε. Έτρεξε να
πάει στο σπίτι του και τον σκότωσε ένας τοίχος. Ήταν 11 χρονών. Ο
πατέρας μου με βρήκε να γυρνάω άσκοπα. Ύστερα από αυτήν την κατάσταση
που είδα τον δάσκαλο δεν έφυγαν τα δάκρυα από τα μάτια μου.
Φώτο: Ο δάσκαλος Νικ. Πέτρου υποδεχόμενος τον βασιλέα τότε της Ελλάδας Γεώργιο Β’ το 1936.
Μας πήρε να πάμε πάνω στο γκρεμισμένο σπίτι μας να πάρουμε καμιά
κουβέρτα και τρόφιμα εάν βρούμε. Περπατήσαμε πάνω στα χαλάσματα. Όταν
φτάσαμε εκεί στο γκρεμισμένο σπίτι κοιτούσαμε με απορία. Πως γλυτώσαμε
από εδώ μέσα. Όταν έγινε ο σεισμός, οι τρεις πλευρές φύγαν προς τα έξω
,ο μεσαίος τοίχος που χώριζε τα δύο δωμάτια ήταν όρθιος αυτός, ο
ξυλόπιχτος τοίχος κράτησε τη μια πλευρά της οροφής, η άλλη που
ακουμπούσε πάνω στον πέτρινο τοίχο έπεσε και σταμάτησε πάνω στο κρεβάτι
μου και η άκρη του διέλυσε το μαξιλάρι μου.
Η επιθυμία μου να φάω τη νύχτα ένα σταφύλι και να φύγω από το κρεβάτι μου μου έσωσε τη ζωή. Μεταξύ
οροφής και πατώματος σχηματίστηκε ένα κενό. Εκεί δεν έπεσε τίποτα και
βγήκαμε όλοι ζωντανοί. Ο πατέρας από εκεί μέσα έβγαλε το σκέπασμα και
την κουβέρτα, βρήκε κανά δυο ψωμιά και ετοιμαστήκαμε να φύγουμε. Τότε
του έδειξα το μαξιλάρι μου εκεί που είχα το κεφάλι μου, ήταν σκισμένο
.Μου είπε, πως γλύτωσες. Του είπα την αμαρτία μου , ότι έφυγα από το
κρεβάτι μου και πήγα δίπλα στην αδερφή μου για να φάω σταφύλια κρυφά από
τους άλλους και εκεί με πήρε ο ύπνος. «Αυτή η αμαρτία σου ήταν το
τυχερό σου να μην σκοτωθείς». Πήραμε τα πράματα και φύγαμε.
Οι δονήσεις δεν σταματούσαν[xiv].
Δεν σταμάτησε ο πόνος και το κλάμα, όλη μέρα βγάζουν από τα ερείπια
νεκρούς και τραυματίες. Όταν φτάσαμε κοντά στους δικούς μας αφήσαμε τα
πράγματα και ο πατέρας μου πήγε στη βάρκα μας να πάρει μια στάμνα να
φέρει νερό. Του Τσιμνού το πηγάδι ήταν σκεπασμένο, έπεσε η σκεπή του και
σκότωσε μια γυναίκα που πήγε να πάρει νερό. Μονάχα στου Μαρίνου το
πηγάδι ήταν το νερό καλό. Όλα τα άλλα έγιναν γλυφά αρμυρά και όλα
στέρεψαν. Βρήκε κάποιο και μας έφερε νερό. Όλη μέρα βρισκόμασταν σε
απελπιστική κατάσταση. Όταν νύχτωσε στρώσαμε μια κουβέρτα και ξαπλώσαμε
εκεί στο χώμα χωρίς προσκέφαλο. Ύστερα από τόση κούραση όλοι
κοιμηθήκαμε. Όλη νύχτα η γης δεν σταμάτησε το κούνημα.
Το πρωί όταν ξύπνησα και κατέβηκα στη θάλασσα δεν πίστευα σ’ αυτό που
είδα. Δύο καράβια πολεμικά με αγγλικές σημαίες ήταν φουνταρισμένα
μπροστά μας. Μια βενζινάκατος άραξε με κάτι αξιωματικούς και ζήτησαν τον
πρόεδρο[xv].
Είπαν στους προύχοντες ότι ο Ναύαρχος από το «Βασίλισσα Ελισάβετ» τους
έστειλε εδώ να μας δώσουν τις πρώτες βοήθειες. Βγάλαν μια δεξαμενή από
καραβόπανο ,την στήσαν πάνω στην άμμο και μια υδροφόρα τη γέμισε νερό[xvi]. Στήσανε ένα μεγάλο πάγκο και βάλαν πάνω κουραμάνες.
Άλλη μια βάρκα έβγαλε 20 με 30 πεζοναύτες με καζμάδες φτυάρια και
τσεκούρια. Αυτοί μπήκαν στη σειρά και πήγαν για τα ερείπια. Αυτοί
άρχισαν μια δύσκολη δουλειά, άρχισαν να ξεθάβουν μέσα από τα χαλάσματα
νεκρούς και τραυματίες. Δυο μέρες κάμαν την ίδια δουλειά. Όταν
γυρνούσανε το απόγευμα μερικοί ήταν μεθυσμένοι , βρίσκαν βαρέλια γεμάτα
κρασί και πίναν όσο θέλαν[xvii].
Τον τελευταίο νεκρό που βγάλαν ήταν μια γυναίκα,εκεί στις Γούβες, Είχε
αγκαλιά το παιδί της 5 χρονών, ήταν ετοιμόγεννη. Ο άνδρας της πήγε για
μαμή. Σκοτώθηκε ο πατέρας του, παπάς[xviii],
η γυναίκα του ,τα δυο του παιδιά, ο ένας ήταν 11 χρονών και έμεινε
μόνος. Όταν ξέθαψαν τη γυναίκα άνοιξαν ένα λάκκο και την βάλαν μαζί με
το παιδί της. Εκεί μέσα ήταν 3 μέρες θαμμένη και δε μπορούσαν να τη
μεταφέρουν στο νεκροταφείο.
Το άλλο κλιμάκιο άρχισε να μας μοιρνάει νερό ,ψωμί ,ζάχαρη και τσάι.
Αυτοί οι άνθρωποι κάμαν ότι μπορούσαν για να μας βοηθήσουν σ’ αυτές τις
δύσκολες μέρες.
Μείναν κοντά μας μία βδομάδα. Σ’ αυτές τις μέρες μας δώσαν κουράγιο
μέσα στην απελπισία μας .Σ’ αυτούς χρωστάμε πολλά αλλά δυστυχώς τους
ξεχάσαμε.
Ο σεισμός έγινε στις 26 Σεπτεμβρίου ώρα 9:20μμ το 1932».
Εκ μέρους της ομάδας του «Κυττάρου» αισθανόμαστε την ανάγκη να
ευχαριστήσουμε για τις πολύτιμες πληροφορίες που μας έδωσαν τον κο
Αλκιβιάδη Κούμαρο (94 χρ.) και την κα Μαρίκα Ν. Κουτσούπη- Γκατζώνη
(92χρ.). Ευχόμαστε για πολλά ακόμα χρόνια να τους έχουμε δίπλα μας.
Άρθρα και μαρτυρίες για τον σεισμό της Ιερισσού δείτε και εδώ:
[i] Σκοτώθηκαν 83 άτομα και τραυματίστηκαν πάνω από 300, ενώ κατέπεσαν 650
σπίτια.
[ii] Ο κος Αλκιβιάδης Κούμαρος είναι σήμερα 94 χρονών. Στον σεισμό ήταν 12
χρονών.
[iii] Νίκησε το κόμμα των Φιλελευθέρων με 91 έδρες έναντι 81 του Λαϊκού.
[iv] Το Λαϊκό κόμμα στη Χαλκιδική πήρε την πλειοψηφία με 6083 ψήφους έναντι
του κόμματος των Φιλελευθέρων που απέσπασε 2173 ψήφους.
[v] Τα αδέλφια είναι: ο Αλκιβιάδης Κούμαρος, ο Δημητρός, η Ρίνα (Ειρήνη), η Βασιλική και η
Μαρία.
[vi] Ο κος Κωνσταντίνος Κούμαρος του Θεοχάρη ήταν γεννημένος το 1883.
Ασχολιόταν βιοποριστικά με την αλιεία.
[vii] Οι Γούβες ήταν ακριβώς κάτω από τα βυζαντινά κάστρα της ακρόπολης της
Ιερισσού.
[viii] Πιθανόν να εννοούσαν τα τείχη από τα κάστρα που βρίσκονταν πάνω από
την συγκεκριμένη πλατεία. Τα τείχη αυτά στη συνέχεια έπεσαν, προξενώντας τη
μεγαλύτερη ζημιά στη πόλη.
[ix] Το αλώνι ήταν του Σωτήριου Θωμά του Αθανασίου, γεννηθείς το 1866. Βρισκόταν πίσω από το 1ο Δημοτικό
σχολείο, πάνω από τον παλιό πύργο του Κοτσακίου.
[x] Ο φόβος αυτός δημιουργήθηκε με αφορμή το μικρό τσουνάμι του
αρχικού σεισμού.
[xi] Το καινούργιο τότε δημοτικό σχολείο γκρεμίστηκε στο δεύτερο
μετασεισμό. Ήταν διώροφο και βρίσκονταν στη θέση του σημερινού 1ου
δημοτικού σχολείου.
[xii] Πιθανόν με το τορπιλοβόλο του Ελληνικού Ναυτικού «Πέργαμος» που
μετέφερε τραυματίες στο νοσοκομείο της Καβάλας.
[xiii] Ο Νικόλαος Πέτρου γεννήθηκε το 1892 στο Τσακνοχώρι (Ανθοχώρι) Κοζάνης.
Τελείωσε με άριστα το γυμνάσιο Τσοτυλίου και κατόπιν σπούδασε στη Μεγάλη του
Γένους Σχολή της Κωνσταντινούπολης και στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών. Στις
συχνές επισκέψεις του στο Άγιο Όρος γνώρισε και παντρεύτηκε την Ιερισσιώτισα
Άννα Σταθάκου. Από το 1912 διορίστηκε δάσκαλος στην Ιερισσό. Πρόσφερε πολλά
στην Ιερισσό με τις γνώσεις του και την αγάπη στον τόπο.
[xiv] Οι σεισμοί συνεχίστηκαν μέχρι τον Μάιο του 1933. Πολλοί από αυτούς
ξεπερνούσαν τα 6 Ρίχτερ και αποτελείωσαν ότι άφησε ο αρχικός σεισμός.
[xv] Πρόεδρος της Ιερισσού την εποχή αυτή ήταν ο Γεώργιος Γκούτζιος του
Νικολάου, γεν. 1880.
[xvi] Οι Άγγλοι ναύτες έκαναν αφαλάτωση για να ξεδιψάσουν τους κατοίκους. Το
νερό αυτό το ονόμασαν οι ντόπιοι «φριξόνερο».
[xvii] Στη παλιά Ιερισσό κάθε σπίτι είχε και το κρασί του.
[xviii] Ήταν ο Ιωάννης Παλιούρας, ιερέας και η οικογένειά του.
Lakis Georgiadis ,,,Άιντε θύμα άιντε ψώνιο άιντε σύμβολο αιώνιο. Αν ξυπνήσεις μονομιάς, θα 'ρθει ανάποδα ο ντουνιάς...
Χθες το απόγευμα έγραφα για τους Ξεφτίλες.... παίρνοντας αφορμή απο την παρακάτω είδηση ότι
το οικόπεδο στο οποίο κατέφυγαν για σωτηρία και εν τέλει βρήκαν τον
θάνατο 27 από τους συμπολίτες μας στη φονική πυρκαγιά ήταν καταπατημένη
δημόσια δασική έκταση, που έχει κριθεί υπέρ του Δημοσίου,
Ρωτούσα ποιός είναι ο ιδιοκήτης του και αν θα μάθουμε επιτέλους ποιός είναι ? Άλλωστε "η άκρα του τάφου σιωπή" γύρω από αυτό το θέμα...με προβλημάτησε!
Και έθεσα το ερώτημα "αν η σιωπή πάνω στο συγκεκριμένο θέμα υπηρετεί
εθνικό μυστικό που δεν πρέπει να αποκαλυφθεί....και αν... είναι όλοι
στο κόλπο, κόμματα και μέσα μαζικής ενημέρωσης.... Μετά απο λίγο,
ένας φίλος μου,μου έστειλε την πληροφορία πως το συγκεκριμένο οικόπεδο
ανήκει στον κυριο Φράγκο,δηλαδη στο αδελφό του πρώην νομάρχη (ΝΔ )
Ανατολικής Αττικης Φράγκου... Είναι νομίζω πλέον αντιληπτό σε
όλους μας, ο τρόπος που προχωρά αυτός ο τόπος....όσο οι υπόλοιποι
κινούμαστε αδιάφορα και υπνοτισμένα..... Και αφού εσύ "κοιμάσαι όρθιος"γιατί το θρασίμι, ο Άρπαγας να μή σου κουνάει το χέρι....?
Σε έκλεψε,σε φέσωσε ,σε ξεφτίλησε και τώρα ...επειδή έστησε μάντρες σε
καταπατημένες εκτάσεις της πατρίδας μας σε εμπόδισε να έχεις πρόσβαση
στη θάλασσα και να καεί το παιδί σου, η ψυχή σου ... Και σύ κάθεσε
κι ακούς τα φερέφωνά τους, "αυτούς τους τενεκέδες" που έχουν αναλάβει
εργολαβικά την υποστήριξή τους γιατί και ...αυτοί τέτοιοι είναι...."
όμοιος, ομοίω πελάζει". Και μετά Ανόητε μιλάς εσύ για πατρίδα,δημοκρατία,ελευθερία,ιδανικά κ.τ.λ και θέλεις οι άλλοι να σε παίρνουν στα σοβαρά. Έ ...πόσο γελοίο σε κατάντησαν.. Πατρίδα ,πόσο υποφέρω όσο βλέπω την ρηχότητα των παιδιών σου...
Οι κάτοικοι στην Ανατολική Αττική πονούν και δεν ξεχνούν. Νωρίς το πρωί
του Σαββάτου, ανήρτησαν πανό στην Αργυρή Ακτή με το μήνυμα «Ούτε
συγγνώμη, ούτε ντροπή, στις στάχτες φωνάζουν οι νεκροί».
Έντεκα
ημέρες μετά την τραγωδία στην Ανατολική Αττική ο πόνος είναι βουβός και
κάποιοι συνεχίζουν να απαιτούν την απόδοση ευθυνών.
Δύο σοροί από τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι, δεν έχουν αναζητηθεί από
συγγενικό τους πρόσωπο. Σύμφωνα με την Πυροσβεστική, υπάρχει γεννετικό
υλικό των δύο ανθρώπων αλλά δεν έχουν προσέλθει συγγενείς τους για να
γίνει η ταυτοποίηση και παραμένουν στα αζήτητα. Αναλυτικά στην ενημέρωσή της η πυροσβεστική σημειώνει: «Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών
Ερευνών της Ελληνικής Αστυνομίας ο αριθμός των ταυτοποιημένων νεκρών
ανέρχεται στους 81. Υπάρχουν επίσης, δύο μη αναγνωρίσιμοι σοροί με διαθέσιμο DNA, οι οποίοι δεν έχουν αναζητηθεί από συγγενικά τους πρόσωπα. Στους παραπάνω, προστίθεται ο αριθμός τεσσάρων ατόμων οι οποίοι κατέληξαν νοσηλευόμενοι σε νοσοκομεία της Αττικής. Ένα άτομο υπολογίζεται ως αγνοούμενο, με βάση την υποβολή επίσημης δήλωσης από φιλικό του πρόσωπο» Σημειώνεται πάντως πως οι νεκροί στο σύνολό τους ανέρχονται στους 87
καθώς υπάρχουν δύο αταυτοποίητες σοροί στις οποίες έχει βρεθεί δείγμα
από δύο άλλους ανθρώπους. Οι έρευνες της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών συνεχίζονται για
την ταυτοποίηση και κάποιων τελευταίων δειγμάτων που έχουν απομείνει στο
νεκροτομείο. Οι Αρχές εκτιμούν ότι πιθανότατα πρόκειται για τον έναν που δεν έχει
ταυτοποιηθεί ακόμα και δεν αποκλείεται κάποια από τα τελευταία δείγματα
να ανήκουν σε ήδη ταυτοποιημένους νεκρούς. Ωστόσο, θα εξαντληθούν όλες οι έρευνες για την περίπτωση που μπορεί
να υπάρχει και κάποιος άλλος νεκρός που δεν έχει δηλωθεί μέχρι στιγμής
από κάποιους οικείους του, πράγμα το οποίο, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις,
έχει μικρές πιθανότητες. Παραμένουν 10 εγκαυματίες στις ΜΕΘ -Νοσηλεύονται 41 άτομα Άλλος ένας εγκαυματίας, από τις πυρκαγιές στην ανατολική Αττική, πήρε σήμερα εξιτήριο από το νοσοκομείο «Σισμανόγλειο». Σύμφωνα με την ενημέρωση από το υπουργείο Υγείας, εξακολουθούν να
νοσηλεύονται σε νοσοκομεία της Αττικής 41 εγκαυματίες, από τους οποίους
οι δέκα σε Μονάδες Εντατικής Θεραπείας. Επίσης, ένα παιδί παραμένει στο
Νοσοκομείο Παίδων «Η Αγία Σοφία», σε καλή κατάσταση. Διαβάστε και αυτό: Είχαμε ένα παιδάκι καμένο δίπλα μας και τη μητέρα του - Τρέχανε παντού όλοι Συγκλονίζουν οι δηλώσεις πυρόπληκτων στην κάμερα του ΣΙΓΜΑ https://www.madata.gr/epikairotita/social/632622-mati-stoys-87-oi-nekroi-mysthrio-me-dyo-apanthrakomenes-soroys.html
.png "English"){kind=small}
