Το δικό μου κανάλι

Το δικό μου κανάλι
You tube

Τετάρτη 2 Δεκεμβρίου 2015

Αφιέρωμα στον μήνα Δεκέμβριο: ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ ΠΟΣΕΙΔΕΩΝ




  Ν. ΒΑΡΔΙΑΜΠΑΣΗΣ
Αττικός μην 12 Δεκεμβρίου - 10 Ιανουαρίου                       
Ετυμολογία Δεκέμβριος από το Δέκα ως Δέκατος μήνας (στο ρωμαϊκό ημερολόγιο), (ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του έτους κατά το Γρηγοριανό Hμερολόγιο και έχει 31 ημέρες. ). Διατήρησε όμως την ονομασία του αυτή και μετά το Διάταγμα του Καρόλου θ' το 1564 που έλεγε ότι ο χρόνος αρχίζει από τον Ιανουάριο. Επίσης ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Κόμμοδος ονόμασε το Δεκέμβριο "Αμαζών" προς τιμή μιας γυναίκας, που είχε την προσωπογραφία της ως Αμαζόνα πάνω στο δαχτυλίδι του. Δεκέμβριος: Από το λατινικό decem (δέκα), λόγω της θέσης που είχε στο αρχαίο ρωμαϊκό ημερολόγιο.
Μεταξύ της 21ης και 22ης Δεκεμβρίου ο ήλιος μπαίνει στο ζώδιο του Αιγόκερω και αρχίζει ο χειμώνας. Η μέρα αυτή, δηλαδή η 22η Δεκεμβρίου, έχει τη μικρότερη διάρκεια από όλες τις μέρες του χρόνου και η νύχτα της 22ης Δεκεμβρίου έχει τη μεγαλύτερη διάρκεια.
λαϊκά ονόματα: λέγεται και Νικολοβάρβαρα (γιατί στις 4 γιορτάζουμε τη γιορτή της Αγίας Βαρβάρας και στις 6 του Αγίου Νικολάου), Χριστουγεννιάτης (γιατί στις 25 γιορτάζουμε τα Χριστούγεννα).
ποντιακή ονομασία: Χριστιαναρτς (Δεκέμβρης)
Ο Δεκέμβριος είναι ονομαστός μήνας για τον ελληνικό λαό για δυο κυρίως αιτίες: για τις χριστιανικές γιορτές του και για το βαρύ κρύο του. Γι' αυτό και σε διάφορες περιοχές της χώρας μας του έχουν δώσει ορισμένα χαρακτηριστικά ονόματα, όπως "Χριστουγεννάς", "Χριστουγεννάρης", (Ρόδος και Πόντος), "Χριστουγεννιάτης" (Λέσβος), "Χριστουγεννίτης" (Χαλκιδική), επειδή γιορτάζονται τα Χριστούγεννα,
Αρχαίες και νέες εορτές: 
Της Αγίας Βαρβάρας (4 Δεκεμβρίου). Σε πολλές πόλεις της Μ. Ασίας «φτιάχνουν μια μεγάλη μελόπιτα, που την τοποθετούν στο τρίστρατο της γειτονιάς. Εκεί πηγαίνει ο ιερέας να την ευλογήσει. Κατόπιν, η νοικοκυρά κόβει την πίτα και τη μοιράζει στους περαστικούς». Η έκθεσις στο τρίστρατο και η προσφορά στον κόσμο θυμίζει τα δείπνα της Εκάτης, που τη λάτρευαν ιδιαίτερα στη Μ. Ασία ως «τριοδίτιν» και «ενοδία» θεά. 
Του Αγίου Νικολάου (6 Δεκεμβρίου). Είναι ο προστάτης των ναυτιλλομένων. Σύμφωνα με τις παραδόσεις, «τα ρούχα του είναι πάντοτε βρεγμένα από την άλμη και τα γένια του στάζουν θάλασσα..». Είναι ο κύριος των ανέμων και της τρικυμίας. 
Του Αγίου Σπυρίδωνα (12 Δεκεμβρίου). Τιμάται κατεξοχήν στην Κέρκυρα. 
Λαογραφία: Οι Καλικάντζαροι ή Λυκοκάντζαροι (Αρκαδία, Μεσσηνία) ή διαπλεκόμενοι στη σημερινή τους εκδοχή, είναι κρυμμένοι μέσα στη γη, πελεκώντας τους στύλους που τη στηρίζουν. Βγαίνουν το Δωδεκαήμερο (25 Δεκ.-6 Ιαν.) και πειράζουν τους ανθρώπους της οικουμένης. Είναι μαυριδεροί, τριχωτοί, με κόκκινα μάτια, με τράγινα πόδια. Οι δαίμονες-Καλλικάντζαροι ταυτίζονται με τις δαιμονικές Κήρες των αρχαίων. Είναι «μαύροι, άσχημοι, με κόκκινα μάτια και τριχωτό σώμα». Στην Κύπρο ονομάζονται... Πλανήταροι (!) «Εκεί τους κάνουν ξεροτήγανα για να τους καλοπιάσουν». 
Κάλαντα: «Χριστός γεννιέται, σα γήλιος φέγγει σα νιο φεγγάρι, σαν παλικάρι. Κυρά Θεοτόκο εκοιλοπόνα, εκοιλοπόνα και παρεκάλιε! μαμή να πάτε, μαμή να φέρτε» (Θράκη) Στα κάλαντα τα παιδιά κρατούν καραβάκι. «Το καράβι αυτό -μας πληροφορεί ο Κυριακίδης- ενθυμίζει το πραγματικόν πλοίον, το οποίον κατά την εορτήν των Ανθεστηρίων στας Αθήνας εφέρετο επί τροχών επαναφέρον τον Διόνυσον, τον θεόν της βλαστήσεως» (βλ. Στ. Κυριακίδη, Γλώσσα και λαϊκός πολιτισμός, Αθήναι 1946, σ. 71). Χριστούγεννα. «Χριστός γεννιέται, Σα γήλιος φέγγει» (Κάλαντα Θράκης). 
Αρχαίες εορτές: Το 354 μ.Χ. ορίζεται στη Ρώμη η 25η Δεκεμβρίου - η γενέθλιος ημέρα του Μίθρα, του «αήττητου Ηλίου» -ως ημέρα εορτής των Χριστουγέννων, επειδή ο Χριστός λατρεύεται πλέον ως "ο φέρων το φως" το αληθινό, υποκαθιστώντας τους ηλιακούς θεούς της ειδωλολατρίας. Στην αρχαιότητα γιόρταζαν, την ίδια μέρα, τη γέννηση του Θείου Βρέφους Λικνίτη (λίκνο: κούνια) στους Δελφούς, που ήταν ο Διός Νύσος: Διό-νυσος, ο υιός του Θεού, του Θείου Βρέφους Αιώνα στην Αλεξάνδρεια, του Θείου Βρέφους Πλούτου στην Ελευσίνα ου συμβόλιζε τον πλούτο της χρονιάς, κατά το «Εκανε κι η Ελευσίνα στάρι». κ.ά., με πάνδημες γιορτές, διασκεδάσεις και ξεφαντώματα. 
Προετοιμασίες: Γουρουνοχαρές και χοιροσφάγια, καθόσον οι μοσχαροκεφαλές ανήκουν στο απώτερο παρελθόν. 
Οιωνοί και μαντείες: Γίνονται υδατομαντείες, λεκανομαντείες, αριθμομαντείες και κατοπτρομαντείες. 

ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ-ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ ΒΑΧΤΣΑΒΑΝΗΣ Π
Στο ρωμαϊκό ημερολόγιο του Ρωμύλου ήταν ο 10ος μήνας (ντέτσεμ = δέκα) κι έχει 31 ημέρες. Η 21η του μήνα είναι η μικρότερη ημέρα του χρόνου, το «χειμερινό ηλιοστάσιο». Αντιστοιχεί προς τον Ποσειδώνα των αρχαίων. Θεωρείται ο ψυχρότερος μήνας του χρόνου. Λέγεται Χριστουγεννάς ή Χριστουγεννάρης ή Χριστουγεννιάτης (λόγω της μεγάλης γιορτής της χριστιανοσύνης), Γιορτινός (λόγω των πολλών θρησκευτικών γιορτών), Αϊ-Νικολιάτης ή Παππού-Νικόλας ή Νικολοβάρβαρα (από τη γιορτή του Αγ. Νικολάου & της Αγ. Βαρβάρας), Άσπρος μήνας ή Ασπρομηνάς, και Χιονιάς. Στη Μεσσηνία επιθυμούν πολλά χιόνια την ημέρα των Χριστουγέννων, που τα ονομάζουν Χριστόχιονα. Αρέσει πολύ στα παιδιά ο Δεκέμβρης, για τα χιόνια, τον χιονοπόλεμο, τον χιονάνθρωπο, τις διακοπές των σχολείων, τα κάλαντα και τα δώρα.
ΕΡΓΑΣΙΕΣ:
                Επιδιόρθωση στάβλων.
                Καθάρισμα χωραφιών από θάμνους.
                Φυτεύουμε κρεμμυδάκια.
                Σκέπασμα κυψελών.
                Αρχίζει η γαλακτοπαραγωγή.
                Τελειώνει το καθάρισμα του κρασιού κι ανοίγουν τα βαρέλια.
                ΕΘΙΜΑ-ΠΡΟΛΗΨΕΙΣ:
                ΟΙ ΚΑΛΙΚΑΝΤΖΑΡΟΙ: Τους συναντάμε με πολλά ονόματα: καλιβρούσηδες, καλακάντζουρα, λυκοκάντζαροι, κακανθρωπίσματα, παγανά &  εξαποδώ.
Όντα δαιμονικά, άσχημοι, μαύροι, με μάτια κόκκινα, τριχωτοί, με πόδια τραγίσια, ήταν τα κυρίαρχα όντα του Δωδεκαημέρου, πειράζοντας τους ανθρώπους από την παραμονή των Χριστουγέννων, όταν αφήνοντας τα έγκατα της γης, έβγαιναν στο απάνω κόσμο, μέχρι την παραμονή των Θεοφανίων, οπότε περίτρομοι έφευγαν στην παρουσία του παπά που άγιαζε. Όλο τον χρόνο πολεμούν με τα τσεκούρια να κόψουν το δέντρο που βαστάει τη γη, όταν όμως πλησιάζει η στιγμή που θα το κόψουν τελείως, μια τσεκουριά μένει, βγαίνουν στη γη να κάνουν σκανδαλιές, περιμένοντας ότι θα πέσει πια μόνο του, όμως γεννάται ο Χριστός και αμέσως το δέντρο ξαναγίνεται.
                Μπαίνουν στα σπίτια απ' τις καμινάδες που η φωτιά τους έχει σβήσει.
                Αρχηγός τους είναι ο Μαντρακούκος, που είναι κουτσός κι άγριος και ο πιο επικίνδυνος απ' όλη την ομάδα. Ακολουθεί ο Μαγάρας, με την τεράστια κοιλιά του, ο οποίος μαγαρίζει όλα τα φαγητά και τα γλυκά. Επίσης έρχεται ο Κωλοβελόνης, που είναι αδύνατος και σουβλερός σα μακαρόνι και περνά από κλειδαρότρυπες και χαραμάδες. Άλλος είναι ο Κοψαχείλης με τεράστια κοφτερά δόντια, που κρέμονται από το στόμα του. Κανένας δεν μοιάζει με τον άλλο και έχει ο καθένας το κουσούρι του.
                Για να εξευμενίσουν οι άνθρωποι τα πειρακτικά αυτά πλάσματα, άφηναν γλυκά σ' ένα σημείο του σπιτιού ή προσπαθούσαν να τα κάνουν ακίνδυνα, με διάφορους τρόπους. Τοποθετούσαν π.χ. ένα κόσκινο μπροστά από την πόρτα του σπιτιού, ώστε μέχρι να μετρήσει ο καλικάντζαρος από περιέργεια τις τρύπες, να λαλήσει ο πετεινός, οπότε αυτοί έτρεχαν να εξαφανιστούν.
                Το αποτελεσματικότερο μέσο για να κρατηθούν μακριά οι καλικάντζαροι και κάθε άλλο δαιμόνιο θεωρήθηκε η φωτιά. Γι' αυτό και όλο το Δωδεκαήμερο έμενε συνεχώς το τζάκι αναμμένο και μάλιστα με ξύλα αγκαθωτά (για να έχει η φωτιά μεγαλύτερη δύναμη). Παλιά οι γιαγιάδες έκαιγαν στα τζάκια παλιοτσάρουχα. Η άσχημη μυρωδιά τους έκανε τους καλικάντζαρους να φεύγουν.
         Την ημέρα των Θεοφανίων πρέπει να φύγουν. Όταν ο παπάς αγιάζει φωνάζουν:
«Φεύγετε, να φεύγουμε, γιατί θα 'ρθει ο παπάς
με την αγιαστούρα του και με τη βρεχτούρα του»
ΤΑ ΚΑΛΑΝΤΑ: Τα κάλαντα, όπως ξέρουμε, είναι τα δημώδη εορταστικά και θρησκευτικά άσματα, που τραγουδούσαν κατά τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.
                Από τη βυζαντινή εποχή ψέλνονταν κατά τον ίδιο τρόπο, όπως και σήμερα, από συντροφιές παιδιών, που γύριζαν από σπίτι σε σπίτι και έπαιρναν φιλοδωρήματα.
                Η λέξη «κάλαντα» προέρχεται από το λατινικό CALENDA, που σημαίνει πρώτη εκάστου μηνός. Το δε γνωστό «εις τας ελληνικάς καλένδας» είναι ίσον με το «ουδέποτε», γιατί οι Έλληνες δεν είχαν καλένδας», αλλά μόνον οι Ρωμαίοι. Από κει προήλθε και η νέα λέξη κάλαντα, που ψέλνονται κάθε παραμονή πρωτοχρονιάς.
                Τα σημερινά κάλαντα, που ψέλνονται, καθώς και τα λοιπά θρησκευτικά άσματα, έχουν στενή συγγένεια με την αρχαία λατρεία ή τα παλαιά έθιμα της ομηρικής εποχής και των μετέπειτα χρόνων. Έχουν το ίδιο θέμα προς τα σημερινά κάλαντα, ως προς την σύνθεση, τον  χαρακτήρα και την ουσία των συναισθημάτων που εκδηλώνονται. Η διαφορά μεταξύ των σημερινών και των αρχαίων σχετικών τραγουδιών είναι, ότι ο τρόπος της εκδηλώσεως των σημερινών είναι πιο ζωηρός. Το αξιοπερίεργο είναι ότι τόσο στα αρχαία όσο και στα σημερινά τραγούδια, οι έπαινοι και τα εγκώμια είναι ίδια και ίδιες οι ευχές για την ευτυχία του σπιτιού, που απευθύνονται από τους μικρούς ψάλτες της πατρίδας μας.
                Τα παιδιά από νωρίς άρχιζαν, συντροφιές - συντροφιές να περιέρχονται τα σπίτια, για τα κάλαντα και να φιλοδωρούνται με πεντάρες, δεκάρες και σπάνια εικοσάλεπτα, τα οποία τότε είχαν αξία. Αργότερα τα φιλοδωρούσαν πενηντάλεπτα ή δραχμές. Τους πρόσφεραν επί πλέον και γλυκίσματα.
                Την ημέρα της Πρωτοχρονιάς, μετά τη λειτουργία και πάλιν θα περιέλθουν όλα τα σπίτια - εκτός από εκείνα που είχαν πένθος. Την βασιλόπιτα την έκοβαν το μεσημέρι, οπότε και μοιράζονταν τα δώρα στα παιδιά. Λίγες οικογένειες, μετά τα μεσάνυκτα, με την ανατολή του νέου έτους και αφού έσβηναν και άναβαν τα φώτα και έψαλλαν τα κάλαντα όλοι οι παρευρισκόμενοι «εν χορώ» και αφού αντάλλαζαν τις αρμόζουσες ευχές, έκοβαν τη βασιλόπιτα, σε τόσα τεμάχια όσα και τα παριστάμενα πρόσωπα. Ενώ η πίττα που θα έκοβαν το μεσημέρι της πρωτοχρονιάς περιοριζόταν στα μέλη της οικογενείας και μόνον. Συντροφιές νέων περιέρχονταν τα σπίτια και έψαλλαν τα κάλαντα του αγίου Βασιλείου με ανάλογα παινέματα, με επωδό: «Εμείς  δεν ήρθαμε εδώ να  φάμε και να πιούμε  Μόνο σας αγαπούσαμε κι ήρθαμε να σας δούμε».
             ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ:
Καλήν ημέρα άρχοντες, κι αν είναι ο ορισμός σας,
Χριστού τη θεία γέννηση, να πω στ' αρχοντικό σας.
Χριστός γεννάται σήμερον, εν Βηθλεέμ τη πόλει.
Οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρετ' η φύσις όλη.
Εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων,
ο Βασιλεύς των ουρανών, ο ποιητής των όλων.
Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι το Δόξα εν Υψίστοις
και τούτο άξιον εστί, η των ποιμένων πίστις.
Εκ της Περσίας έρχονται τρεις μάγοι με τα δώρα,
άστρο λαμπρό τους οδηγεί, χωρίς να λείψει ώρα.
Έφθασαν στην Ιερουσαλήμ με πόθον ερωτούσιν,
Που εγγενήθη ο Χριστός να παν΄ να τον ιδούσιν.
Όταν ο Ηρώδης τάμαθε αμέσως εταράχθη,
γιατί πολύ φοβήθηκε δια  την βασιλείαν,
μη του την πάρει ο Χριστός και χάσει την αξίαν.
Κι αμέσως εδιάτεξε σφαγή να γίνει αγρία
Τα βρέφη όλα να σφαγούν εις πόλιν την αγία.
Αλλ΄ άγγελος εξ ουρανού είπε στην Παναγίαν,
Για ν΄ αποφύγη του κακού Ηρώδη την μανίαν.
Πάρε το βρέφος το ιερόν και φρόντισε να πάτε,
Εις Αίγυπτον εκεί μακρυά κι εκεί να ησυχάστε.
Σ' αυτό το σπίτι το ψηλό, πέτρα να μην ραγίσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού, χίλια χρόνια να ζήσει.
                ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ:
Αρχιμηνιά κι αρχιχρονιά, ψηλή μου δεντρολιβανιά,
κι αρχή καλός μας χρόνος, εκκλησιά με τ' άγιο θρόνος
Αρχή που βγήκε ο Χριστός, άγιος και πνευματικός
στη γη να περπατήσει και να μας καλοκαρδίσει.
Άγιος Βασίλης έρχεται και δεν μας καταδέχεται
Από την Καισαρεία, συ σ' αρχόντισσα κυρία.
Βαστά εικόνα και χαρτί, ζαχαροπλάστη ζυμωτή
χαρτί και καλαμάρι, δες και με-δες και με το παλικάρι.
Το καλαμάρι έγραφε, την μοίρα του την έλεγε
Και το χαρτί εμίλιε, άσπρε μου χρυσέ μου κρίνε.
-Βασίλη πόθεν έρχεσαι και πόθεν κατεβαίνεις
Και δεν μας συντυχαίνεις;
-Από της μάνας μου έρχομαι, το λέω και δεν ντρέπομαι
και στο σχολείο μου πάω πέστε μου τι θες να κάμω;
-Αφού πηγαίνεις στο σχολειό, πες μας την Άλφα - Βήτα,
Νάχης τον Θεό βοήθεια…
Και στο ραβδί του ακούμπησε να πει την Άλφα - Βήτα,
Ωσάν Άγιος που ήταν.
Χλωρό ραβδί, ξερό ραβδί, χλωρά βλαστάρια πέτα,
Κι απάνω στα βλαστάρια του, μαύρα είν΄ τα μάτια του,
Πέρδικες κελαδούσαν
Δεν ήσαν μόνον πέρδικες, γαριφαλιές λεβέντικες
Μον΄ και περιστεράκια, μαύρα μου γλυκά ματάκια.
ΠΑΙΝΕΜΑΤΑ
Εσένα αφέντη πρέπει σου καρέγλα βελουδένια
Για ν΄ ακουμπά η μέση σου η μαργαριταρένια.
Πολλά ΄παμε τα΄ αφέντη μας ας πούμε της κυράς
Κυρά λιγνή, κυρά ψηλή κυρά γαϊτανοφρύδα
Πουχεις τον ήλιο πρόσωπο και το φεγγάρι στήθος
Και του κοράκου το φτερό έχεις γατανοφρύδι.
Πολλά ΄παμε και της κυράς ας πούμε και στην κόρη.
Έχεις και γιο και μονογυιό, το γιο τον κανακάρη
Αν είναι και γραμματικός πολλά προικιά γυρεύει.
Γυρεύει αμπέλια ατρύγητα κι αμπέλια τρυγημένα
Γυρεύει και τη θάλασσα μ΄ όλα της τα καράβια
Γυρεύει και τον κυρ Βοριά να τα καλαρμενίζει.
Πολλά ΄παμε της κόρης μας ας πούμε και του γιου μας,
Έχεις και γιο και μονογυιό, το γιο τον κανακάρη
Που λούζεται, χτενίζεται και στο σχολειό πηγαίνει
Τον έβγαλε ο δάσκαλος να πει την άλφα - βήτα
Και ξέφυγε το χέρι του  και έχυσε το μελάνι
Και λέρωσε τα ρούχα του τα καλοκεντημένα.
Δεν έχω άλλα να σου πω, μόνο να ζεις και νάσαι
Τον άνδρα σου να χαίρεσαι και καλομοίρα να΄σαι.
                  ΘΕΟΦΑΝΙΩΝ:
Σήμερα είν' τα Φώτα κι ο φωτισμός, η χαρά μεγάλη κι ο αγιασμός (δις).
Κάτω στον Ιορδάνη τον ποταμό κάθεται η Παναγία η Δέσποινα.
Με τα θυμιατήρια στα δάχτυλα και τον Άγιο Γιάννη παρακαλεί:
_Άγιε μου Γιάννη και Πρόδρομε, δύνασαι βαφτίσεις θεού παιδί,
και να παραδώσεις Χριστού ψυχή;
_Δύναμαι και θέλω και προσκυνώ και τον Κύριό μου παρακαλώ.
Αύριο θ' ανέβω στους ουρανούς, να καταπατήσω τα είδωλα…
         Τα παιδιά τραγουδούσαν σκωπτικούς στίχους, όταν κάποια πόρτα παρέμενε κλειστή και οι νοικοκυραίοι δεν άνοιγαν, για να μη δώσουν το μποναμά τους στα παιδιά:
Τόσο βαρύ 'ναι το πάπλωμα και δεν παίρνεις χαμπάρι
Κι απ' έξω από την πόρτα σου, καράβι βολτετσάρει.
Τόσα τραγούδια είπαμε κι η πόρτα δεν έχει ανοίξει
Αν τα 'λεγα στον ουρανό, χρυσάφι θα 'χε ρίξει.
                «ΣΠΑΡΓΑΝΑ» (Ζαγόρι Ηπείρου). Τηγανίτες, με πολλά καρύδια επάνω, τις οποίες φτιάχνουν τα ξημερώματα των Χριστουγέννων.
                «ΧΟΙΡΟΣΦΑΓΙΑ» Έθιμο πανάρχαιο, με θυσιαστικό χαρακτήρα, προς τιμή του Κρόνου, που αποσκοπούσε στην εξασφάλιση καλής εσοδείας. Αυτός ο χαρακτήρας, τα μαντέματα κι άλλες μαγικές ενέργειες τα καθιστούν από τα πιο ενδιαφέροντα έθιμα του λαϊκού εορτολογίου.
                Η σφαγή του χοίρου στο τέλος του έτους ή σε άλλες σημαντικές για την καλοχρονιά περιστάσεις-απόκριες, ημέρα του Αγ. Φιλίππου-είναι αρχαία συνήθεια του ελληνορωμαϊκού κόσμου, που επέζησε μέσα στους αιώνες.
                Η εκτροφή χοίρου εξασφάλιζε στην οικογένεια κρέας και λίπος για ολόκληρη τη χρονιά. Κάθε αγροτική οικογένεια, εκτός από τις πολύ φτωχές, διατηρούσε έναν ή περισσότερους χοίρους. Ήταν πλήγμα η αδυναμία εκτροφής τουλάχιστον ενός χοίρου.
                Το σφάξιμο γινόταν με ειδικό μαυρομάνικο μαχαίρι και ήταν έργο του αρχηγού της οικογένειας. Ο θύτης πριν από το πλήγμα, χάραζε το σημείο του σταυρού στο λαιμό του ζώου, ενώ κάποιος από τους παριστάμενους έλεγε το «Πιστεύω» ή το «Πάτερ ημών». Από το αίμα του ζώου «έγραφαν» ένα σταυρό στο μέτωπο των μικρών παιδιών ή και των ζώων-για τον πονοκέφαλο ή τη θερμασιά, αντίστοιχα. Επίσης, στον Εγρήγορο της Ρόδου, άλειφαν τα πέλματα των ποδιών για να μην ξεπαγιάζουν, σαν φάρμακο για τις χιονίστρες. Κάρφωναν το ρύγχος του χοίρου στον τοίχο ή επάνω από την πόρτα για να αποδιώχνει τους καλικάντζαρους κι από τη σπλήνα και το συκώτι του, μάντευαν το μέλλον της οικογένειας. Τέλος θυμιάτιζαν το ζώο με λιβάνι και χαμομήλι, και έβαζαν στο στόμα του ένα από τα πόδια του. Όλες αυτές οι δραστηριότητες είχαν καθαρτήριες & αποτρεπτικές ιδιότητες.
                «ΧΡΙΣΤΟΨΩΜΟ». Το σύμβολο της μεγάλης γιορτής των Χριστουγέννων, αποτελεί ιδιαίτερη φροντίδα κάθε νοικοκυράς. Το σχήμα του συνήθως είναι στρογγυλό, υπάρχουν όμως και διαφοροποιήσεις κατά τόπους. Π.χ. στην Ιθάκη είναι μακρόστενο και σχηματίζει τη μορφή μικρού παιδιού που παριστάνει το Χριστό στα σπάργανα όπως λένε, ενώ στην Πετρούσα της Δράμας, πάνω στο ολοστρόγγυλο ψωμί πλάθουν και τοποθετούν στη μέση και ένα μικρότερο. Το μεγάλο κουλούρι συμβολίζει τη σπηλιά που γεννήθηκε ο Χριστός, το δε μικρό τον ίδιο τον Χριστό. Ιδιαίτερα προσεγμένη και η διακόσμησή του: Συνήθως στη μέση της επιφάνειά του κολλούν ένα σταυρό από ζυμάρι, στο κέντρο και στις άκρες του οποίου βάζουν καρύδια και αμύγδαλα, σύμβολο πλούσιας καρποφορίας. Επίσης τα σχέδια του έχουν άμεση σχέση με την ασχολία του νοικοκύρη: βόδια, αλέτρι και αλώνι (αν είναι γεωργός), πρόβατα, κατσίκια και στάνη (αν είναι τσοπάνης), κυρίως οι Σαρακατσάνοι. Το Χριστόψωμο κατέχει ξεχωριστή θέση στο τραπέζι, το οποίο σε αρκετά μέρη στρώνεται από την παραμονή και λέγεται και «τραπέζι της Παναγιάς».
                ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΤΡΟ. Σύμφωνα με τους περισσότερους λαογράφους, το έθιμο αυτό ήρθε στην Ελλάδα, μάλλον, την εποχή του Όθωνα (πρώτα στο Ναύπλιο και μετά στην Αθήνα), από τη δύση (Γερμανία ή Αγγλία). Προϋπήρχε όμως στο Βυζάντιο από τον 6ο αιώνα. Παλαιότερα για τη διακόσμηση των σπιτιών χρησιμοποιούσαν κλαριά από δέντρα. Η χρήση τους συμβόλιζε το τέλος του χειμώνα, την αναβλάστηση και την καινούργια ζωή, γι' αυτό και τα κλαριά έπρεπε να είναι καταπράσινα και από φυτά αειθαλή. Τα κλαριά (δάφνης, λεμονιάς, κουμαριάς, σκίνου, μυρτιάς και ελιάς) στολίζονταν με φρούτα, ξηρούς καρπούς και νομίσματα, τυλιγμένα σε χρυσόχαρτο ή βαμμένα με χρυσομπογιά. Αργότερα, οι πραματευτάδες (γυρολόγοι) πούλαγαν στα πανηγύρια και στα παζάρια στολίδια του δέντρου από χαρτί, ζυμάρι και γύψο. Ειδικά για τα γύψινα στολίδια χρησιμοποιούσαν γερμανικές σιδερένιες φόρμες για σοκολάτες και έφτιαχναν τα ζώα της φάτνης, αγιοβασίληδες κ.α., που τα χρωμάτιζαν με όμορφα χρώματα και τα πουλούσαν στους πάγκους τους μαζί με τα παιχνίδια.
                ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΞΥΛΟ (Μακεδονία). Στα χωριά της Β. Ελλάδας, από τις παραμονές των εορτών, ο νοικοκύρης έψαχνε στα χωράφια και διάλεγε το πιο όμορφο, το πιο γερό, το πιο χοντρό ξύλο, από πεύκο ή ελιά και το πήγαινε στο σπίτι του. Αυτό ονομαζόταν Χριστόξυλο και ήταν το ξύλο που θα έκαιγε για όλο το Δωδεκαήμερο των εορτών (από τα Χριστούγεννα μέχρι και τα φώτα) στο τζάκι του σπιτιού.
                Πριν ο νοικοκύρης φέρει το Χριστόξυλο, κάθε νοικοκυρά φρόντιζε να έχει καθαρίσει το σπίτι και με ιδιαίτερη προσοχή το τζάκι, ώστε να μη μείνει ούτε ίχνος από την παλιά στάχτη. Καθάριζαν ακόμη και την καπνοδόχο, για να μη βρίσκουν πατήματα να κατέβουν οι καλικάντζαροι.
                Έτσι το βράδυ της παραμονής των Χριστουγέννων, όταν όλη η οικογένεια θα ήταν μαζεμένη γύρω από το τζάκι, ο νοικοκύρης θα άναβε την καινούργια φωτιά και έμπαινε στην πυροστιά το Χριστόξυλο.
                Ο λαός λέει, ότι καθώς καίγεται το Χριστόξυλο, ζεσταίνεται ο Χριστός, εκεί στην κρύα σπηλιά της Βηθλεέμ. Σε κάθε σπιτικό, οι νοικοκυραίοι προσπαθούσαν να καίει το Χριστόξυλο μέχρι τα φώτα.
                «ΤΑ ΚΑΡΥΔΙΑ» (Ήπειρος). Την ημέρα των Χριστουγέννων, τα παιδιά, κορίτσια και αγόρια, παίζουν το παιχνίδι «ΚΑΡΥΔΙΑ». Το παιχνίδι είναι ομαδικό και παίζεται ως εξής:
                Κάποιο παιδί χαράζει μ' ένα ξυλάκι στο χώμα μια ευθεία γραμμή. Πάνω σ' αυτή, κάθε παίκτης βάζει κι από ένα καρύδι στη σειρά. Μετά, ο κάθε παίκτης με τη σειρά του και από κάθετη απόσταση ενός με δύο μέτρα από τη γραμμή - σειρά των καρυδιών, σκυφτός, με το μεγαλύτερο και το πιο στρογγυλό καρύδι του, σημαδεύει κάποιο από τη σειρά των καρυδιών.
                Όποιο καρύδι πετύχει και το βγάλει έξω από τη γραμμή, το κερδίζει και δοκιμάζει ξανά, σημαδεύοντας κάποιο άλλο καρύδι. Αν αστοχήσει, συνεχίζει ο επόμενος παίκτης. Το παιχνίδι συνεχιζόταν μέχρι να τελειώσουν όλα τα καρύδια της σειράς…
                ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ (31/12). Τα παιδιά άφηναν μπροστά από το τζάκι τα παπούτσια τους ή αν δεν άναβε, κρεμούσαν εκεί τις κάλτσες τους. Υποτίθεται ότι, εκεί θα άφηνε ο Αγ. Βασίλης τα δώρα τους. Σήμερα πια, τα δώρα των παιδιών, τοποθετούνται κάτω απ' το χριστουγεννιάτικο δέντρο.
                «ΟΙ ΚΟΛΟΝΙΕΣ» (Κεφαλονιά). Στην Κεφαλονιά, καθώς και στ' άλλα Επτάνησα, οι κάτοικοι, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, το βράδυ, γεμάτοι χαρά για τον ερχομό του νέου χρόνου, κατεβαίνουν στους δρόμους, κρατώντας μπουκάλια με κολόνιες και ραίνουν ο ένας τον άλλον τραγουδώντας:
«Ήρθαμε με ρόδα και με ανθούς, να σας ειπούμε χρόνους πολλούς.»
                Και η τελευταία ευχή του χρόνου που ανταλλάσσουν είναι: «Καλή Αποκοπή», δηλ. με το καλό να αποχωριστούμε τον παλιό χρόνο.
                ΓΙΟΡΤΕΣ:
                ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (25/12). Η λύτρωση του ανθρώπου από την αμαρτία. Ο Υιός του Θεού έρχεται στη γη, δίνοντας τη μεγαλύτερη ευκαιρία στον άνθρωπο: να μπει στην Βασιλεία των Ουρανών… Πώς; Μα με… αγάπη!  Η γέννηση του Χριστού κανονίστηκε το 354 μ.Χ. να εορτάζεται στις 25 Δεκεμβρίου, την ίδια μέρα που γιορταζόταν η γέννηση του παλαιού Θεού Μίθρα, του «αήττητου Θεού Ήλιου» που ήταν θεός όλων των ηλιακών θεοτήτων της ειδωλολατρίας. Με την αλλαγή και την στροφή των ανθρώπων προς άλλους θεούς, ο «Αήττητος Θεός Ήλιος», έπεσε και τη θέση του την πήρε ο «Ήλιος της Δικαιοσύνης» ο Χριστός.
                ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ:
                «Χιόνι του Δεκεμβριού, χρυσάφι του καλοκαιριού».
                «Το τραγούδι με τον τρύγο, το Δεκέμβρη παραμύθι».
                «Η αγία Βαρβάρα βαρβαρώνει (το κρύο), ο αϊ-Σάββας σαβανώνει κι ο αϊ-Νικόλας παραχώνει».
                «Να 'ναι Χριστούγεννα στεγνά, τα Φώτα χιονισμένα και τα Λαμπρά βρεχούμενα, τα αμπάρια γεμισμένα».

Λαογραφικά του μηνός Δεκεμβρίου   http://oiax.blogspot.com/
Ο Δεκέμβριος είναι ο δωδέκατος και τελευταίος μήνας του ηλιακού μας έτους, αλλά ο δέκατος μήνας, όπως το λέει και το όνομά του (εκ του λατινικού decem = δέκα), από την πρωτοχρονιά της 1ης Μαρτίου, όταν το έτος των Ρωμαίων ήταν δεκάμηνο.
Στο Αττικό αρχαιοελληνικό ημερολόγιο ήταν ο έβδομος μήνας και ονομαζόταν «Ποσειδεών» ή «Ποσειδών» (16 Δεκ. – 15 Ιαν.), προς τιμήν του θεού της θάλασσας Ποσειδώνα. Αυτόν τον μήνα σύμφωνα με τις δοξασίες των Αρχαίων Αθηναίων, ο Ποσειδώνας με την Τρίαινά του, το σύμβολο της δυνάμεως και εξουσίας, συντάρασσε τις θάλασσες και προκαλούσε μεγάλες τρικυμίες όταν θύμωνε μαζί τους' γεγονός που φοβούνταν ιδιαίτερα για τα ταξίδια τους οι ναυτικοί.
Ως προς την πλευρά της αυστηρότητας ο Ποσειδών μπορεί να συσχετιστεί ως θαλασσινός θεός –προστάτης της θάλασσας– με τον δικό μας Άγιο Νικόλαο, ο οποίος τον αντικατέστησε στην πίστη του λαού. Οι Χριστιανοί ναυτικοί μας θεωρούν ότι οι δύσκολες ώρες της θάλασσας οφείλονται στον θυμωμένο άγιο Νικόλαο που είναι αγριεμένος μαζί τους. Για να τον εξευμενίσουν ρίχνουν στα τρικυμισμένα νερά λάδι από το καντήλι του Αγίου, κόλλυβα από αυτά που στέλνουν στην εκκλησία την ημέρα της γιορτής του, ψίχουλα, άρτο ή και μια μικρή εικόνα του. Τα σκορπούν στη θάλασσα και λέγουν: «Αϊ Νικόλα μου, και πάψε την οργή σου!»
Μία «σύγχρονη» ναυτική παράδοση για τον Αϊ Νικόλα τον Κυβερνήτη απ’τη θαλασσινή Μάνη:
«Τα καράβια και τα καϊκια, στα παλιά χρόνια, ταξίδευαν χωρίς τιμόνι (μόνο σε γαληνεμένη θάλασσα). Τη συγκοινωνία από το Διακόφτι στα Βάτικα, απέναντι, την έκανε ένας περάτης, άγνωστος, που δεν ήταν ντόπιος. Κάθε φορά όμως που σηκωνόταν τρικυμία (πολύ συχνά), το καράβι, χωρίς τιμόνι, τσακιζόταν στους βράχους και οι άνθρωποι πνίγονταν. Ο περάτης όμως δεν πάθαινε τίποτε και κάθε φορά παρουσιαζόταν με νέο καράβι. Ήταν δαίμονας που χαιρόταν για το κακό των ανθρώπων. Ώσπου κάποτε μπήκε επιβάτης και ένας γεράκος, με άσπρα μαλλιά και γένια. Κρατούσε και στο χέρι του ένα παράξενο ξύλο, που πλάταινε προς τα κάτω. Το καΐκι συνάντησε πάλι τρικυμία, οπότε ο γεράκος τρέχει και στερεώνει το ξύλο του στο πίσω μέρος, το κρατάει γερά (ήταν το πρώτο τιμόνι) και κυβέρνησε το πλοίο, ώστε να μην τσακιστεί στα βράχια. Οι άνθρωποι σώθηκαν, κι ο περάτης, από το κακό του εξαφανίστηκε. Την ίδια ώρα εξαφανίστηκε κι ο γεράκος, που ήταν ο άγιος Νικόλαος και νίκησε το δαίμονα, μαθαίνοντας και στους ναυτικούς το τιμόνι.»
Τα δημώδη ονόματα του Δεκεμβρίου είναι: Δεκέ(μ)βρης ή Δεκέμηρης, Γιορτινός (λόγω των πολλών εορτών), Αϊ-Νικολιάτης, Χριστουγεννιάτης, Χριστουγεννάς, Χιονιάς, Ασπρομηνάς κλπ.
Στη ζωή των Ελλήνων αγροτών τρεις είναι οι εμπειρίες που προεξάρχουν: το κρύο, το τέλος της σποράς, και η μείωση του φωτός.
Το κρύο συνδέεται με τρεις κυρίως γιορτές στην αρχή του Δεκέμβρη: της Αγίας Βαρβάρας (4), του Αγίου Σάββα (5) και του Αγίου Νικολάου (6) –τα λεγόμενα Νικολοβάρβαρα. Οι παροιμίες λένε: «Βαρβάρα βαρβαρώνει (το κρύο), αϊ Σάββας σαβανώνει, αϊ Νικόλας παραχώνει», «Αγία Βαρβάρα γέννησε (το χιόνι), άη Σάββας το δέχτει κι άη Νικόλας έτρεξε να πάει να το δαφτίσει (το βάφτισε χιόνι)». Αλλά και για τη χρονική εγγύτητα των τριών εορτών λέγεται:
«Αγια Βαρβάρα μίλησε και Σάββας αποκρίθει κι Αγιονικόλας έτρεξε να πάει να λειτουργήσει».
Οι γεωργοί θέλουν να ευχαριστήσουν τα ζώα τους (βόδια, άλογα) για τη βοήθεια που τους προσέφεραν στη σπορά και γι’αυτό τα γιορτάζουν στις 18 Δεκεμβρίου, του Αγίου Μοδέστου (στο συναξάρι του αναφέρεται ότι ανέστησε πολλά ζώα). Οι ζευγάδες ράντιζαν με τον αγιασμό τα σπαρμένα χωράφια, έριχναν κόλλυβα στη γη και τάιζαν τα ζώα τους μ’αυτά, αλλά και με άρτο (ύψωμα).
Ο Δεκέμβριος έχει τις μεγαλύτερες νύχτες. «Του Δεκέμβρη η μέρα, καλημέρα – καλησπέρα», λέει μια παροιμία. Ο Ήλιος έχει τώρα τη μεγαλύτερη απόκλιση νότια του ισημερινού, με αποτέλεσμα το βόρειο ημισφαίριο να φωτίζεται πολύ λιγότερο από το νότιο. Από τις 22 Δεκεμβρίου (μετά το χειμερινό ηλιοστάσιο), η απόκλιση αρχίζει να λιγοστεύει, οπότε στο βόρειο ημισφαίριο η μέρα μεγαλώνει. Με το Ιουλιανό ημερολόγιο, το χειμερινό ηλιοστάσιο έπεφτε το 19ο αιώνα στις 9 Δεκεμβρίου (Αγ. Άννας). Παρετυμολογώντας, λοιπόν, το όνομα του Αγίου Σπυρίδων (12) έλεγαν: «Απ’του αγίου Σπυρίδωνα μεγαλώνει η μέρα κατά ένα σπυρί». Και στις 19 παραμονή του Αγ. Ιγνατίου, που η αύξηση του φωτός ήταν πια σημαντική, έλεγαν: «αύριο είναι ο άγιος Αγνάντιος' αγναντεύει ο ήλιος προς το καλοκαίρι».
Οι ευχές όλη τη διάρκεια του Δεκεμβρίου κυριαρχούν και καθορίζουν τόσο τις άφθονες εορτές του μήνα, όπως του Αγίου Ελευθερίου (15) και του Αγίου Διονυσίου (17) όσο και τα επικείμενα Χριστούγεννα (25), την πρώτη μέρα του Δωδεκαημέρου*, καθώς και τη διαβατήρια ώρα της μεταβάσεως στον καινούργιο χρόνο.

Μακελειό στην Καλιφόρνια -Δεκάδες νεκροί και τραυματίες

Πυρ σε κέντρο για άτομα με ειδικές ανάγκες άνοιξαν ένοπλοι στην πόλη Σαν Μπερναντίνο της Καλιφόρνια, αφήνοντας δεκάδες θύματα.
Οι τρεις δράστες σκότωσαν με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες 12 άτομα και τραυμάτισαν τουλάχιστον 20.
Η επιχείρηση της αστυνομίας βρίσκεται σε εξέλιξη, με εκπρόσωπο της να αναφέρει πως οι ύποπτοι είναι βαριά οπλισμένοι, με ομάδα εξουδετέρωσης εκρηκτικών να βρίσκεται στο σημείο.
Μέσω tweet το αστυνομικό τμήμα της πόλης επιβεβαίωσε το περιστατικό, ενώ το γραφείο του σερίφη, σύμφωνα με τα αμερικανικά μέσα, αναφέρει πως οι δράστες είναι ασύλληπτοι και συνιστά στους πολίτες να απομακρυνθούν από το σημείο της επίθεσης.
Για το μακελειό έχει ενημερωθεί και ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπάρακ Ομπάμα.

Σάλος στη Γαλλία με την κλήση Μπενζεμά στην Εθνική

salos-sti-gallia-me-tin-klisi-mpenzema-stin-ethniki

Την έντονη αντίδραση του γάλλου πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς προκάλεσε η κλήση του Καρίμ Μπενζεμά στην Eθνική Γαλλίας, για το EURO 2016.

Με έξοδο από τη Σέγκεν απειλεί την Ελλάδα η ΕΕ

me-eksodo-apo-ti-segken-apeilei-tin-ellada-i-ee

Η ΕΕ προειδοποίησε την Αθήνα πως θα βρεθεί αντιμέτωπη με αναστολή της Συνθήκης Σέγκεν εάν δεν επανεξετάσει την αντίδρασή της στη μεταναστευτική κρίση,αναφέρουν οι FΤ
Με ευρωπαϊκό τελεσίγραφο βρίσκεται αντιμέτωπη η Ελλάδα για τη διαχείριση της μεταναστευτικής κρίσης.
'Όπως αναφέρουν σε σχετικό ρεπορτάζ τους οι Financial Times, η ΕΕ προειδοποίησε την Αθήνα πως θα βρεθεί αντιμέτωπη με αναστολή της Συνθήκης του Σέγκεν εάν δεν επανεξετάσει τον τρόπο αντίδρασής της στη μεταναστευτική κρίση έως τα μέσα Δεκεμβρίου.
Σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα, αρκετοί ευρωπαίοι υπουργοί και αξιωματούχοι θεωρούν πως μια τέτοια απειλή για τις ανεπάρκειες στους συνοριακούς ελέγχους ως τη μόνη λύση για να πεισθεί ο Αλέξης Τσίπρας.
Όπως αναφέρουν οι FΤ, η Κομισιόν αναμενεται να προτείνει εντός του μήνα μια κοινή συνοριακή δύναμη να αναλάβει τη φύλαξη των συνόρων, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας ευρωπαίοι αξιωματούχοι εμφανίζονται ενοχλημένοι από τον τρόπο με τον οποίο η Αθήνα διαχειρίζεται την κατάσταση, συμπεριλαμβανομένης της άρνησής της να ζητήσει ειδική αποστολή της Frontex, να επανεξετάσει το σύστημα της για την καταγραφή των προσφύγων αλλά και του ότι δεν έχει ακόμη αποδεχθεί ευρωπαϊκή πρόταση για έκτακη ανθρωπιστική βοήθεια προς τα νησιά και τις συνοριακές περιοχές. 
Η εφημερίδα επικαλείται μάλιστα τέσσερις ευρωπαίους αξιωματούχους σύμφωνα με τους οποίους την ερχόμενη Παρασκευή, οι ευρωπαίοι υπουργοί Εσωτερικών -στη συνάντησή τους- θα ξεκαθαρίσουν στην Αθήνα ότι θα ληφθούν δραστικά μέτρα σε περίπτωση που εκείνη δεν αναλάβει δράση πριν τα μέσα Δεκεμβρίου. Η προειδοποίηση πως σε αυτά τα δραστικά μέτρα μπορεί να περιλαμβάνεται και η αναστολή της Συνθήκης του Σέγκεν έχει διατυπωθεί -σύμφωνα πάντα με τους FΤ- κατ'επανάληψη προς τις ελληνικές αρχές αυτήν την εβδομάδα.

Θεσσαλονίκη : Αμετανόητος και προκλητικός ο παιδεραστής της Θεσσαλονίκης: «Η εννιάχρονη με προκαλούσε»!


Σχόλιο του blog:
Τα δύο τέρατα των υπανθρώπων
Πρέπει να ψοφήσουν στα σίδερα της φυλακής!!!!
Αυτό τους πρέπει….

Τι υποστήριξε στην απολογία του

Ο πατέρας της μικρής γνώριζε τα πάντα - Ο 56χρονος ασελγούσε στο παιδί εδώ και δυο χρόνια

Ανατριχιαστικές ακόμα και για τους έμπειρους αστυνομικούς είναι οι λεπτομέρειες της υπόθεσης με τον 56χρονο εργαζόμενο της ΕΡΤ3 που ασελγούσε επί δύο χρόνια σε ένα εννιάχρονο κοριτσάκι.

Ο ίδιος στην απολογία του εμφανίστηκε ψυχρός και αμετανόητος και υποστήριξε πως το παιδί τον... προκαλούσε! Επίσης, ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας της μικρής ήταν γνώστης της κατάστασης, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες του Έθνους, εμφάνισε βίντεο, όπου εμφανίζεται ο πατέρας να προτρέπει το εννιάχρονο κορίτσι να ενδώσει στις απεχθείς του ορέξεις.

Ο 56χρονος άντρας παραδέχτηκε ότι ασελγούσε στο παιδί εδώ και δύο χρόνια. Στο βίντεο που παρουσίασε φαίνεται ο ίδιος να κρατά το παιδί στα πόδια του, να το χαϊδεύει και να το φιλάει, ενώ ο πατέρας της την προτρέπει να μην τον αποφεύγει και επικροτεί όσα γίνονται.

Εκτός από το επίμαχο βίντεο, ο άντρας είχε στο σπίτι του υλικό άγριας παιδικής πορνογραφίας, αλλά και δικά του βίντεο, που είχε τραβήξει σε παιδικές χαρές της Θεσσαλονίκης, όπου φαίνονται παιδιά με τις μητέρες τους.

Δράστης και θύμα έμεναν στην ίδια πολυκατοικία και μάλιστα με τον πατέρα της θεωρούνταν φίλοι. Οπως υποστήριξε ο δικηγόρος του, συχνά οι δυο άντρες έπιναν μαζί, ενώ ο δράστης βοηθούσε οικονομικά την οικογένεια, προφανώς με αντάλλαγμα την μικρή. Ο ίδιος αρνείται την κατηγορία του βιασμού και παραδέχεται μόνο την ασέλγεια. 

Παραλήρημα Τσίπρα - Πετάει την μπάλα στην εξέδρα

 

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΚΑΙ ΜΕ ΝΩΠΗ ΕΝΤΟΛΗ, «ΠΟΥΛΑΕΙ» ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΓΙΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΝ ΑΦΗΝΟΥΝ ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΙ

Σε μια ομιλία που φανέρωσε τον πανικό του και την αγωνία του για τυχόν διαρροές από την Κοινοβουλευτική του Ομάδα, ο Αλέξης Τσίπρας απέδειξε αυτό που φοβόταν εδώ και καιρό ο ελληνικός λαός: ότι είτε είναι άσχετος και επικίνδυνος, είτε εξυπηρετεί συμφέροντα εντός και εκτός Ελλάδος, είτε υπάρχει έλλειμμα αντίληψης της κατάστασης στη χώρα. Ενδεχομένως να ισχύουν και τα τρία.
Μετά από ένα χρόνο σχεδόν στην εξουσία, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ επιμένει να ρίχνει τη μπάλα στην εξέδρα δηλώνοντας ότι δεν τον αφήνουν τα συμφέροντα να κυβερνήσει.
Εδώ και ένα χρόνο η ίδια «καραμέλα», αλλά από πράξεις για την καταπολέμηση αυτών των συμφερόντων... ΜΗΔΕΝ!
Ποια είναι τελικά αυτά τα κέντρα συμφερόντων που δεν σας αφήνουν κ. πρωθυπουργέ να κυβερνήσετε;
Γιατί εδώ και ένα χρόνο δεν έχετε κάνει τίποτα για να χτυπήσετε τη διαπλοκή; Ποιος σας εμπόδισε; Γιατί δεν έχετε λάβει προχωρήσει στις απαραίτητες νομοθετικές πρωτοβουλίες που θα χτυπήσουν μια για πάντα το απόστημα της διαπλοκής;
Λόγια, λόγια, λόγια... και ο λαός χόρτασε από υποσχέσεις και από καραμέλες τύπου «δεν με αφήνουν να κυβερνήσω...»
Ακούγωντας τον κ. Τσίπρα αναρωτηθήκαμε αν πρόκειται για ομιλία πρωθυπουργού ή για προςεκλογική ομιλία αρχηγού της αντιπολίτευσης, αφού για μια ακόμη φορά τα "θα" ήταν περισσότερα από το "πράξαμε".
Η ομιλία του πρωθυπουργού φανέρωσε παράλληλα το φόβο του πρωθυπουργού για απώλειες στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ αφού έσπευσε να στείλει σαφές μήνυμα στους επίδοξους "αντάρτες" ότι δεν θα ανεχτεί τυχόν διαρροές. 


Τι είπε ο Αλ. Τσίπρας στην ομιλία του
«Η κυβέρνηση προχωρά διαψεύδοντας όλα τα σενάρια: αριστερής παρένθεσης ή οικουμενικής κυβέρνησης», ανέφερε ο πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.
«Αν υπάρχει στο πολιτικό σύστημα κρίση αστάθειας, δεν βρίσκεται μέσα σε αυτή την αίθουσα, βρίσκεται σε αυτούς που θα ακολουθήσουν», είπε, αναφερόμενος στη συνεδρίαση της ΚΟ της ΝΔ, η οποία θα πραγματοποιηθεί αργότερα.
Ο κ. Τσίπρας χαρακτήρισε την αξιωματική αντιπολίτευση κατώτερη των περιστάσεων, «που δεν μπορεί να κάνει εκλογές», ενώ χαρακτήρισε το ΠΑΣΟΚ «δεκανίκι της δεξιάς», τη στιγμή που σε ευρωπαϊκό επίπεδο η σοσιαλδημοκρατία συναινεί.
Τις κυβερνήσεις τις ανεβάζει και τις κατεβάζει ο λαός ανέφερε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και πρόσθεσε ότι «εμείς όχι μόνο θα αντέξουμε, αλλά θα πετύχουμε και τους στόχους μας. Και ο λαός θα κρίνει το έργο μας, όπως προβλέπει το Σύνταγμα, το Φθινόπωρο του 2019. Εμείς θα αντέξουμε, ας αντέξουν και αυτοί που μέχρι τώρα μας πολεμούν.
Εν συνεχεία, ο Αλέξης Τσίπρας σημείωσε πως ένα μηντιακό σύστημα ξεψυχά και βρυχάται... ξεψυχά γιατί ψηφίστηκε ο νόμος που βάζει τάξη στα ΜΜΕ, και βρυχάται γιατί η Δικαιοσύνη άρχισε ελέγχους για τα δάνειά τους.
«Αυτά που ήξεραν ας τα ξεχάσουν. Δεν υπάρχει περίπτωση να παρέμβουμε στο έργο της Δικαιοσύνης για να προστατεύσουμε κανένα» διαμήνυσε στην εν εξελίξει ομιλία του.
Προστατευτικές ρυθμίσεις για τα χαμηλά εισοδήματα Κόντρα στις καταστροφολογικές εκτιμήσεις, καταλήξαμε σε ρυθμίσεις πολλαπλά προστατευτικές για τα χαμηλά εισοδήματα, αλλά και συνολικά για την ελληνική οικονομία ανέφερε ο πρωθυπουργός αναφερόμενος στα κόκκινα δάνεια και πρόσθεσε: Το πετύχαμε αυτό ανατρέποντας τις δεσμεύσεις της προηγούμενης κυβέρνησης ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, που τώρα μας κουνάνε το δάχτυλο, για πλήρη απελευθέρωση των πλειστηριασμών, αλλά και την αρχική θέση των δανειστών που ήθελαν καθεστώς προστασίας μόνο για το 16% των οφειλετών.

Επίσης αναφέρθηκε και στη διατήρηση της ρύθμισης για τις 100 δόσεις, παρά τις Κασσάνδρες που προέβλεπαν ότι αυτή θα αποσυρθεί μετά τη συμφωνία: «Αυξήσαμε τα έσοδα με πάνω από 1,2 δισ. ευρώ και δόθηκε ώθηση στην οικονομική δραστηριότητα και την κατανάλωση».
Θετική έκβαση είχαμε και στο θέμα του ΦΠΑ στην εκπαίδευση, υπενθύμισε ο πρωθυπουργός. «Σταθήκαμε στις προεκλογικές μας δεσμεύσεις ότι δεν θα επιβαρυνθεί η μεσαία οικογένεια, σε σχέση με τα φροντιστήρια της γειτονιάς και τα φροντιστήρια ξένων γλωσσών. Βρήκαμε ισοδύναμα και αυτό πρέπει να πιστωθεί στο οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.»
Ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε και στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με μεγάλη συμμετοχή των ιδιωτών, εξασφάλιση του δικαιώματος ψήφου του Δημοσίου με τις μετοχές, ενώ το Δημόσιο θα πληρώσει τελικά μόνο 5,7 δισ. ευρώ (από τα 25 δισ. ευρώ) για τη διαδικασία.
«Αν με ρωτούσε τον Ιούλιο κάποιος για την ανακεφαλαιοποίηση, δεν θα έπαιρνε μια θετική απάντηση. Το κλίμα όμως άλλαξε», συνέχισε ο πρωθυπουργός.
«Να δουλέψουμε ώστε να καρποφορήσουν οι πολιτικές μας πρωτοβουλίες κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης. Να δουλέψουμε ώστε να μπορέσουμε να αξιοποιήσουμε τις αλλαγές των ευρωπαϊκών πολιτικών συσχετισμών για να προωθήσουμε και στο ευρωπαϊκό επίπεδο πολιτικές πρωτοβουλίες κόντρα στην λιτότητα και την δημοσιονομική ασφυξία. Διότι ακόμα ο δρόμος είναι ακανθώδης και ανηφορικός. Δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Αλλά σε καμία περίπτωση δεν είναι και δρόμος καταστροφής όπως θέλουν να τον παρουσιάζουν όσοι έχουν πολλούς λόγους να επιθυμούν να ξεμπερδεύουν με αυτή τη κυβέρνηση.»
Προϋπολογισμός και Ασφαλιστικό Σε ό,τι αφορά πρώτα τον προϋπολογισμό, ο κ. Τσίπρα επανέλαβε ότι το πρώτο θετικό σημάδι έχει να κάνει με την αναθεώρηση της πρόβλεψης για την ύφεση που για το 2015 θα κυμανθεί στο 0% ενώ για το 2016 θα περιοριστεί στο 0,7% με προοπτικές περαιτέρω μείωσης.
Έτσι μπορεί κανείς να τολμήσει την εκτίμηση ότι το δεύτερο εξάμηνο του 2016 η ελληνική οικονομία θα επανέλθει σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης.
Ο κ. Τσίπρας είπε ακόμα ότι για πρώτη φορά μετά από 5 χρόνια, ο προϋπολογισμός που έχει κατατεθεί δίνει σημαντικό βάρος στην άυξηση των κοινωνικών δαπανών καθώς προβλέπονται αυξημένες δαπάνες για υγεία, παιδεία, στήριξη της απασχόλησης και καταπολέμηση της ανθρωπιστικής κρίσης κατά 823 εκατομμύρια ευρώ.
Για το Ασφαλιστικό ο κ. Τσίπρας επιτέθηκε στα ΜΜΕ, αλλά και στην Αντιπολίτευση: «Εδώ δεν έχουμε πια να κάνουμε με απλή καταστροφολογία και κινδυνολογία, αλλά με σαφή προσπάθεια υπονόμευσης της εθνικής στρατηγικής απέναντι στις απαιτήσεις των πιο σκληρών κύκλων των δανειστών. Οι ίδιοι άνθρωποι και οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που ευθύνονται για την διαχρονική απαξίωση των αποθεματικών των ταμείων. Οι ίδιες πολιτικές δυνάμεις που πρωταγωνίστησαν στο καταστροφικό PSI το οποίο έφερε τα ασφαλιστικά ταμεία στο χείλος του γκρεμού με απομείωση των αποθεματικών τους μεγαλύτερη των 15 δισ. ευρώ. Εκείνοι που επί μια πενταετία σχεδίασαν σε συνεργασία με την τρόικα και ψήφισαν δεκάδες οριζόντιες περικοπές σε κύριες και επικουρικές συντάξεις. Αυτοί λοιπόν οι άνθρωποι και αυτές οι πολιτικές δυνάμεις αρνούνται σήμερα να συμβάλλουν στην δημιουργία ενός διαπραγματευτικού μετώπου, μιας ενιαίας εθνικής γραμμής για την προστασία των κύριων και επικουρικών συντάξεων και του ασφαλιστικού συστήματος.

http://ekkentriko.blogspot.gr/2015/12/read-more.html#comment-form