Ποίημα:Σ' ένα καφενεδάκι,

                                         Στην Φωτογραφία,

Κλεοπάτρα Παναγιωσούλη, Ντένης Κονταρίνης, Γαβριήλ Παναγιωσούλης 

           

Σ’ ένα καφενεδάκι.

Δεν υπάρχει σήμερα ζωή χωρίς τεχνολογία,

Μέσα απ’ την οθόνη μίλησα μαζί σου,

Σε συνάντησα, μα ποτέ δεν σε είδα.

Κοιτάζοντας την άψυχη οθόνη

Πατώντας τα κουμπιά του πληκτρολογίου μου

Ήρθε η μέρα ν’ αποδείξεις τα λόγια σου.

                        ***

Σ’ ένα καφενεδάκι στο κέντρο της πόλης το ραντεβού μας,

Πλησίασα το καφενεδάκι, ένα χαμόγελο άνθιζε στα χείλη μου

Δοκίμασα να σοβαρευτώ

Πεταλούδες φτερούγιζαν στο στομάχι μου

Το ημίφως μου έδινε στα νεύρα.

Κάθισα στο τραπέζι όπως είχαμε συμφωνήσει,

Ακούμπησα το κόκκινο τσαντάκι

Κι οι οπτασίες αγνώστων σκιών τρεμόσβηναν απ’ τα καντήλια

                        ***

Έκανε ζέστη, ιδρώτας έτρεχε απ το πρόσωπό μου,

Μουσκεύοντας τα χέρια μου.

Κοίταξα γύρω μου, υπήρχαν κι άλλα τρεμοσβήνοντας

Καντήλια,

Μια ατμόσφαιρα μυστηρίου ή αβεβαιότητας μ’ έπνιγε,

Τακτικά έπινα τον καφέ μου σ’ αυτό το καφενεδάκι.

Η απόσταση απ’ την είσοδο στο τραπέζι φαινόταν ατελείωτη,

Άρα ήταν πάντα τόσο μεγάλη;

                        ***

Περίμενα και περίμενα, περιμένοντας  να σε δω

Αλλά ποιος να ήσουν εσύ;

Περίμενα και περίμενα,

Είμαι τόσο ευτυχισμένη που περίμενα!

                        ***

Κλεοπάτρα Παναγιωσούλη

πηγή:http://makant.blogspot.gr/

Παύλος ο καλός ο μαθητής.......

Εγώ τώρα τι σχόλιο να κάνω;

Αυτό πρέπει να το κάνουν οι δύο

κύριοι δεξιά της φωτογραφίας και

ιδίως ό ένας ο κύριος Γαβριήλ διότι

νομίζω το..μήλο έπεσε ακριβώς κάτω

από την..μηλιά όπως λέμε!!!

Και βεβαίως οι φίλοι του blog μας

που παρακολουθούν και ξέρουν...

Ανάρτηση από:dimiourgia-epikinonia.blogspot.gr