Αφιέρωμα στον λαϊκό τραγουδιστή Χρηστάκη Σύρπο (1924-1981) ~ ΠΡΩΤΗ ΕΙΔΗΣΗ

Κυριακή 3 Μαρτίου 2013

Αφιέρωμα στον λαϊκό τραγουδιστή Χρηστάκη Σύρπο (1924-1981)

Κυριακή, Μαρτίου 03, 2013 Μουσική No comments

Λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης, που άφησε εποχή τα χρόνια της δικτατορίας για το ερμηνευτικό του ταμπεραμέντο και τις φιγούρες του στην «πίστα». Αποκλήθηκε «Τζόνι Χάλιντεϊ» της Ελλάδας. Μεγάλες του επιτυχίες τα τραγούδια Παίζουν τα μπαγλαμαδάκια και Θα ζήσω ελεύθερο πουλί, που ακούγονται μέχρι σήμερα.
Ο Χρήστος Σύρπος, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε το 1924 στην Κωνσταντινούπολη. Ήρθε οικογενειακώς στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Δράμα, όπου δούλεψε αρχικά ως υδραυλικός. Στο τραγούδι μπήκε με την προτροπή και τη βοήθεια του ρεμπέτη Κώστα Καπλάνη.
Στο διάστημα 1950 - 1967 τραγουδούσε «σεκόντο» (δεύτερη φωνή) και έπαιζε κιθάρα και μπαγλαμαδάκι δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού (Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια κ.ά.), τόσο στη δισκογραφία, όσο και στο πάλκο. Από το 1967 ξεκίνησε σόλο καριέρα με μεγάλη επιτυχία. Ήταν το πρώτο όνομα στα μαγαζιά της παραλίας (Δειλινά κλπ.) και διασκέδαζε τους θαμώνες τους μέχρι πρωίας. Είχε τη συνήθεια να τραγουδάει ξαπλωμένος ανάσκελα στην «πίστα», ενώ τον σκέπαζαν οι σωροί από τα σπασμένα πιάτα.
Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήρθε στα μέσα του 1960 με το τραγούδι των Ζαφειρίου/Γαβαλά Να χαρείς τα μάτια σου καλέ. Στη συνέχεια, με τη χαρακτηριστική «κοφτή» ερμηνεία του θα αναβιώσει το Έμαθα πως είσαι μάγκας, Η Γάτα και θα συνεχίσει δυναμικά με το Πουλί, Στις ταβέρνες τριγυρνάς και Παίζουν τα μπαγλαμαδάκια.
Μετά τη Μεταπολίτευση περιέπεσε σε αφάνεια, καθώς τα μουσικά γούστα είχαν αλλάξει. Κυρίαρχη θέση είχαν τώρα το πολιτικό τραγούδι και το ελαφρολαϊκό. Ο Χριστάκης ξεχασμένος τραγουδούσε για τα προς το ζην σε λαϊκό κέντρο της Καβάλας, όταν τον βρήκε το πρώτο εγκεφαλικό. Άφησε την τελευταία του πνοή την 1η Ιουνίου 1981 στο ΙΚΑ Θεσσαλονίκης. Η κηδεία του έγινε στην Καβάλα, με τη συνδρομή φίλων και θαυμαστών του.

Διαβάστε περισσότερα: http://www.sansimera.gr/biographies/375#ixzz2MUhMb8Ol

Ο Χρήστος Σύρπος ή γνωστότερος ως Χρηστάκης, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1924 και μεγάλωσε στη Δράμα, όπου άσκησε το επάγγελμα του υδραυλικού.
Στο τραγούδι μπήκε με την προτροπή και τη βοήθεια του ρεμπέτη Κώστα Καπλάνη. Στο διάστημα 1950 – 1967 τραγουδούσε «σεκόντο» (δεύτερη φωνή) και έπαιζε κιθάρα και μπαγλαμαδάκι δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού όπως Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια κ.ά.
Ήταν το πρώτο όνομα στα μαγαζιά της παραλίας και διασκέδαζε τους θαμώνες μέχρι το πρωί! Είχε τη συνήθεια να τραγουδάει ξαπλωμένος στην πίστα, ενώ τον σκέπαζαν οι σωροί από τα σπασμένα πιάτα…! Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήρθε στα μέσα του 1960 με το τραγούδι των Ζαφειρίου &Γαβαλά ”Να χαρείς τα μάτια σου καλέ”.

Στη συνέχεια, η επιτυχία συνεχίστηκε με τη χαρακτηριστική ερμηνεία του στα τραγούδια: ” Έμαθα πως είσαι μάγκας”, ”Η γάτα”, ”Πουλί”, ”Στις ταβέρνες τριγυρνάς” και ”Παίζουν τα μπαγλαμαδάκια”.

http://www.youtube.com/watch?v=uw41tW9eKbA

Μετά τη Μεταπολίτευση περιέπεσε σε αφάνεια, καθώς τα μουσικά γούστα είχαν αλλάξει. Κυρίαρχη θέση είχαν τώρα το πολιτικό τραγούδι και το ελαφρολαϊκό.

Ο Χρηστάκης ξεχασμένος τραγουδούσε για τα προς το ζην σε λαϊκό κέντρο της Καβάλας, όταν τον βρήκε το πρώτο εγκεφαλικό. Άφησε την τελευταία του πνοή την 1η Ιουνίου 1981 στο ΙΚΑ Θεσσαλονίκης. Η κηδεία του έγινε στην Καβάλα, με τη συνδρομή φίλων και θαυμαστών του.

Δισκογραφία:

Πενιές καημοί και όνειρα (1968)
Τα κέφια του Χρηστάκη (1969)
Χρηστάκης 2 (1969)
Οι Επιτυχίες μου (1976)
Μάθημα πρώτον (1976)
Τα λαϊκά του Χρηστάκη (1985)
Παίζουν τα μπαγλαμαδάκια (1994)
Για πάντα (1995)
Μεγάλες επιτυχίες (1997)
Ομώνυμο (1997)
Ξενύχτη με φωνάζουνε (1998)
Greatest hits (2001)
Θα ζήσω ελεύθερο πουλί (2002)

Πηγές: www.wikipedia.org, www.sansimera.gr
Επιμέλεια-Προσαρμογή: Χριστίνα Κωσταβάρα
- See more at: http://www.tralala.gr/Mousikes-Biografies-Xrhstakhs-Xrhstos-Surpos/#sthash.gVjhx66O.dpuf

Σαν σήμερα "έφυγε" ο λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης Χρηστάκης (βίντεο)

Λαϊκός τραγουδιστής και συνθέτης, που άφησε εποχή τα χρόνια της δικτατορίας για το ερμηνευτικό του ταμπεραμέντο και τις φιγούρες του στην «πίστα». Αποκλήθηκε «Τζόνι Χάλιντεϊ» της Ελλάδας. Μεγάλες του επιτυχίες τα τραγούδια «Παίζουν τα μπαγλαμαδάκια» και «Θα ζήσω ελεύθερο πουλί», που ακούγονται μέχρι σήμερα.

Ο Χρήστος Σύρπος, όπως ήταν το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε το...1924 στην Κωνσταντινούπολη. Ήρθε οικογενειακώς στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκε στη Δράμα, όπου δούλεψε αρχικά ως υδραυλικός. Στο τραγούδι μπήκε με την προτροπή και τη βοήθεια του ρεμπέτη Κώστα Καπλάνη.

Στο διάστημα 1950 - 1967 τραγουδούσε «σεκόντο» (δεύτερη φωνή) και έπαιζε κιθάρα και μπαγλαμαδάκι δίπλα στα μεγαλύτερα ονόματα του λαϊκού τραγουδιού (Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια κ.ά.), τόσο στη δισκογραφία, όσο και στο πάλκο. Από το 1967 ξεκίνησε σόλο καριέρα με μεγάλη επιτυχία. Ήταν το πρώτο όνομα στα μαγαζιά της παραλίας («Δειλινά» κλπ) και διασκέδαζε τους θαμώνες τους μέχρι πρωίας. Είχε τη συνήθεια να τραγουδάει ξαπλωμένος ανάσκελα στην «πίστα», ενώ τον σκέπαζαν οι σωροί από τα σπασμένα πιάτα.

Η πρώτη μεγάλη επιτυχία του ήρθε στα μέσα του 1960 με το τραγούδι των Ζαφειρίου/Γαβαλά «Να χαρείς τα μάτια σου καλέ». Στη συνέχεια, με τη χαρακτηριστική «κοφτή» ερμηνεία του θα αναβιώσει το «Έμαθα πως είσαι μάγκας», «Η γάτα» και θα συνεχίσει δυναμικά με το «Πουλί», «Στις ταβέρνες τριγυρνάς» και «Παίζουν τα μπαγλαμαδάκια».

Μετά τη Μεταπολίτευση περιέπεσε σε αφάνεια, καθώς τα μουσικά γούστα είχαν αλλάξει. Κυρίαρχη θέση είχαν τώρα το πολιτικό τραγούδι και το ελαφρολαϊκό. Ο Χριστάκης ξεχασμένος τραγουδούσε για τα προς το ζην σε λαϊκό κέντρο της Καβάλας, όταν τον βρήκε το πρώτο εγκεφαλικό. Άφησε την τελευταία του πνοή την 1η Ιουνίου 1981 στο ΙΚΑ Θεσσαλονίκης. Η κηδεία του έγινε στην Καβάλα, με τη συνδρομή φίλων και θαυμαστών του
sansimera.gr

Χρηστάκης

Από retroDB

Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ημερομηνία γέννησης: 1924
Ημερομηνία θανάτου: 1 Ιουνίου 1981

Ελληνικές τηλεοπτικές σειρές στις οποίες έχει παίξει:

Ελληνικές κινηματογραφικές ταινίες στις οποίες έχει παίξει:

Article	Έτος
Ας με κρίνουν οι ένορκοι	1969
Για ποιόν χτυπά η... κουδούνα	1968
Γραφείο συνοικεσίων (1956)	1956
Η προεδρίνα	1972
Κατηγορούμενη απολογήσου	1968
Ο Σταύρος είναι πονηρός	1970
Ο απίθανος	1970
Ο τυχεράκιας (1968)	1968
Πήρε ο άνεμος τα όνειρά μου	1968
Πικρή μου αγάπη	1964
Το τελευταίο αντίο (1969)	1969

retrodb.gr/wiki/index.php

Ζακ Ιακωβίδης & Μιχάλης Γαβριηλίδης, Το πουλί [με τον Χρηστάκη]

Το πουλί

Στίχοι: Μιχάλης Γαβριηλίδης
Μουσική: Ζακ Ιακωβίδης

Δεν θέλω μόνιμη αγκαλιά δεν θέλω μόνιμα φιλιά
δεν θέλω έλεγχο τι κάνω και που πάω.
Τi ώρα γύρισα εχθές, με ποιες αλήτευα προχθές
τέτοια σκλαβιά δεν την μπορώ δεν τη βαστάω.

Θα ζήσω ελεύθερο πουλί κι όχι κορόιδο στο κλουβί
για μια μονάχα θηλυκιά να κελαηδάω.
Θα χτίσω είκοσι φωλιές κι άμα γουστάρω αγκαλιές
από κανάρα σε κανάρα θα πετάω.

Θέλει η ζωή μας αλλαγές και ας τσαντίζονται πολλές
δεν δίνω φράγκο κάθε μια τι θα μου σούρει.
Και το πουλί για να τραφεί πρέπει ν' αλλάζει τη τροφή
κι όχι σκέτο κανναβούρι, κανναβούρι.

Θα ζήσω ελεύθερο πουλί κι όχι κορόιδο στο κλουβί
για μια μονάχα θηλυκιά να κελαηδάω.
Θα χτίσω είκοσι φωλιές κι άμα γουστάρω αγκαλιές
από κανάρα σε κανάρα θα πετάω.

http://www.translatum.gr/forum

Στα μέσα του 1973 ο Άκης Πάνου συνεργάστηκε για πρώτη (και δυστυχώς τελευταία) φορά με τον Στέλιο Καζαντζίδη, γράφοντας έξι μοναδικά τραγούδια που έμειναν στην ιστορία και στις αρχές του 1974 κυκλοφόρησαν σε δίσκο 33 στροφών με τον τίτλο «Η ζωή μου όλη». Λίγο αργότερα, ο συνθέτης πήρε τα τέσσερα από τα έξι, έγραψε άλλα τέσσερα για τη Λίτσα Διαμάντη (καθώς είχε υπογράψει συμβόλαιο για να της δώσει κάποια τραγούδια), έδωσε από δύο στον Χρηστάκη και στον σχετικά άγνωστο Γιάννη Θυμάκη κι εξέδωσε ένα μεγάλο δίσκο με τίτλο «Αλήθειες».

Το να αναφερθώ στα τραγούδια που λέει ο Καζαντζίδης είναι εντελώς περιττό, αφού η ιστορία τα έχει κατατάξει στην κορυφή της λαϊκής μουσικής μας κι επιπλέον το είχα κάνει όταν παρουσίασα το άλμπουμ «Η ζωή μου όλη» μέσα από το blog. Θα ήθελα να σταθώ σε κάποια από τα υπόλοιπα και ιδιαίτερα σε δύο που λέει η Διαμάντη: «Και τότε» και «Εκείνα που δε λέγονται». Στην εποχή τους δεν ακούστηκαν ιδιαίτερα, όμως αρκετά χρόνια αργότερα άρχισαν να κερδίζουν έδαφος και ειδικά το πρώτο αποτελεί «εθνικό ύμνο» για τους φίλους του λαϊκού τραγουδιού. Δεν υστερεί βεβαίως και το δεύτερο, ένα εξαιρετικό ζεϊμπέκικο που φέρει τη σφραγίδα του δημιουργού του και τη μοναδική φωνή της Λίτσας Διαμάντη.

Από εκεί και πέρα, πολύ καλή είναι η ερμηνεία του Θυμάκη στα «Η ζωή πικροθάλασσα» (σπουδαίο και «αδικημένο» κομμάτι) και «Το γιατάκι μου», ενώ τη δική του πινελιά βάζει ο αείμνηστος Χρηστάκης (Χρήστος Σύρπος) με δυο «αλέγκρο» τραγούδια. Το ένα από αυτά - «Η Κικίτσα»- ηχογραφήθηκε με την ίδια μουσική αλλά με διαφορετικούς στίχους δυο χρόνια αργότερα με τον τίτλο «Ο παίχτης» στο δίσκο «Μάθημα πρώτον», όπου κι εκεί το ερμήνευσε ο Χρηστάκης.

Στο οπισθόφυλλο ο Άκης Πάνου αναφέρει όλους τους συντελεστές του δίσκου τους οποίου κι ευχαριστεί «δια την συνεργασία». Παραγωγός ήταν ο Αχιλλέας Θεοφίλου και η ηχογράφηση έγινε στα στούντιο της Columbia με ηχολήπτη τον Τάκη Φιλιππίδη.

Τα τραγούδια του δίσκου

Μίσος (Στ. Καζαντζίδης)

Με φιλιά μερώνει μόνο (Λ. Διαμάντη)

Η ζωή μου όλη (Στ. Καζαντζίδης)

Το γιατάκι μου (Γ. Θυμάκης)

Εκείνα που δε λέγονται (Λ. Διαμάντη)

Η Κικίτσα (Χρηστάκης)

Οι μισοί καλοί (Στ. Καζαντζίδης)

Και τότε (Λ. Διαμάντη)

Τα όνειρα χτίζονται (Στ. Καζαντζίδης)

Αυτός που πέρασε (Λ. Διαμάντη)

Η ζωή πικροθάλασσα (Γ. Θυμάκης)