Ο Νίκος Φώσκολος του Ροβέρτου και της Εριφίλης (26 Νοεμβρίου 1927/3 Μαρτίου 1927 σύμφωνα με το δημοτολόγιο[1] - 30 Οκτωβρίου 2013) ήταν σύγχρονος Έλληνας συγγραφέας, μυθιστοριογράφος, σεναριογράφος και κριτικός του ραδιοφώνου και του θεάτρου και σκηνοθέτης του κινηματογράφου και της τηλεόρασης
Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 26 Νοεμβρίου του 1927. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών χωρίς όμως να λάβει πτυχίο. Αρχικά δούλεψε ως δημοσιογράφος, (στη δεκαετία 1950-1960), στις εφημερίδες "Εμπρός" και "Ανεξάρτητος Τύπος" κάνοντας ελεύθερο και καλλιτεχνικό ρεπορτάζ και γράφοντας κινηματογραφική κριτική[2]. Από πολύ νωρίς ασχολήθηκε με τη συγγραφή αστυνομικού μυθιστορήματος. H ραδιοφωνική εκπομπή «Αστυνομικές ιστορίες του Νίκου Φώσκολου» αποτέλεσε το πρώτο του ραδιοφωνικό σήριαλ που είχε πολύ μεγάλη επιτυχία και όταν εκδόθηκε ήταν το μπεστ-σέλερ της εποχής.[3]Στη δεκαετία του 1960 ξεκινά ως θεατρικός συγγραφέας και κριτικός συγγράφοντας περισσότερα από 10 θεατρικά έργα και πολλά ραδιοφωνικά. Στη συνέχεια μετακινείται στον κινηματογράφο όπου και σεναριογραφεί περισσότερες από 70 ταινίες, κυρίως με τη Φίνος Φιλμ. Το 1971 ασχολείται με επιτυχία με την τηλεόραση, με την ιστορική τηλεοπτική σειρά (δράμα) «Άγνωστος Πόλεμος» που σημείωσε το παγκόσμιο ρεκόρ 92% θεαματικότητας[4], μετά την οποία ακολούθησαν διάφορα ιστορικά και κοινωνικά δράματα όπως τα «Εν Τούτω Νίκα», «Κραυγή των λύκων», «Ρωμανός Διογένης» κ.ά.
Μετά το 1991 οπότε κάνει την εμφάνισή της η ιδιωτική τηλεόραση, συγγράφει τη μεγάλης διάρκειας τηλεοπτική σειρά «Λάμψη» της οποίας η προβολή κράτησε 14 (1991 - 2005) χρόνια, κάνοντας 3457 επεισόδια στο σύνολο. Το 1993 έγραψε την δεύτερη τηλεοπτική σειρά του, το Καλημέρα Ζωή της οποίας η προβολή κράτησε 13 (1993 - 2006) χρόνια κάνοντας 3179 επεισόδια στο σύνολο[5].
Ο Νίκος Φώσκολος ήταν τακτικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Αθηναϊκού Τύπου, καθώς και της Εταιρίας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων. Είχε λάβει τρία βραβεία και ένα κρατικό Βραβείο Σεναρίου για την ταινία «Κοντσέρτο για πολυβόλα» (1968). Από τις ταινίες του έχουν βραβευθεί επίσης: «Οι αδίστακτοι», «Πυρετός στην άσφαλτο» και «Κοινωνία ώρα μηδέν», ενώ η ταινία «Το χώμα βάφτηκε κόκκινο» του Βασίλη Γεωργιάδη, της οποίας έγραψε το σενάριο, προτάθηκε από την Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών για Όσκαρ καλύτερης ξένης ταινίας (1965)[6]. Επίσης είχε τιμηθεί από τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας (2007), από την Ιερά Σύνοδο για την ταινία «Εν Τούτω Νίκα», από την ΕΡΤ, από την οργάνωση Λάιονς, από διάφορους Δήμους, Καλλιτεχνικές Λέσχες, μεταξύ των οποίων και της Αθήνας, σωματεία και άλλες οργανώσεις.
Απεβίωσε στις 30 Οκτωβρίου 2013. Ο Νίκος Φώσκολος ομιλούσε την Αγγλική Γλώσσα και ήταν μόνιμος κάτοικος Αθηνών (Δήμου Ηλιούπολης).
Συγγραφικό έργο
Θεατρικά έργα
- Ο θάνατος θα ξανάρθει(1959)
- Θηλειά στο σκοτάδι (1961)
- Η μαρκησία του λιμανιού (1971)
- Σκέψου πριν αγαπήσεις (1971)
- Ο άγνωστος δολοφόνος (1972)
- Αρμένικο φεγγάρι (1976)
- Πόρνες και πόρνες (1994)
Κινηματογραφικές ταινίες-σενάριο
- Κρυστάλλω (1959)
- Τσακιτζής, ο προστάτης των φτωχών (1960)
- Φλογέρα και αίμα (1961)
- Η κατάρα της μάνας (1961)
- Ο θάνατος θα ξανάρθει (1961)
- Αγάπη και θύελλα (1961)
- Ο γεροδήμος (1962)
- Οργή (1962)
- Πονεμένη μητέρα (1962)
- Οι διεστραμμένοι (1963)
- Το κάθαρμα (1963)
- Όσα κρύβει η νύχτα (1963)
- Οι σταυραετοί (1963)
- Έτσι ήταν η ζωή μου (1963)
- Η κραυγή (1964)
- Είναι μεγάλος ο καημός (1964)
- Ο κράχτης (1964)
- Χωρίς γονείς κι αδέλφια (1964)
- Η προδομένη (1965)
- Το χώμα βάφτηκε κόκκινο (1965)
- Βρώμικη πόλις (1965)
- Δεν μπορούν να μας χωρίσουν (1965)
- Οι εχθροί (1965)
- Οι αδίστακτοι (1965)
- Η αχαριστη (1966)
- Ο άνθρωπος που γύρισε από τον πόνο (1966)
- Δάκρυα για την Ηλεκτρα (1966)
- Κατηγορώ τους ανθρώπους (1966)
- Κοινωνία ώρα μηδέν (1966)
- Ο κατατρεγμένος (1966)
- Κονσέρτο για πολυβόλα (1966)
- Ο μεθύστακας του λιμανιού (1967)
- Πυρετός στην άσφαλτο (1967)
- Οι σφαίρες δε γυρίζουν πίσω (1967)
- Το παρελθόν μιας γυναίκας (1968)
- Αγάπη και αίμα (1969)
- Όταν η πόλις πεθαίνει (1969)
- Ορατότης μηδέν (1969)
- Ο πρόσφυγας (1969)
- Η λεωφόρος της προδοσίας (1969)
- Η ζούγκλα των πόλεων (1970)
- Εν ονόματι του νόμου (1970)
- Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα (1970)
- Υπολοχαγός Νατάσα (1970)
- Ο μεγάλος ένοχος (1970)
- Αυτοί που ξέχασαν τον όρκο τους (1971)
- Εσχάτη προδοσία (1971)
- Ο δρόμος των ηρώων (1971)
- Κατάχρησις εξουσίας (1971)
- Με φόβο και πάθος (1971)
- Έρωτας και προδοσία (1972)
- Αιχμάλωτοι του μίσους (1972)
- Οι γενναίοι πεθαίνουν δυο φορές (1973)
- Τα χρόνια της οργής (1973)
- Το κόκκινο τρένο (1982)[7]
ΝΙΚΟΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ: Ο ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΥΘΜΕΝΗ ΦΑΝΤΑΣΙΑ!...
Γράφει ο Κ.Π.
Αγαπητό Fimotro,
Το Νίκο Φώσκολο τον γνώρισα προσωπικά τη 10ετία του '80. Μέχρι τότε, μου ήταν γνώριμος μέσα από τις ταινίες του και το συγγραφικό του έργο. Τύχη αγαθή με έφερε να τον γνωρίσω μέσω της...
Έλλης Φώσκολου πρώην συζυγός του. Με την Έλλη πορευτήκαμε μαζί μέσα στην ΕΡΤ για πολλά χρόνια από διαφορετικό μετερίζι. Αυτή στο ραδιόφωνο, εγώ στην τηλεόραση.
Από το ραδιόφωνο Άλλωστε είχε ξεκινήσει και ο Νίκος και έτσι ερωτεύτηκαν. Μετά το '81 και την ανάληψη της εξουσίας από το ΠΑΣΟΚ ο Νίκος Φώσκολος, παρά τη δόξα και τις μεγάλες κινηματογραφικές επιτυχίες ήταν κόκκινο πανί για το Σοσιαλιστικό Κίνημα. Τον θεωρούσαν ακροδεξιό και «χουντικό», γιατί είχε γράψει και σκηνοθετήσει μια από τις μεγαλύτερες τηλεοπτικές επιτυχίες της εποχής, «Τον Άγνωστο πόλεμο».
Την εποχή εκείνη, το 1982, χωρίς τηλεοπτική εργασία και τον κινηματογράφο στην εντατική, αντιμετώπιζε, πολύ σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Μια μέρα λοιπόν μου έφερε στο γραφείο διάφορα σενάρια, για να τα προωθήσω κάποια, στην κρατική τηλεόραση-μοναδική τότε. Όταν άκουγαν για Φώσκολο, έβγαζαν «καντήλες». Προσπάθησα με ψευδώνυμο να περάσω κάτι, αλλά ήταν αδύνατον.Όλα τα σενάρια του Νίκου το ένα καλύτερο από το άλλο. Η φαντασία του και η ευρηματικότητά του, μου θύμιζε Ιούλιο Βερν.
Ερχότανε στο γραφείο μου και καθόταν πολλές ώρες να μου περιγράφει, φανταστικές ιστορίες της στιγμής και άλλες που είχε γράψει. Ο ίδιος ότι έγραφε η φανταζόταν το ζούσε με πάθος. Πρώτα το έπαιζε ο Νίκος Φώσκολος και μετά έδινε το ρόλο στον καλλιτέχνη. Μου μιλούσε για το παραπονό του που ήταν κομμένος από την τηλεόραση. Μου μιλούσε για δεκάδες αριστερούς και Πασόκους που είχε αναδείξει, αλλά αυτοί τον ξέχασαν. Αυτό ήταν το μεγάλο του παράπονο. Τον Κουτσομύτη μου έλεγε τον είχα βοηθό μου, στον Άγνωστο πόλεμο, ήταν χουντικός;
Μια μέρα μου έφερε ένα σενάριο, που είχε γράψει για τον κινηματογράφο. Ελλείψει χρημάτων η ταινία δεν γυρίστηκε. Ο Νίκος επί μία ώρα είχε παίξει όλους τους ρόλους των πρωταγωνιστών. Ήταν ευρηματικός, χαρισματικός, παραστατικός, με μια απύθμενη φαντασία χωρίς τέλος. Αυτό το πάθος του με έκανε να του δώσω εντολή, να μου γράψει μερικά σενάρια με τον τίτλο «εμπρηστές» η «άγρια καταδίωξη» όπως το είχε ονομάσει.
Την επόμενη μέρα έφερε το συμβόλαιο από τον παραγωγό της ταινίας και υπογράψαμε να γίνει τηλεοπτική σειρά. Συμφωνήσαμε να μου γράψει τα πρώτα 15 επεισόδια για τα οποία θα έπαιρνε 350 χιλιάδες δρχ. Μέσα στις επόμενες 10 μέρες ο Νίκος Φώσκολος μου έφερε 12 σενάρια. Όταν πήρε τα χρήματα, είδα στα μάτια του, αυτό που κάποιος έχει στερηθεί, και ξαφνικά, παίρνει οξυγόνο και γεμίζει αισιοδοξία. Tο '90 άλλαξε η κατάσταση, «οι εμπρηστές» πήραν το ΟΚ για να ξεκινήσουν γυρίσματα. Δεν ξεκίνησαν ποτέ, γιατί ο Νίκος Φώσκολος είχε μετακομίσει στον ΑΝΤ1. Στο έργο αυτό, ήταν ο μόνος που μπορούσε να του δώσει λάμψη και ζωή. Τι να πρωτοθυμηθώ από το Νίκο Φώσκολο.
Καλό σου ταξίδι ΝΙΚΟ!
- Νίκος Φώσκολος Ταινίες
.png "English"){kind=small}
.gif)
